آرشیو دو‌شنبه ۲۲ مهر ۱۳۹۸، شماره ۳۵۴۹
جامعه
۱۳

دردسر جذب های اتوبوسی در متروی تهران ادامه دارد

جنجال جابه جایی چند نیروی رسمی

یک تصمیم شخصی یا مصلحتی از سوی اصولگرایان در دوره ای طولانی و به خصوص در سال های منتهی به انتخابات در زیرمجموعه های شهرداری تهران، از جمله شرکت راه آهن شهری تهران و حومه و شرکت بهره برداری متروی تهران، چند سال است از یک سو گریبان شهرداری تهران را گرفته و در سوی دیگر کارگران را گرفتار تعدیل و جابه جایی کرده است. در دومین اعتراض در سال جاری، جمعی از کارکنان شرکت مترو و رئیس هیئت مدیره به جای حرف زدن درباره شرایط و تصمیمات، کارشان به درگیری فیزیکی کشید و طبق معمول خوراک خبری و حاشیه هایی برای جمعی دیگر که بیرون گود نشسته اند، فراهم شد. 

فیلم منتشرشده از محوطه شرکت مترو که در آن تعدادی از کارگران با رئیس هیئت مدیره گلاویز شده اند، روز شنبه در شبکه های اجتماعی منتشر شد. از آنجایی که اعتراض های کارگری این روزها بازار داغی دارد، برخی بدون توجه به دلایل و شیوه اجرای این تصمیم شرکت مترو، شروع به دادن شعار حق طلبی کارگران کردند. برخی احزاب، در این میان دنبال ماهی خودشان از این آب گل آلود بودند؛ اما آن قدر این وجه از هجمه سیاسی علیه این عضو هیئت مدیره مترو در جریان این دعوا زیاد بود که سوال نشد چرا این کارگران معترض اصلا سراغ او رفته اند و این اعتراض یا صحبت آرام را با مدیرعامل متروی تهران نداشتند؟ 

نعیمی پور که به مدیری آرام معروف است، در اتفاق روز شنبه چهره ای دیگر از خود نشان داد که خیلی ها از او توقع نداشتند. او روز گذشته در گفت وگو با جماران، توضیحاتی درباره این اتفاق و تصمیم شرکت مترو داد. او گفته است: از حدود هفت ماه قبل درباره این تغییرات با تعدادی از پرسنل انتظامات مترو که در کارگاه های پیمانکاران کار می کردند، صحبت شده بود و از آنجا که این موضوع با اصول کار کارفرمایی مغایرت داشت، قرار شد آنها با توجه به کمبودهایی که در بخش انتظامات شهرداری وجود دارد، به جای خدمت در کارگاه های پیمانکاران به نام کارفرما، در قسمت های دیگر شهرداری خدمت کنند. 

او گفته است: برای این تغییرات، هماهنگی انجام شده و در چندین جلسه موضوع برای پرسنل مربوطه توضیح داده شد و به آنها گفته شد کارمند و مستخدم مترو خواهند ماند و تنها ماموریت پیدا می کنند که به جای خطوط مترو، در یکی از مناطق شهرداری کار کنند؛ اما همچنان حقوق و مزایای خود را مانند آنچه از مترو دریافت می کردند، می گیرند. بااین حال، متاسفانه این افراد تصور کردند چون سال ها در حراست و انتظامات مترو کار کرده اند، مدیریت باید تابع آنها باشد و هرچه می خواهند فراهم شود. در واقع این افراد در موقعیت سازمانی خود قرار نمی گرفتند و ادعاهای بیشتری داشتند. 

او ادامه داد: در چنین حالتی، مدیریت می توانست دو کار کند؛ یا بگوید سری که درد نمی کند دستمال نمی بندند یا اینکه بگوید در قبال مسئول بالاتر و شرکت مسئولیت دارم و باید تصمیم گیری کنم. متاسفانه افرادی که به نوعی خود را مالک مترو می دانند، سعی کردند کارها را دچار مشکل کرده و مدیریت را بی اختیار نشان دهند. 

نعیمی پور با بیان اینکه تعداد کسانی که معترض اند بیشتر از شش نفر نیست، گفت: با اینکه حراست شهرداری چندین بار در این باره مذاکراتی با آنها داشته، شاید این افراد با کسانی دیگر در ارتباط باشند که البته از این بابت بی خبرم؛ چون این اندازه احساس قدرت در پرسنل انتظامات موضوع عجیبی بوده و بدون پشتوانه بعید است که این افراد بتوانند خود را مالک و تصمیم گیر نهایی بدانند. 

رئیس هیئت مدیره مترو بیان کرد: این آقایان از صبح منتظر ورود من به محوطه اداره بودند. وقتی وارد شدم، جلو آمدند و گفتند با شما حرف داریم. من نیز از آنها خواستم با هم به سالن آمفی تئاتر رفته و آنجا صحبت کنیم؛ اما از همان ابتدا چند نفر از آنها گفتند باید همین جا صحبت کنیم. حس خودم این بود که آنها درصدد بودند نمایشی اجرا کنند و طوری جلوه دهند که تظاهراتی شده و شرکت مترو با مشکل مواجه شده است. من بازهم از آنها خواستم به سالن آمفی تئاتر بیایند، ولی توجهی نکردند. 

وی گفت: با اینکه مسئولان شرکت چندین بار در این هفت ماه با این آقایان حرف زده بودند، فکر کردم کار درست این است که امروز هم حرف های آنها را در سالن آمفی تئاتر مجموعه بشنوم، ولی متاسفانه قصد آنها این بود که وضعیت مترو را نابسامان جلوه دهند. 

رئیس هیئت مدیره متروی تهران گفت: خوشبختانه بنده مدیری هستم که سابقه طولانی دارم و هیچ وقت در مدیریت اجرائی ام مسائل سیاسی لحاظ نشده، اما کسانی که  شعار فتنه گر طراحی می کنند احتمالا مورد راهنمایی برخی جریان ها قرار گرفته اند. این موضوع اساسا سیاسی نیست و نباید چنین تعبیر شود. بدون شک در میان کسانی که اخلال می کنند دوست و غیر دوست معنا ندارد و مسئولان مربوطه باید مداخله کنند. 

او در عین حال گفته است شرکت مترو تا سال 89، 500 نفر پرسنل داشته و در سال 91 تا 92 نیز تعداد پرسنل به 900 نفر رسیده بود و موقعی که من وارد مترو شدم حدود 670 نفر پرسنل داشته است. از 670 نفر یک شرکت توسعه مهندسی، بیش از 200نفرشان نیروهای انتظاماتی، نگهبان و خدماتی بودند. این مسئله نشان می دهد  اشکالاتی در مدیریت وجود داشته است وگرنه هیچ عقل سلیمی نمی پذیرد که بیش از 35 درصد نیروهای یک شرکت تخصصی، خدماتی باشند. 

آنچه نعیمی پور درباره نوع تعدیل نیروهای شرکت مترو توضیح می دهد، به نوعی خردادماه امسال در شرکت بهره برداری مترو هم رخ داد و تصمیمی مشابه همراه با اعتراض گرفته شد. گروهی از کارکنان شرکت بهره برداری مترو خردادماه امسال در ایستگاه های مترو تجمع داشتند. آن زمان گفته شد اعتراض جمعی از کارکنان به دلیل تصمیمی است که برای نیروهای حفاظت فیزیکی مجموعه بهره برداری متروی تهران، گرفته شده است. این کارگران می گفتند آنها از سال 91 تا خردادماه جاری؛ یعنی هفت سال در استخدام شرکت خدمات حفاظتی و مراقبتی «پیمان مرو» بوده اند و اکنون پیمانکار قصد دارد بدون آنکه مطالبات مزدی حدود 250 کارگر را پرداخت کند، از بخش خدماتی پایانه فتح آباد خط یک متروی تهران خارج شود. کارگران مدعی هستند پیمانکار با احتساب 16 روز خرداد سال جاری که پایان قرارداد کاری کارگران است، حدود دو ماه و 16 روزمزد به همراه اضافه کاری بدهکار است. علاوه بر آن حق اضافه کاری اسفند 97 را به همراه چهار سال سنوات و حدود 9 ماه حق بیمه سال جاری و گذشته به کارگران پرداخت نکرده است. این شرکت پیمانکاری همان شرکتی بود که با جذب چراغ خاموش چند ده هزار نفری نیروها در مترو ارتباط داشت و بسیاری از آن استخدام ها در شرکت بهره برداری از طریق همین شرکت انجام شد. کارکنان مترو در شهریور سال 92 در نامه ای سرگشاده که به رسانه ها هم کشیده شد، از نقش این شرکت در جذب های مورددار و اتوبوسی پرده برداشتند. 

اما گویا تصمیمی که برای مجموعه مترو اخذ شده، تصمیمی است که همه مسئولان این دوره مدیریت شهری روی آن اتفاق نظر دارند و در همین راستا یا مجبور به دعوا می شوند یا برعکس، سکوت می کنند. خردادماه وقتی کارگران شرکت بهره برداری مترو اعتراض کردند محسن هاشمی، رئیس شورای شهر تهران و مدیرعامل سابق متروی تهران را خطاب قرار می دادند. همان زمان محسن هاشمی از شهردار تهران خواست  موضوع را پیگیری کند. در این مورد هم رسانه ها از محسن هاشمی سوال کردند اما او این بار سکوت کرد و چیزی نگفت. در عوض محسن پورسیدآقایی، معاون حمل و نقل و ترافیک شهردار تهران، درباره این اعتراض گفته است: به هیچ عنوان قصد اخراج یا تعدیل نیرو در شرکت راه آهن شهری تهران و حومه را نداریم و این صرفا یک جابه جایی درون سازمانی است. نگرانی همکاران مان در مترو را نادیده نمی گیریم اما واکنش هایشان به این جابه جایی بی مورد است چراکه جابه جایی صورت گرفته صرفا درون سازمانی است. 

او گفته است شغل این افراد نگهبانی یا انتظامات بوده و نظر به اتمام ساخت برخی از ایستگاه ها و  نیازنداشتن شرکت به آنها، با هماهنگی معاونت توسعه منابع انسانی شهرداری تهران در مناطق شهرداری تهران به کار گرفته خواهند شد و با این جابه جایی هیچ گونه تغییری در قرارداد همکاری شان که همان شرکت راه آهن شهری تهران و حومه است، یا در حقوق و مزایایشان حاصل نمی شود. 

او گفته است  چند نفر از کارکنان مترو سعی در تحریک و درگیری داشته اند تا کماکان در مترو بمانند که قطعا چنین چیزی امکان پذیر نیست و این افراد باید به محل های جدید کار خود مراجعه کنند.