آرشیو پنج‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، شماره ۲۲۳۲۳
اقتصادی
۴

مستخدمین حسینی: امید دولت هنوز به بیرون از مرزهاست و باز هم خطا می کند

یک اقتصاددان با بیان اینکه هنوز دولت امیدش به بیرون مرزهاست تا راهکاری پیدا کند گفت: اگر دولت به توانمندی های داخل کشور تکیه نکند، کارش به جایی نمی رسد.

حیدر مستخدمین حسینی در گفت وگو با خبرگزاری فارس، در رابطه با ماجرای نحوه تصمیم گیری دولت در سال 97 برای تعیین ارز 4200 تومانی و اینکه این نرخ از کجا آمد، اظهار داشت: قطعا نمی شود گفت این روش و شیوه اتخاذشده مورد تایید است، حتی اگر از مقامات رسمی سوال شود هیچ کدام از آنها این روش را تایید نمی کنند. مدل کار می بایست این گونه باشد که بانک مرکزی گزارش کارشناسی را ارائه می کرد و اینکه قرار است چه اتفاقاتی رخ دهد، در نهایت هیئت وزیران بر اساس این نظرات کارشناسی آن را تکمیل می کرد.

این اقتصاددان با بیان اینکه استفاده از چنین روش هایی در حوزه های دیگر نیز نادرست تلقی می شود، گفت: باید فضای کارشناسی به خصوص در مسائل اقتصادی حاکم باشد تا بتوان از آن دفاع کرد و قطعا در جامعه نیز با اقبال بیشتری همراه است. اینکه در یک نشست 100 یا 200 تومان قیمت ارز را بالا و پایین ببریم، مدل قابل قبولی نیست.

مستخدمین حسینی افزود: از دولتی که خودش لایحه شفافیت را تهیه می کند انتظار است که در رابطه با نحوه تعیین ارز 4200 تومانی شفافیت به خرج دهد و گزارش جلسه را ارائه کند تا از پیامدهای بعدی و تکرار چنین موضوعاتی خودداری صورت بگیرد.

 وی ادامه داد: دولت در آن مقطع دو تصمیم گرفت اول اینکه بتواند با توجه به فراز و نشیب ارز، ابتکار عمل را در دست بگیرد. دوم درآمدی را برای خود ایجاد کند. چون آن موقع ارز در بودجه 3600 تومان بود که تا ارز 4200 تومانی 600 تومان درآمد محسوب می شد؛ بنابراین دولت آن را به فال نیک گرفت و برایش مهم نبود که 100 تومان بالا یا پایین برود.

به گفته این اقتصاددان، باید قبول کنیم بدنه کارشناسی بانک مرکزی که آموزش های لازم را در رابطه با پیش بینی وضعیت ارز کسب کرده، اعمال نظر کارشناسی کند. آنچه مطلع شدیم این بود که بانک مرکزی در رابطه با اینکه رقم ارز چقدر باشد اظهارنظر نکرده است و اصولا در حد یک برگه کارشناسی شده هم چیزی وجود نداشت.

مستخدمین حسینی ادامه داد: یکی از نقاط ضعف دولت چنین تصمیم گیری هایی است. اکنون نیز یک برنامه اقتصادی تنظیم شده وجود ندارد که در قالب پیمان های پولی، منطقه ای یا کالایی در جنگ اقتصادی باشد. هنوز دولت باور و امیدش به این است که از بیرون مرزها، راهکاری پیدا کند. نمی توان چنین رویکردی را تایید کرد.

وی با طرح این سوال که آیا امکان دارد دولت بدون کارشناسی و پشتوانه علمی چنین تصمیمی گرفته باشد، ضمن تایید آن، تصریح کرد: اگر دولت به توانمندی ها و ظرفیت و امکانات داخل کشور نگاه و تکیه نکند، کار به جایی نخواهد رسید و این اولین و آخرین خطای دولت نبوده و نیست، مگر آنکه رویکرد و نگاهش تغییر کند.