آرشیو پنج‌شنبه ۱۶ آبان ۱۳۹۸، شماره ۴۵۰۴
ورزش
۱۴
گزارش

استقلال صنعت نفت را هم در هم کوبید

پیش به سوی قهرمانی

علی کربلایی

استقلال به روزهای خوبش رسیده است. نه الان که از پنج هفته قبل. درخشش این روزهای استقلال در لیگ برتر فوتبال ایران، محصول معجزه صبر است. شاعر گفته است: «صبوری ما را ظفر از پی برنیاید». باباطاهر عریان هم گفته است: «به من گفتی صبوری کن صبوری/ صبوری طرفه خاکی بر سرم کرد». ولی در مورد استقلال، ضرب المثل «گر صبر کنی ز غوره حلوا سازی» مصداق دارد. استقلال لیگ برتر را با شکست در تبریز آغاز کرد. باخت یک بر صفر مقابل ماشین سازی، طبیعتا چنگی به دل هواداران استقلال نزد ولی هفته اول لیگ بود و استقلالی ها چاره ای جز انتظار کشیدن برای رسیدن به هفته دوم نداشتند. در هفته دوم، استقلال در ورزشگاه آزادی مقابل فولاد به تساوی یک بر یک تن داد. نتیجه ای نه چندان خوب و نه چندان بد. پس باز هم چاره ای جز انتظار کشیدن نبود. در هفته سوم، تیم استراماچونی در مسجد سلیمان با نفت به تساوی یک بر یک رسید. باز هم اگرچه نتیجه دلپذیر نبود ولی نباختن در خانه حریف، آن هم در آغاز راه، قابل تحمل بود. اما همین سه هفته اول به طرفداران استقلال ثابت کرده بود که این تیم برای پیروزی مشکل دارد؛ مشکلی که به حساب تازه وارد بودن استراماچونی و جفت و جور نشدن تیمش گذاشته می شد. ولی باخت مقابل پرسپولیس در هفته چهارم، ورق را به کلی برگرداند. باخت در دربی، با آن پنالتی چیپ مسخره، یعنی دو امتیاز در چهار هفته اول لیگ. دو باخت و دو مساوی. بعد از شکست مقابل پرسپولیس بود که طرفداران و حتی بازیکنان استقلال از کسب عنوان قهرمانی نوزدهمین دوره لیگ برتر ناامید شدند. در «جامعه آبی ها» فضایی ایجاد شده بود مبتنی بر این تصور که امسال هم سال ما نیست و قهرمانی قرار است نصیب پرسپولیس یا سپاهان و شاید هم تراکتور شود. یعنی که استقلال باید فقط تلاش کند، بلکه سهمیه لیگ قهرمانان آسیا را به دست آورد. تساوی مقابل ذوب آهن در اصفهان، در هفته پنجم، بیش از پیش همه را به این نتیجه رساند که استقلال امسال هم چیزی نخواهد شد. آبی ها از هفته سوم در رتبه های پایینی جدول به سر می برند و در هفته های چهارم و پنجم اوضاع شان بدتر هم شد. اما شانس با استراماچونی یار بود که هفته ششم در ورزشگاه آزادی با گل گهر سیرجان مسابقه داشتند. استقلال به سختی از پس گل گهر سیرجان برآمد. پیروزی 2 بر یک مقابل تیم ته جدولی گل گهر، آن هم در آزادی، نویدبخش تحولی قریب الوقوع در کیفیت بازی استقلال نبود. در پایان هفته ششم، استقلال 6 امتیازی بود ولی آنچه موجب ثمر دادن بذر ایده های استراماچونی شد، ظاهرا تعطیلی شانزده روزه لیگ برتر بود. استقلال 12 مهر گل گهر را شکست داد و 28 مهر به مصاف سایپا رفت. استراماچونی در این مدت، فرصتی طلایی نصیبش شد تا آنچه را از تابستان در تمرینات استقلال کاشته بود، بالاخره برداشت کند. استقلال در هفته هفتم لیگ برتر به شکلی متحول شده ظاهر شد و میزبانش سایپا را 4 بر صفر در هم کوبید. پنج روز بعد، در هفته هشتم، استقلال 2 بر صفر پارس جنوبی جم را در ورزشگاه آزادی شکست داد. اما بازی مهم بازی هفته نهم بود. استقلال باید در تبریز به مصاف تراکتور می رفت. آبی ها هشت سال بود که نتوانسته بودند تراکتور را در تبریز شکست دهند. حالا در ابتدای شکفتن در لیگ نوزدهم، باید در مخوف ترین ورزشگاه فوتبال در ایران به مصاف تیمی می رفتند که اسبش را برای قهرمانی در لیگ نوزدهم زین کرده بود. اما تیم استراماچونی شکفته بود و تراکتور هم هفته قبل در آبادان 2 بر یک مغلوب صنعت نفت شده بود. کمتر کسی فکر می کرد باخت تراکتور مقابل صنعت نفت، نشانه مشکلاتی جدی در تیم مصطفی دنیزلی باشد. نیز کسی فکر نمی کرد نوار پیروزی های پی درپی استقلال در هفته های قبلی، با پیروزی در برابر تراکتور همچنان ادامه یابد. اما استقلال در تبریز آن قدر سرحال و روپا بود که تراکتور را 4 بر 2 در هم کوبید و کسی هم تعجب نکرد که چرا این نتیجه رقم خورد. روند بازی حاکی از قدرت استقلال بود و برتری تاکتیکی این تیم در بسیاری از لحظات بازی. اگرچه دنیزلی تلاش کرد اشتباهات فردی بازیکنانش را عامل شکست تراکتور مقابل استقلال جلوه دهد، ولی واقعیت این است که او، حداقل در بسیاری از دقایق بازی، جنگ تاکتیکی را به استراماچونی باخت. با مغلوب کردن تراکتور در ورزشگاه یادگار امام، استقلال به اعتماد به نفس کافی رسید و در هفته دهم لیگ برتر نیز صنعت نفت آبادان را در ورزرشگاه آزادی 5 بر صفر در هم کوبید؛ صنعت نفتی که دو هفته قبل تراکتور را در آبادان مغلوب کرده بود.

با این حساب، استقلال در پنج هفته دوم لیگ برتر، 15 امتیاز کسب کرده و 17 گل زده و 3 گل خورده است. حداکثر امتیاز ممکن به علاوه تفاضل گلی شگفت انگیز. استقلال با نتایج این پنج پیروزی، الان با 21 گل زده بهترین حمله لیگ برتر را دارد و با تفاضل گل 12+ همانند سپاهان اصفهان، از بهترین تفاضل گل در بین تیم های لیگ برتر برخوردار است.

تاکید استراماچونی بر اصول تاکتیکی و انضباطی اش، استقلال را تبدیل به تیمی کرده که به راحتی از پس بحران ها برمی آید و هیچ تیمی حریف قدرتش نیست. استرا بعد از هفته های ابتدایی متوجه شد که با سیستم سه دفاعه می تواند از مهره هایی که دارد بهره وری بیشتری بگیرد و همین کار را هم کرد. هرچند این تاکتیک در دربی سودمند نبود، اما ادامه آن و پا پس نکشیدن استراماچونی، نتیجه اش شده تیمی که به تراکتورسازی مدعی چهار گل می زند و به صنعت نفتی که تا هفته نهم، چهار گل خورده بود، در تنها یک بازی پنج گل می زند. استقلال علاوه بر اینکه خوب گل می زند، سخت هم گل می خورد و تمام اینها شاهکار مرد ایتالیایی نیمکت استقلال است. استرا تاکنون مشکلات بسیاری در استقلال داشته، اما با صبوری و گهگاه با خشونت، توانسته چالش هایی را که برای خود و تیمش پیش می آید، پشت سر بگذارد. استرا می تواند با ادامه این روند، نامش را در تاریخ استقلال ثبت کند و پس از سال ها ناکامی، این تیم را به قهرمانی لیگ برتر برساند.