آرشیو چهار‌شنبه ۱۰ مهر ۱۳۹۸، شماره ۳۵۳۹
روزنامه فردا
۱۶
گفت و گو

ایرج راد: گلریزان جواب گوی بیماری هنرمندان نیست

شاید این روزها با خبری از اکبر حسنی، یک کارگردان تئاتر مواجه شده باشید که با داشتن دو بیماری (خاص و وخیم)، تئاتری را به صحنه آورد بلکه با فروش بلیت هایی به همت عالی بتواند تاحدی هزینه های درمان و دارویش را تامین کند. او که شش، هفت سال ام.اس داشت، حالا به سرطان خون نیز دچار شده است و برای پیوند کبد در ابتدا باید 500 میلیون تومان پرداخت کند و... . شاید بیماران دیگری هم در میان هنرمندان باشند که به سختی از پس هزینه های درمان خودشان برمی آیند یا اصلا کاملا از تداوم درمان چشم می پوشند. بیماری های خاص و وخیم و هزینه های سنگین درمان و دارو باعث شد با ایرج راد، رئیس هیئت مدیره خانه تئاتر، درباره این اوضاع و نحوه بهبود وضع بیماران هنرمند گفت و گو کنیم که در ادامه می خوانید.
جناب راد با توجه به نمونه های پیش رو در حال حاضر در خانه تئاتر برای حمایت بهتر از بیماران چه برنامه هایی در نظر گرفته شده است؟

همان طور که می دانید ما در ابتدا با تدابیری توانستیم برای اعضای خانه تئاتر بیمه تکمیلی درست کنیم و حتی زمان هایی بود که این بیمه ها می توانست جواب گوی مسائل آنان باشد و اگر زمانی هم نمی توانست با تمهیداتی این کمک ها ممکن می شد. اما به مدت دو سال همه اعضای خانه تئاتر بیمه تکمیلی بدون سقف داشتند و در این دو سال همه می توانستند در برابر این قضایا مشکلاتشان را حل کنند اما بعد از آن بیمه ها از بین رفت و ما مدتی این طرف و آن طرف رفتیم و توانستیم کمک هایی را بگیریم که درواقع بیشتر مسکن بودند و خیلی هم جواب گو نبود. آن دو سال فرصت فوق العاده ای بود و با کوپن ها و بن هایی که در دست داشتیم، هزینه های درمان و دارو را پرداخت می کردیم.

 آیا به خاطر دارید این دو سال چه سال هایی بود؟

دقیق در خاطرم نیست اما فکر کنم سال های 92 و 93 بود که ما در خانه تئاتر بیمه تکمیلی طلایی داشتیم و بعداز آن هم سعی کردیم با بیمه هایی به دنبال چنین فرصتی باشیم و ما حدود صد تا 150 نفر عضو با بیماری های خاص داشتیم که باید می توانستیم هزینه های دارویشان را فراهم کنیم و با صحبت هایی که با آقای دینداروند، دکتر ایازی و وزیر بهداشت وقت داشتیم، سعی شد برخی از داروها را با نرخ کمتری به دست آوریم. البته درحال حاضر نیز بیمه تکمیلی صندوق اعتباری هنر شکل گرفته است و در آنجا هم سعی شده است که به بیماران دارای بیماری های وخیم و بیماری های خاص کمک هایی بشود که بازهم درمان و داروهای مورد نیاز به کمترین نرخ ممکن تامین شود. علاوه بر این نیز به برخی بیماران کمک هایی می شود و بعضی وقت ها هزینه های درمان یک بیمار در صورت امکان تامین شده است اما ای کاش مثل همان دو سال بتوانیم یک بیمه تکمیلی طلایی برای تامین همه هزینه ها پیدا کنیم و البته درباره این چیزها باید با آقای شهرام گیل آبادی، مدیرعامل خانه تئاتر صحبت کنید. 

الان برخی سعی می کنند تئاتر کار کنند بلکه بشود هزینه ها را تامین کرد.

فکر کنم تئاتر دیگر جواب گوی داروهای گران و هزینه های سنگین درمان نیست و فکر نکنم تئاتر بتواند هزینه نان و پنیر هم بشود.

برخی می خواهند با فروش بلیت های همت عالی از قبل تئاتر به رقم قابل توجهی برای رفع هزینه ها برسند. چقدر این فکر موثر است؟

همت عالی هم کمتر اتفاق می افتد و اگر هم بیفتد، کمتر می تواند پاسخ گوی هزینه ها باشد. ما خودمان گاهی نمایشگاه عکسی برای چنین موضوعی و برای شخصی که الان خدا او را رحمت کند، برگزار کردیم و این نمایشگاه هم همت عالی بود و البته عده ای هم آمدند و عکس هایی را خریدند و مبالغی هم جمع آوری شد اما آن قدری نشد که تامین کننده هزینه های درمان باشد و این در حالی است که بیمار در شرایط خطرناکی به سر می برد و از طرفی باید درد، ناراحتی، مسائل و مشکلات مرتبط با آن بیماری را تحمل کند و از طرف دیگر، تحمل نبود امکانات و چیزهایی که باید داشته باشد، بیمار را اذیت می کند. به نظرم باید فکری اساسی بشود و اگر در مقطع هایی موفق شده ایم که آن را مهار کنیم، الان هم تا حدودی کمک هایی می شود و باز باید از مدیر عامل جدید بپرسید که وضعیت فعلی دقیقا چگونه است و من به عنوان رئیس هیئت مدیره در جریان جزئیات این کمک ها نیستم.

دوره هایی بود که با برنامه هایی مثل گلریزان به منظور جمع آوری کمک های لازم برای درمان هنرمندان اقدامات مفیدی می شد، آیا الان چنین سنت هایی می تواند جواب گو باشد؟

گلریزان بیشتر برای دوره پهلوانی بود و دیگر این دوران از بین رفته و دیگر نه پهلوانی هست و نه مردم برای کمک کردن در چنین مراسمی حاضر می شوند. گلریزان الان دیگر راه حل نیست، باید به دنبال یک فکر اساسی بود و ای کاش همان تلاش های موفق مقطعی نبود و همچنان بیماران با بیمه های تکمیلی راحت تر درمان می شدند.

چرا الان دوباره بیمه تکمیلی طلایی کاربردی نمی شود؟

در آن سال ها هر سال پنج میلیارد تومان هزینه می شد و همچنین از طریق کمک های وزارت بهداشت و درمان و صحبت هایی که با دولت شده بود، بخش هایی از این هزینه ها و بخشی هم از سوی وزارت ارشاد تامین می شد. حتی وزارت رفاه و جاهای دیگر نیز به خانه تئاتر کمک می کردند و در ضمن از هزینه هایی که بیماران به عنوان بیمه تکمیلی پرداخت می کردند نیز در این راه استفاده می شد اما الان فقط کمک های صندوق اعتباری هنر است که در این باره هم آقای سیدزاده، رئیس صندوق می تواند بهتر نظر بدهد که دقیقا تا چه حد و چگونه به هنرمندان بیمار کمک خواهد شد.