آرشیو شنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۸، شماره ۷۱۷۹
صفحه آخر
۱۶

شهروند مجازی

یگانه خدامی

هشتگ

# نفتکش-ایرانی

حمله به نفتکش ایرانی در دریای سرخ مهم ترین خبر دیروز بود. خبری که جمعه را با التهاب آغاز کرد و خبرهایی درباره حمله موشکی و بعد بالا رفتن قیمت نفت این التهاب را بیشتر کرد. کاربرانی دلیل این حمله را تحلیل می کردند، بعضی ها با اعلام احتمال حمله عربستان به نفتکش این کشور را تهدید می کردند و بعضی کاربران هم به قیمت نفت می پرداختند. این اظهارنظرها با هشتگ نفتکش ایرانی نوشته می شد: «‏حمله به ‎نفتکش ایرانی در دریای سرخ و 60 مایلی بندر جده دو سناریو می تواند داشته باشد یا عربستان درصدد نشان دادن توان خود برای جلوگیری از فروش نفت ایران از این راه و انتقام ‎آرامکو است و یا اسرائیل و امریکا به دنبال سناریو جدید هستند. در هر دو حالت با هوشیاری پاسخ قاطع لازم است»، ‏«حمله موشکی عربستان به نفتکش ایرانی حاصل اشتباه محاسباتی بزرگ بن سلمان و تکیه بیش از حد او به امریکاست.»، «منتظر کمیاب شدن حتی آب خوردن در عربستان باشید.چون ایران این کار را بی جواب نخواهد گذاشت و جواب ایران بسیار بزرگتر از کار ‎عربستان خواهد بود.»، «‏امشب 20:30 یه گزارش توسط زهرا چخماقی و آمنه سادات ذبیح پور و یوسف سلامی تهیه می کنه اصابت موشک به ‎نفتکش ایرانی در دریای سرخ رو میندازه گردن بانوانی که ‎استادیوم آزادی رفتند»، «‏یعنی به اووون درجه از حماقت رسیدن که با ‎نفتکش ایرانی شوخی کنن؟!»، «دیروز: دیدار برادر بن سلمان با پمپئو. امروز: حمله موشکی به ‎نفتکش ایرانی. فردا: سفر نخست وزیر پاکستان به تهران با هدف کاهش تنش ایران و امریکا!»، «‏حالا باز خوبه که شانس آوردیم امروز، روز جمعه ست و طرف، سر کار نمیره وگرنه این بنده خدا راننده تاکسی خط سیدخندان تا حالا پونصد دفعه تحلیل کرده بود که: زدن ‎نفتکش ایرانی کار خودشونه!

ماجرا

خوشحالی استادیومی

پنجشنبه تعدادی از زنان ایرانی برای اولین بار به استادیوم رفتند اما خوشحالی و ذوق و تعریف از ماجراهای استادیوم دیروز هم ادامه داشت. عکس ها و فیلم های زیادی از این روز خاص در شبکه های اجتماعی شان به اشتراک می گذاشتند و بعضی هم درباره اتفاقاتی که افتاد می نوشتند. تعدادی از کاربران فرصت طلب از اینکه زنان پلیس برخورد بدی با زنان داشتند می نوشتند اما کاربران زیادی حرف آنها را نقض می کردند و از این می نوشتند که این ادعا دروغ است. چهره های زیادی مانند فوتبالیست ها و بازیگران با انتشار عکس های زنان در استادیوم از این اتفاق استقبال می کردند: «یکی دیگر از غمگین ترین جوانب منع ورود زنان به استادیوم، اتلاف وقت میلیون ها نفر بود که به جای فکر کردن و تحلیل هزار مساله مهم جهان امروز، باید وقت و انرژی ارزشمندشان را صرف احقاق بدیهی ترین حق شان می کردند.»، «‏ولی باید اسم جایگاه رو از بانوان به توئیتر فارسی زنانه تغییر بدن»، «‏هر مسئول ایرانی یک، من بودم کاری کردم زن ها برن استادیوم»، «‏آقا ‎فردوسی پور جات خالیه تو تلویزیون که این دوشنبه از استادیوم و زنان بگی.»، «‏بازی ایران-کامبوج تمام شد. هر وقت حضور ‎زنان ورزشگاه به شهرستان ها هم رسید دم از ‎آزادی بزنیم نه اینکه طبق معمول ایران یعنی تهران و تهران نشین ها»، «‏حس غریبی داشتم دیروز بعد از دیدن تصاویر زن ها تو آزادی دلم می خواست از ته دلم، های های گریه کنم برای این همه سالی که نشد! دلم می خواست تک تک خانم هایی که رفتن ورزشگاه رو بغل کنم! دلم می خواد فریاد بزنم آقای اینفانتینو دمتون گرم ولی کاش زودتر به فکر ما می افتادید»، «‏این همه سال رفتیم استادیوم یه عکس از ما نگرفتن، ولی تک تک دخترایی که دیروز رفتن چندین عکس اختصاصی دارن از زوایا و فواصل مختلف.»