آرشیو چهار‌شنبه ۱۷ مهر ۱۳۹۸، شماره ۳۵۴۵
روزنامه فردا
۱۶
اندکی آرامش

روایت شخصی از عدم خشونت

مایکل ناگلر مترجم: شقایق عطار

فردی را در نظر بگیرید که در خیابان در حال قدم زدن است؛ ظاهرا یک انسان خیلی معمولی است اما آیا می دانستید او یک قدرت خارق العاده دارد؟ در واقع شما هم چنین قدرتی را در خود دارید و احتمالا قبلا از آن استفاده کرده اید بدون اینکه از وجود آن آگاه بوده باشید.

آیا تا به حال...

- پیش آمده است که در مقابل روی دادن خطایی اعتراض کنید؟

- مانع ادامه یک درگیری شده اید؟        

- از فعالیت های غیرمالی که فقط جنبه اخلاقی و معنوی دارد، حمایت کرده اید؟

- به کسی که کاملا با او اختلاف نظر داشته اید، عمیقا گوش فراداده اید؟

اگر چنین فعالیت هایی را تاکنون انجام داده اید، پس از آن قدرت خارق العاده نیز استفاده کرده اید؛ به عبارت دیگر، شما از «نبود خشونت»  بهره برده اید: همان هنر باستانی «آهیمسا» (Ahimsa) که گاندی آن را به شکلی علمی توسعه داد و به دنیای مدرن پیشکش کرد. نبود خشونت به معنای منفعل بودن، ضعیف بودن و سکوت کردن نیست؛ پس چیست؟ در حقیقت نوعی قدرت است، نوعی سبک خارق العاده زندگی است، ابزاری برای ایجاد تغییرات سازنده و پایدار است! نبود خشونت، در واقع مهرورزی به شکل عملی است؛ نوعی قدرت معنوی است که در همه انسان ها وجود دارد و هنگامی نمود بیرونی پیدا می کند که شما ترس و خشم را به نیرویی مثبت برای ایجاد تغییر تبدیل کنید. در حقیقت نبود خشونت، قدرتی سازنده است که بسیار توانمندتر از بی عدالتی موجود در روزگار ماست. هنگامی که چنین دیدگاهی همه چیز اعم از اعمال، کلام و افکار ما را تحت تاثیر قرار دهد، باعث ایجاد تغییر در خودمان، جامعه و دنیا خواهد شد. در چنین دیدگاهی به جای آنکه مردم و  طبیعت را اجزا و منابعی مجزا و گسسته در نظر بگیریم، باید بدانیم ما به همه چیز_از خانواده تا جامعه، از کره زمین تا مخلوقات ساکن در آن _ وابسته و عجین هستیم. در حالی که مردم به دنبال  به دست آوردن آزادی، احقاق حقوق و مقام والای انسانی هستند، نبود خشونت چندین ابزار آزموده شده را برای اصلاح نادرستی ها و درهم شکستن دور باطل خشونت ارائه می کند. این ابزارها در برابر خشونت موثر هستند و از طریق امکانات نامحدود آنها، مردم در سراسر دنیا به دنبال یافتن روش های مختلفی برای ازبین بردن بی عدالتی بدون استفاده از مشت و لگد و پرتاب بمب و هرگونه خشونتی هستند. کنشگر و متخصص این امر، باربارا دمینگ، می گوید: نبود خشونت دو بازو دارد؛ یعنی ما می توانیم  با متوقف کردن اعمال خشونت آمیز به طور هم زمان به دیگران نیز نزدیک شویم. در اعمال عاری از خشونت، شما با بی عدالتی مبارزه می کنید نه با خود افراد. نبود خشونت به ما یادآوردی می کند  «ابزار درست، راهی برای رسیدن به اهداف درست است». این شیوه در واقع راهکارهایی را پیشنهاد می دهد که از طریق آنها بین جوامع آشتی برقرار می شود و صلحی  پایدار که ریشه در عدالت برای همگان دارد، به دست می آید و هنگامی که از دایره خشونت خارج شده و وارد روایتی نو از بشریت می شویم، در حقیقت ما و نبود خشونت در این مسیر به یکدیگر می پیوندیم.