آرشیو سه‌شنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۸، شماره ۴۷۴۵
ورزش
۱۸

خصوصی سازی سرخابی ها از دید مرکز پژوهش های مجلس

روش های واگذاری و موانع آن

مطابق حکم بند «ه» تبصره «2» قانون بودجه سال 1398، وزارت ورزش و جوانان باید حداکثر تا پایان شهریور ماه 1398 شرایط پذیرش دو شرکت فرهنگی ورزشی پرسپولیس و استقلال را در بازار پایه فرابورس فراهم می کرد. با این حال این حکم اجرایی نشد. هرچند باید اذعان کرد که واگذاری دو باشگاه استقلال و پرسپولیس، تنها بخشی از مساله نظام باشگاه داری کشور است و این موضوع باید در کنار سایر ابعاد مربوطه به صورت یک مجموعه حقوقی مدون تحت عنوان نظام باشگاه داری ورزش حرفه ای کشور به تصویب نهاد قانون گذاری کشور برسد.

مرکز پژوهش های مجلس با توجه به اصرار قانون گذار مبنی بر واگذاری دو شرکت فرهنگی- ورزشی دو پیشنهاد درباره روش واگذاری مطرح کرده است؛ پیشنهاد نخست اینکه عبارت «وباقی سهام به صورت خرد» از حکم قانون بودجه سال 1398 حذف شود و این یعنی اینکه درحال حاضر نیمی از سهام دو باشگاه از طریق فرابورس به صورت بلوکی عرضه شود. پیشنهاد دوم این است که در مقطع کنونی و با اقتضائات و موانع موجود واگذاری،80 درصد از سهام برند دو باشگاه (دارایی های نامشهود) از طریق فرابورس (بازار دارایی فکری) به شرکت های سهامی عام دارای حداقل 10 هزار سهامدار به صورت بلوکی و باقی سهام به صورت خرد به هواداران (در قالب شرکت تعاونی سهامی عام) عرضه شود. در غیر این صورت، واگذاری به روش «پیمان مدیریت» یعنی حفظ مالکیت دولت و مدیریت بخش غیردولتی از طریق مزایده عمومی سازمان خصوصی سازی پیشنهاد می شود.

در ادامه اهم موانع حقوقی مسیر واگذاری دو شرکت نیز بررسی و اعلام شده است:

1- عدم شفافیت صورت های مالی حسابرسی شده از جمله دارایی های ثابت مشهود (عدم ثبت سند مالکیت ساختمان دفتر مرکزی و ورزشگاه های درفشی فر و مرغوبکار).

2- عدم ثبت برند در همه مصادیق فعالیتی؛ در این باره، سازمان خصوصی سازی اذعان دارد که هیچ گونه دارایی مشهود و نامشهود متعلق یا در اختیار آنها (عمدتا برند) در صورت های مالی دو باشگاه ثبت نشده است و دو باشگاه فاقد هرگونه دارایی های ثبت شده هستند.

3- بدهی های عمده (بدهی های مالیاتی، مطالبات بازیکنان، کادر فنی) و عدم تعیین تکلیف برخی از ادعاها علیه شرکت های مزبور.

4- ساختار ثبتی و ماهیت حقوقی شرکت فرهنگی ورزشی استقلال (به عنوان شرکت سهامی خاص)؛ از این حیث که ساختار ثبتی و حقوقی بنگاه های قابل واگذاری از طریق فرابورس باید «سهامی عام» باشد.

5- در بخشی از صورت های مالی حسابرسی شده آمده است؛ دو شرکت مذکور فاقد سیستم مناسب درخصوص تعیین بهای تمام شده فعالیت های ورزشی خود هستند.

6- در صورت های مالی حسابرسی شده به موارد عدیده ای از تخطی قانونی دوشرکت از قوانین موضوعه گزارش شده است.

و نتیجه هم اینکه: این مهم قابل ذکر است که موانع مذکور، سد راه واگذاری هر دو مسیر بورسی و غیربورسی بوده و درصورت ادامه چنین شرایطی امکان واگذاری قانونی سهام دو باشگاه از طریق غیربورسی (سازمان خصوصی سازی) نیز وجود نخواهد داشت.