آرشیو دو‌شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۸، شماره ۳۵۴۹
سیاست
۶

آینه

ایران: خطر دوقطبی آزادی و آزادگی

جواد دلیری: نگاه نوینی به مقوله وفاق و وحدت در جامعه ایرانی باید شکل بگیرد که خط وفاق را نه در محدوده مناقشات سیاسی و جناحی؛ بلکه در مواجهه با تعارضات فرهنگی و بحران های اجتماعی تعریف و تعقیب کند. بدون شک چنین رویکردی اگر بر سازوکارهای روشن و راه گشا در مناسبات اجتماعی استوار شود، می توان به گذاری کم هزینه از بحران ها و گسل های اجتماعی امید بست که دغدغه و نگرانی  بخش عمده ای از سیاست ورزان و اندیشه ورزان امروز ایران است. در حقیقت این نگاه نوین معطوف به تقویت راه های هم گرایی و ناظر بر پیشگیری از بروز تنش و دوقطبی سازی هاست. چه وقتی جامعه در اثر همین تغافل ها دچار التهاب و تنش شد و آسیب ها بر دوش مردم آوار شد، دیگر تفاوت چندانی نمی کند که چه کسی مسئول و بانی آن بوده است. تنوع دیدگاه ها و قرائت ها را در جامعه بپذیریم. تجربه تلاش ها برای یک رنگ کردن جوامع با هر هدف و انگیزه ای و به هر روشی تجربه قابل دفاعی برای بشر نبوده است. قطبی کردن جامعه با منطق خودحق پنداری و تاکید بر غیریت سازی های مستمر یعنی اینکه هر روز جماعتی و دسته ای از هم وطنان را به بهانه ای مختلف راندن. این هرچه باشد قاعدتا امر به معروف نیست و حتما منکر هم هست. مراقب جامعه باشیم. اینجا همه ما مسئول هستیم.

کیهان: اصلاحات به روایت اصلاح طلبان؛ بی برنامه، بی کارنامه، اهل زدوبند

... از سال 1392 به بعد یعنی پس از پیروزی دولت مورد حمایت اصلاح طلبان، در هر مقطع شاهد یک نوع فرافکنی بوده ایم. فرافکنی دولتی ها آن قدر شور شد که در اواخر دولت یازدهم صدای برخی از روزنامه های اصلاح طلبان هم درآمد. با نزدیک شدن به پایان مجلس دهم و با توجه به اتمام این دوره مجلس سخن از عملکرد و کارنامه فراکسیون امید بیش از همیشه به میان آمد. در این موقع بود که روزنامه های اصلاح طلب به صرافت افتادند که برای این کارنامه فوق العاده ضعیف یک فرافکنی دست و پا کنند. بر همین راستا بود که بهانه ای به نام شورای نگهبان و روند تایید صلاحیت ها مطرح شد. بهانه اصلاح طلب ها این بود که نیروهای شان برای مجلس ردصلاحیت شده اند! این بهانه چند سوال را در ذهن ایجاد می کرد. نخست آنکه مگر چند نفر از این طیف ردصلاحیت شده اند؟ دومین سوال این بود که آیا تمام نیروهای توانمند طیف اصلاح طلب به همین چند نفر خلاصه می شود؟ سومین سوال این است که داعیه داران تحزب و حزب سالاری چگونه چنین ادعایی را مطرح می کنند؛ در حالی که می دانیم گاه سران این جریان از بیرون مجلس با یک تلفن رای به تصویب یا عدم تصویب یک طرح را به داخل صحن می گویند... .

دنیای اقتصاد: عیار پیشگویی های بنزینی

... در بازه زمانی 86 تا 94، نرخ بنزین در برخی سال ها تا 300 درصد نیز جهش داشته است. حافظه تاریخی اقتصاد ایران نشان می دهد که در سال 90 که بیشترین افزایش قیمت موزون بنزین رخ داده، نرخ تورم میانگین کمتر از 10 درصد رشد کرده است. این در حالی است که در همان سال ها خوش بینانه ترین پیش بینی ها، تاکید داشت که افزایش قیمت بنزین موجب رشد 15درصدی تورم می شود. نکته قابل تامل اینکه در سال 90، بنزین در اثرگذاری بر تورم، شریک مهمی به نام «جهش نرخ ارز» داشته است و حساسیت انتظارات تورمی به جهش ارزی در اقتصاد ایران، قابل قیاس با رشد قیمت بنزین نیست. عیار پیشگویی ها وقتی عیان می شود که در برخی از دوره های اصلاح قیمت، نه تنها تورم کل افزایش نیافته؛ بلکه روندی کاهشی را نیز ثبت کرده است. شاهد آن سال های 93 و 94 است که با وجود تغییرات بالا در قیمت بنزین نرخ تورم کل در پایان سال نسبت به دوره قبل رشد کمتری داشته است.

رسالت: از هفت تپه کارگران تا هفت تپه مسئولان

مرضیه صاحبی:... راوی های شرکت کشت و صنعت هفت تپه فراوان اند، سراغ هرکدام شان را که بگیری حرف هایی برای گفتن دارند؛ از میان کارگران و آنانی که مطلع اند چه بر سر این شرکت آمده تا کسانی که صاحب مقام و مسئولیتی هستند، هریک از دریچه نگاه خود به موضوع می نگرند، یکی تعبیرش از هفت تپه، کشتی به گل نشسته ای است که پس از واگذاری به بخش خصوصی، حالش رو به وخامت رفته و دیگری همه را دعوت به صبر می کند و استوار و پابرجا ابراز عقیده اش را به آرامش و نظم از سوی کارگران محدود می سازد؛ اما آنان تا حدودی به اصل آرامش و برقراری نظم پایبند بوده اند و از چارچوب های تجمع قانونی و عرفی فراتر نرفته اند، شاید رسانه های خارجی، فضا را به سمت اغراض سیاسی خویش سوق داده و از آب گل آلود ماهی گرفته باشند؛ ولی کارگران هفت تپه تنها در پی تحقق مطالبات خویش بوده اند... . مصداق آن اخبار اخراجی هاست که کارگران می گویند واقعیت دارد و مسئولان معتقدند کارگران حقایق را وارونه جلوه داده اند... .