آرشیو شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۸، شماره ۴۵۰۵
صفحه اول
۱
سیاست

گام چهارم و افزایش فشارها

محمد کاظمی

گام چهارم جمهوری اسلامی ایران در کاهش تعهدات هسته ای برجامی نه تنها حق مسلم است بلکه ایران با نجابت و خیرخواهی و مسالمت جویی، این حق را خیلی دیرتر از زمان لازم استیفا می کند. متاسفانه زورگویان جهانی خصوصا کشورهای غربی که پای معاهده هسته ای را امضا کرده اند و قرار بود همه طرف ها از آن سود برند با کمال وقاحت چشمان خود را بر احیای مجدد تحریم های امریکا بسته اند و رسما خواستار کالایی هستند ولی حاضر به پرداخت هزینه آن نیستند. آنها یا دروغ می گویند که از پیشرفت های هسته ای ایران احساس ناامنی می کنند یا اگر صداقت دارند در قبال امنیتی که ایران متوجه آنها می کند باید به تعهدات برجامی خود پایبند بمانند. تجربه یک سال اخیر پس از خروج امریکا از برجام ثابت کرده است که اگر ایران اقدام عملی نکند اروپاییان جز خرید زمان تا 10 سال دیگر هم کوچک ترین گام عملی در جهت تضعیف تحریم های امریکا و ایجاد کانال های مالی و اقتصادی با ایران بر نمی دارند. در چنین شرایطی متاسفانه در داخل کشور هستند کسانی که از گام چهارم هسته ای ایران انتقاد می کنند و از بی عملی و انفعال آن هم در برابر قلدران جهان استقبال نشان می دهند! همین تفریط هاست که بهانه به دست افراطیون می دهد و حاصل کار از پختگی و پشتیبانی و عمق لازم برخوردار نمی شود. نیاز امروز ما انسجام در مقابل زیاده خواهی ها و فشارهای بیگانگان است که اگر واقعا حاصل آید تاثیرات مهم و تعیین کننده ای برجا خواهد گذاشت. انسجام هم وقتی حاصل می شود که حاکمیت در جذب مشارکت همه گروه ها و سلیقه ها و فکرها و اندیشه ها کوشش کند و همه دنیا شاهد جبهه ای واحد در ایران اسلامی باشند. اما روشن است که در واکنش به گام چهارم هسته ای ایران که در فردو انجام شده است و حساسیت زیادی روی آن وجود دارد احتمالا فشارهای سیاسی و اقتصادی بیشتری متوجه ایران شود و امریکا تلاش کند که به تحریم های یکجانبه خود جنبه بین المللی هم بدهد وعلاوه بر اروپا سازمان ملل را همراه خود سازد، لذا از هم اکنون باید آمادگی های لازم در کشور ایجاد شود و با توجیه افکار عمومی اجازه ندهیم که بیگانگان با اقدامات احتمالی خود جو کاذب روانی ایجاد کنند و به التهابات اقتصادی مثل سال گذشته دامن بزنند. بدیهی است راهی که ما در پیش گرفته ایم راهی سخت و پر چالش است و احتمال می رود که سخت تر هم بشود. امریکا همه توان و اعتبار خود را در به زانو درآوردن ایران به کار بسته است و شکست های پیشینش مانع آن نخواهد شد که به سادگی بازگردد و موفقیت ایران را به تماشا بنشیند.

پذیرفتن موفقیت ایران فقط ناظر به رفع تحریم ها نیست، در مصافی که او آغاز کرده است شکست به منزله ازدست رفتن کل خاورمیانه و انزوا و محاصره کامل اسراییل خواهد بود . در چنین معادله ای به نظر نمی رسد که سردمداران کاخ سفید حسابی برای عقب نشینی باز کرده باشند مگر اینکه عامل دیگری مثل برکناری ترامپ یا شکست او در انتخابات آتی وارد معادلات کنونی شود. البته هیچ سیاستمدار عاقلی روی بهترین شرایط و عوامل غیرقابل پیش بینی حساب باز نمی کند و به عکس بدترین شرایط را در نظر می گیرد و ما هم باید بر اساس ادامه وضع کنونی به تحلیل شرایط بپردازیم. لذا باید موقعیت های پیش رو با دقت و با عدد و رقم از سوی تصمیم گیران ایرانی مورد تحلیل قرار گیرد و هزینه های مقاومت دقیقا احصا شوند و برای هر احتمالی برنامه های دقیق طراحی شود .هر مسوولی وظایف خود را بداند و با تمام توان به اجرای آنها همت بگمارد . همیشه خورشید گرما بخش موفقیت پس از انتهای تاریکی و سردی شب طلوع می کند، مهم آن است که با پشتکار و عقلانیت و واقعگرایی و صبر پیشه کنیم و معیشت و کرامت مردم اولویت اصلی ما باشد . بار اصلی فشارها متوجه مردم است و هم آنها قاعده مقاومت را تشکیل می دهند، اگر حضوراقناعی و جدی و همه جانبه مردم در این مقاومت حاصل شود پیروزی ایران در مواجهه با بیگانگان و شکستن تحریم ها و تثبیت قدرت منطقه ای ایران قطعی است.