آرشیو شنبه ۲۰ مهر ۱۳۹۸، شماره ۵۵۰۱
زندگی: ایران
۱۶

فرمانده گروه 442 مهندسی رزمی ارتش در اهواز از ساخت و تکمیل پل های ویران شده در دهستان عنافچه می گوید

ارتش به داد مردم رسید

مینا مولایی

روزهای ابتدایی مهرماه وقتی همه در گیرودار شروع سال تحصیلی جدید بودند، انتشار چند تصویر در خبرگزاری های کشورمان از چگونگی تردد دانش آموزان شهرستان باوی خوزستان توجه خیلی ها را به خودش جلب کرد؛ دانش آموزانی که مجبور بودند برای رسیدن به مدرسه هایشان با قایق از عرض کارون خروشان عبور کنند. اما و اگرها پیرامون شرایط تحصیلی این دانش آموزان از همین جا شروع شد، بچه هایی که بعد از خراب شدن تنها پل شناوری که دهستان آنها یعنی عنافچه را به ملاثانی مرکز شهرستان باوی متصل می کرد، مجبور بودند با قایق از عرض رودخانه عبور می کردند . اتفاقی که وقتی به مهر 98گره خورد و حضور دختران دانش آموز در قایق، بالاخره کار خودش را کرد و با گلایه اولیای دانش آموزان و مدرسه، تعدادی از مسوولان استانی و کشوری را برای حل این موضوع به منطقه کشاند و در نهایت با توجه به نیاز مردم منطقه، امیر سرلشکر سیدعبدالرحیم موسوی فرمانده کل ارتش جمهوری اسلامی نسبت به امکان سنجی نصب مجدد پل شناور برای تردد اهالی منطقه مخصوصا دانش آموزان عنافچه دستوری صادر کرد.

حالا که عددهای نشسته روی تن تقویم، بیستمین روز مهر را نشان می دهد، برای شما از یک تلاش مثال زدنی برای حل این مشکل می نویسیم؛ از مشارکت و حضور فعال نیروهای ارتش برای نصب مجدد پل شناور PNP و برقراری مجدد مسیر رفت و آمد مردم به دوسوی رودخانه، حرکتی که به همت و تلاش بچه های گروه 422 مهندسی رزمی نیروی زمینی اهواز اتفاق افتاده است. سرهنگ مراد ملکی، فرمانده گروه 422 مهندسی رزمی اهواز درهمین رابطه به ما می گوید: «سال 93 قرار شد ما پل های شناور را روی این قسمت از رودخانه کارون روانه کنیم و مسوولان محترم هم به فاصله شش ماه برای ساخت پل ثابت اقدام کنند، اما از همان زمان تا حالا که حدود پنج سال می گذرد، کار نقل و انتقال و ترابری و عبور و مرور مردم از طریق همین پل شناور انجام شد.»

سرهنگ ملکی در توضیح بیشتر می گوید: «این پل های شناور، پل های تاکتیکی و عملیاتی هستند، در اصطلاح پل های هجومی اند و برای این که مدام روی آب باشند ساخته نشده اند. باید این پل ها را روی آب روانه کنید، نیرو عبور کند، بعد سریع جمع کنید، دوباره نگهداری و بازسازی شوند و برای نوبت بعدی روانه آب شوند. اما پل شناور قبلی به دلیل نیاز مردم منطقه از سال 93 روی آب بود تا این که به خاطر بارش های زیاد و بالا آمدن آب، چند پهنه پل آسیب رسید و در نهایت ما مجبور به جمع آوری بقیه قطعات پل برای بازسازی مجدد شدیم و از روز دوشنبه گذشته هم حسب فرموده فرمانده محترم کل ارتش و فرمانده نیروی زمینی، نسبت به روانه کردن مجدد پل شناور اقدام کردیم تا دوباره عبور و مرور مردم از سر گرفته شود و پل جدید با عرض 140 متر که عرض ورودی رودخانه است با 20 سطح PMP آماده و روانه آب شده است.»

سرهنگ ملکی در ادامه به سابقه گروه422 مهندسی ارتش در دوران دفاع مقدس در ساخت پل های شناور اشاره می کند و می گوید: گروه422 مهندسی ارتش در دوران دفاع مقدس به ویژه در عملیات غرورآفرین بیت المقدس با استفاده از پل های پی ام پی و شناورهای خود نقشی برجسته را در موفقیت رزمندگان اسلام ایفا کرد و در حالی که سازنده این پل های شناور در کشور خود، تنها 227 متر از این پل آن هم در آب های آرام را می تواند مورد استفاده قرار بدهد، گروه 422 مهندسی ارتش موفق شد این پل های شناور را در آب های خروشان رودخانه کارون نصب کند که این نشان دهنده روحیه ایثار و از خودگذشتگی در بین نیروهای ارتش است.»

 پل شناور، مسکن موقت است

با راه اندازی مجدد پل شناور، خیال خیلی ها در این منطقه راحت شد، از اولیای دانش آموزان و معلمان مدرسه گرفته تا مجید موحدیان که مدیر آموزش و پرورش شهرستان باوی است. موحدیان در همین رابطه به ما می گوید: «دهستان عنافچه در سه مسیر طولانی با پراکندگی زیاد دانش آموزی تعریف می شود و حدود 30 مدرسه و در این دهستان وجود دارد و تعداد کل دانش آموزان این دهستان هم حدود 2000 نفر است. از این 2000 نفر حدود 70 دانش آموز تصمیم گرفته بودند با وجود این که برای تحصیل آنها مدرسه در منطقه خودشان وجود داشت، به شهر ملاثانی که مرکز شهرستان باوی است، بروند و مشکل از جایی شروع شد که پل شناور تعریف شده روی این رودخانه از بین رفت و دانش آموزان برای رفت و آمد مجبور به استفاده از قایق شدند.»

موحدیان البته می گوید که این دانش آموزان برای رسیدن به مدرسه هایشان می توانستد از مینی بوس هایی که به عنوان سرویس برایشان در نظر گرفته شده بود هم استفاده کنند و از جاده کمربندی خودشان را به ملاثانی برسانند، اما فاصله 35 دقیقه ای این مسیر چندان مورد استقبال شان نبود و خیلی ها ترجیح می دادند در مدت زمان کمتری با قایق از رودخانه عبور کنند.

با این که در جریان رسانه ای شدن رفت و آمد این دانش آموزان با قایق، بعضی رسانه ها از قول مدیران مدارس نوشتند که حدود 20دانش آموز به خاطر ترس از غرق شدن ترک تحصیل کرده اند، اما موحدیان این موضوع را تکذیب می کند و می گوید: طبق آمارهایی که از مدارس داریم با توجه به سال قبل و امسال ما حتی یک مورد ترک تحصیل هم نداشتیم.

مدیر آموزش و پرورش شهرستان باوی با این که از راه اندازی مجدد پل شناور خوشحال است اما می گوید که به این پل شناور نمی شود دل خوش کرد: «این پل فقط یک مسکن موقتی برای درد این مردم است و برای رفع مشکل اصلی شان باید پل ثابت در این منطقه احداث شود؛ چراکه اگر سیل دیگری بیاید، باز هم همین سرنوشت در انتظار پل شناور خواهد بود.»

 راه اندازی پل ثابت به زودی

حرف از پل ثابت که می شود ما سراغ منوچهر ورناصری، فرماندار شهرستان باوی می رویم؛ مسوولی که به ما می گوید کلنگ احداث پل ثابت عنافچه تا پایان همین ماه یا اوایل ماه بعدی به زمین خواهد خورد.

ورناصری ادامه می دهد: «ساخت پل ثابت الان به مناقصه گذاشته شده و تعدادی از پیمانکارهای داوطلب مثل ماشین سازی اراک هم هفته گذشته برای بازدید شرایط منطقه به اینجا آمده بودند و از آنجا که مرحله اول اعتبارات این پل اعلام شده و به مسکن و شهرسازی ابلاغ اعتبار شده، امیدواریم کار ساخت پل هرچه زودتر شروع شود.»

حکایت این پل ثابت که زمزمه هایش از چند سال پیش در دهستان عنافچه شروع شده، این روزها جدی تر از قبل ادامه دارد و ورناصری درباره ضرورت ساختش می گوید: «اگر این پل ثابت ساخته شود، دهستان ما که در شرق کارون است و تقریبا 32 روستا دارد با جمعیتی حدود 13 هزار نفر، یک راه ثابت برای ارتباط با مرکز استان پیدا می کند. در این مدت هم که پل شناور از بین رفته بود با این که سختی رفت و آمد دانش آموزان پررنگ شد اما خیلی ها که بیمار داشتند و باید خودشان را به بیمارستان می رساندند با سختی مواجه شدند و مشکلات زیادی برای مردم منطقه به وجود آمد.»

فرماندار شهرستان باوی هم ضمن ابراز خوشحالی از راه اندازی دوباره پل شناور می گوید:«همه ما منتظر بودیم که این پل نصب شود تا یک نفس راحتی بکشیم چون رفت و آمد مردم به شیوه قبلی واقعا خطرناک بود. مردم مدام با قایق از عرض رودخانه رد می شدند و دبی آب در این قسمت از رود کارون واقعا بالاست و می توانست برایشان خطرساز باشد. گرچه برای سهولت رفت و آمد مردم یک قایق بزرگ استاندارد 25 نفری هم اضافه شده بود اما نگرانی ها پابرجا بود.»