آرشیو شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۸، شماره ۹۶۲۷
سیاسی
۳
گفت و گو

علیرضا شریفی یزدی در گفت و گو با«رسالت» عنوان کرد؛ اعتماد عمومی هسته مرکزی سرمایه اجتماعی

گفتگو: راضیه فراهانی

یک جامعه شناس درباره تاثیر عدم تحقق برخی مطالبات مردم بر اعتماد اجتماعی در گفت وگو با «رسالت» اظهار داشت: «اعتماد عمومی هسته مرکزی سرمایه اجتماعی است به آن معنا که وقتی اعتماد عمومی از بین برود سرمایه اجتماعی نیز کاهش یافته و این موضوع برای کشور بسیار خطرناک است.»

علیرضا شریفی یزدی، جامعه شناس و استاد دانشگاه ادامه داد: «در ابتدا باید به چرایی عدم تحقق برخی وعده ها اشاره کرد و سپس به موضوع اثر منفی عدم تحقق وعده ها بر اعتماد عمومی و اجتماعی پرداخت. این موضوع را می توان به دو دسته تقسیم کرد. نخست، عده ای به جهت ناآگاهی از شرح وظایف و توانمندی کاندیداها وعده هایی در زمان انتخابات می دهند که پس از قرار گرفتن در جایگاه مدنظر نمی توانند به آنها جامه عمل بپوشانند. دسته دوم نیز گروهی هستند که آگاهانه از وعده هایی سخن می گویند که امکان تحقق آنها را ندارند. این افراد درگذشته در جایگاه قانونی قرار داشتند و نسبت به شرح وظایف و اختیاراتشان آگاهی کاملی دارند بنابراین به خوبی می دانند که چه وعده هایی امکان تحقق دارد و چه وعده هایی امکان تحقق ندارد اما برای کسب رای از این ابزار استفاده می کنند.»

وی ادامه داد: «افرادی که ناآگاهانه به ارائه برخی وعده ها می پردازند طبیعتا نباید انتخاب شوند چراکه آنها حتی نمی دانند قرار است به کجا رفته و چه اقداماتی انجام دهند؛ اما دسته دوم،آنها خواسته یا ناخواسته با مطرح کردن برخی وعده ها، مردم را فریب می دهند یعنی با آگاهی کامل از عدم تحقق وعده به سمت مطرح کردن آن حرکت می کنند و همین موضوع باعث ایجاد مشکلاتی در سطح جامعه می شود.»

این جامعه شناس در ادامه گفت: «ارائه وعده غیرقابل تحقق از سوی برخی باعث افزایش سطح توقع جامعه می شود بنابراین این موضوع باعث افزایش میزان انتظارات به شکل غیرمعقولانه و نامناسب در جامعه خواهد شد. لازم به ذکر است که مطرح کردن این گونه شعارها و وعده ها در زمان انتخابات مجلس و ریاست جمهوری میان کاندیداها بسیار موج می زند.»

وی افزود: «هر کشوری دارای پتانسیل مشخصی است و نباید خارج از آن شعار یا وعده ای ارائه شود، چراکه از ابتدا برای متخصصین به طور شفاف مشخص است وعده موردنظر قابلیت اجرا ندارد و تنها سطح انتظار و توقع عمومی افزایش پیدا می کند. هنگامی که سطح توقع افراد افزایش پیدا می کند کاندیداها سعی می کنند تا اعتماد مردم نسبت به صندوق رای نیز بالا بماند اما پس از آن که جامعه متوجه عدم تحقق وعده های فرد موردنظر می شود آهسته آهسته اعتمادش کاهش و پس از مدتی نسبت به انتخابات دچار سرخوردگی و ناامیدی می شود.»

شریفی یزدی تصریح کرد: «سرمایه اجتماعی پس از مشاهده موضوعات مذکور در مرحله سوم نسبت به سیستم بدبین می شود چراکه جامعه نمی تواند وعده ها را از سیستم تفکیک کند.» وی با تاکید بر این که اعتماد عمومی به مرور کسب می شود، گفت: «این اعتماد ممکن است طی 20 سال کسب شده باشد اما با مشاهده یک سری رفتارهای غلط در مدت زمان کوتاه مانند دوره ریاست جمهوری یا نمایندگی در مجلس بر باد رود. اعتماد عمومی هسته مرکزی سرمایه اجتماعی است به آن معنا که وقتی اعتماد عمومی از بین برود سرمایه اجتماعی نیز کاهش و این موضوع برای کشور بسیار خطرناک است.»

این جامعه شناس تصریح کرد: «کشوری که با کاهش سرمایه اجتماعی روبه رو شود باید آمادگی اتفاقات سخت تری را طی سال های آینده داشته باشد چون سرمایه اجتماعی باید از درون تولید شود اما این وعده ها در جهت عکس اعتماد عمومی حرکت می کند.»