آرشیو شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۸، شماره ۴۵۰۵
صفحه آخر
۱۶
شکایت به دوستان

پادکست های خوب را بشنویم

نیوشا طبیبی

پادکست، رسانه نسبتا جدیدی است که استفاده از آن در طول پانزده سال گذشته اندک اندک پا گرفته و رشد کرده. پادکست را رادیوی اینترنتی هم می گویند، اما تفاوت بسیار مهم پادکست با هر رادیوی دیگر یا رسانه های دیگر در این است که مخاطب محتوای مورد علاقه اش را خودش انتخاب می کند. می شود برای شنیدن پادکست، به سراغ آنهاهایی رفت که موضوعی را تعقیب می کنند که با علایق ما هماهنگ باشند، اما رادیو مثل یک هندوانه در بسته است، یک جا همه محتوا ارایه می شود و نمی توان از میان آنچه هست قسمت مورد نظر را تفکیک کرد و فقط همان را شنید.

این توضیحات را به عنوان شنونده پادکست نوشتم، حتما توصیفات دقیق تری از پادکست و چگونگی آن در دسترس هستند. به هر روی می خواستم به عرض برسانم که این رسانه نسبتا جدید در فضای مجازی فارسی هم تولیدکنندگان و مخاطبان جدی پیدا کرده است. بعضی از این پادکست ها مطالبی دست اول و شنیدنی تولید می کنند. معلوم است که یک یا چند نفر روی یک موضوع متمرکز شده و خوب تحقیق کرده و نهایتا برنامه ای شایسته شنیدن و وقت گذاشتن تولید کرده اند. از نیوشیدن بعضی از این برنامه ها اطلاعات فراوانی به دست آورده ام. این دانسته ها گاه الهام بخش من برای نوشتن مطلب بوده، گاه سبب شده که کتابی را خریداری و مطالعه کنم و گاه تجربه ای نو از جامعه ای که نمی شناخته ام به من داده. کمترین سود حاصل از شنیدن پادکست ها برای من ارزشمند کردن اوقاتی بوده که می توانسته اند به راحتی وقت سوخته و حرام شده محسوب شوند. وقتی که مسافر تاکسی یا اتوبوس و مترو بوده ام یا به اجبار پشت فرمان خودرو نشسته ام یا در حال قدم زدن برای رسیدن به مقصد مسیری طولانی را طی می کرده ام یا در مطب دندانپزشک منتظر رسیدن نوبتم بوده ام، پادکست ها به دادم رسیده اند و اوقاتم را طوری سپری کرده ام که دلم راضی شده است.

از میان پادکست های فارسی، پادکست «چنل بی» و پادکست «بی پلاس» که توسط علی بندری و گروهش عرضه می شوند چیزهای دیگری هستند. پادکست چنل بی در هر قسمت، یک گزارش را از رسانه ای انگلیسی زبان بازخوانی می کند. علی بندری و گروهش فقط روخوانی نمی کنند. آنها در مورد موضوع تحقیق می کنند، فیلم می بینند، بخش های مهم را از دو سه گزارش مختلف استخراج و تدوین می کنند و دست آخر در یک موضوع مطلبی کامل و دقیق و پر از جزییات به گوش شنونده می رسانند. گوش کردن به پادکست چنل بی به من آموخته که در ارایه گزارش به جزییات توجه کنم و همه اجزا را مورد بررسی قرار دهم. این پادکست برای من دری دیگر برای شناخت جامعه امریکا و نظام ناعادلانه قضایی و اجتماعی اش گشوده. توصیه می کنم این پادکست و قسمت های مربوط به پرونده های جنایی در امریکا را بشنوید. دردناک است که در آن سیستم ناعادلانه افرادی با اتهامات اثبات نشده و سست روی صندلی اعدام با زهر می نشینند فقط به این دلیل که پول کافی برای استخدام وکیل با نفوذ ندارند. از سوی دیگر افرادی با تکیه بر همین شیوه ناعادلانه آدم می کشند و با کمک وکلای گران قیمت خود حتی یک روز هم زندان نمی روند.

اما پادکست «بی پلاس»، این پادکست خلاصه کتاب ها را ارایه می کند. در هر قسمت علی بندری موضوع یک کتاب غیر داستانی را مطرح می کند و مهم ترین قسمت های آن را به صورت خلاصه برای مخاطب توضیح می دهد. در بخش های نوشتاری پادکست، اسامی ترجمه های فارسی کتاب و حتی لینک های خریداری آن قرار داده شده اند. در طول سه ماه گذشته این پادکست باعث شده که من حداقل سه کتاب بخرم و بخوانم. کتاب توپ های ماه اوت را چند سال پیش خریده بودم و هنوز نخوانده بودم، با شنیدن پادکست آن به سراغ مطالعه اش رفتم. دو کتاب دیگر یکی Milk و دیگری Salt را از نویسنده ای که در همین پادکست و با همان کتاب تاریخ نمک معرفی شده بود، پیدا کردم و خواندم و لذت بردم و البته حسرت بردم که زودتر با نوشته های او آشنا نشده بودم. به نظرم پادکست بی پلاس کاری مهم و شایسته در ترویج کتابخوانی انجام می دهد.

چند پادکست فارسی دیگر به شاهنامه، ادبیات و حوزه های دیگر فرهنگی و تاریخی و فلسفه و روانشناسی می پردازند که در فرصتی دیگر برخی از آنها را معرفی خواهم کرد. متاسفانه پادکستی در حوزه مذهب و متون دینی و فلسفه دین پیدا نکردم، امیدوارم در این موضوعات هم افراد و گروه هایی دست به کار شوند. پیشنهاد می کنم پادکست های فارسی و به ویژه دو پادکستی که شرح دادم را بشنوید، پشیمان نخواهید شد.