آرشیو شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۸، شماره ۵۵۱۹
زندگی: سلامت
۱۴
سلامت و ایمنی غذا

موج جدید نگرانی در مورد ذرت های سمی

دکتر بهادر حاجی محمدی

 چند ماه پیش خبر آلودگی بیش از یکصد هزار تن ذرت وارداتی به سم سرطان زای آفلاتوکسین منتشر شد که از کشور برزیل به بندر امام خمینی(ره) وارد شده بود. آفلاتوکسین نوعی سم قارچی است که توسط کپک آسپرژیلوس تولید می شود. این سم سرطان زا بوده و موجب آسیشب به کبد انسان می شود. احتمال آلودگی در مورد ذرت هایی مطرح است که کپک زده یا کهنه باشد یا به مدت نسبتا طولانی در شرایط مرطوب نگهداری شده است. ظاهرا محموله های ذرت وارداتی، مدت مدیدی در بندر امام خمینی(ره) متوقف بوده اند؛ لذا رطوبت بسیار زیاد این منطقه ساحلی، موجب تسریع رشد کپک ها در ذرت شده و البته عدم ترخیص به موقع محموله ها موجب تشدید تولید سم شده است. به هر حال این نگرانی با انتشار خبر دستور امحای محموله های آلوده فیصله یافت.

 اما چند روز پیش موج دوم نگرانی مربوط به ذرت های آلوده ایجاد شد؛ چرا که یکی از نمایندگان مجلس عنوان کرد این احتمال وجود دارد که بخشی از ذرت های آلوده، وارد بازار مصرف کشور شده باشد. این موضوع نه تنها موجب نگرانی مردم به ویژه در خصوص سلامت فرزندانشان شده، بلکه در دراز مدت موجب بی اعتمادی جامعه به سلامت غذای مصرفی و اظهارنظر های مسوولان ذی ربط می شود. حتی اگر حقیقتا ذرت های آلوده، وارد بازار نشده باشد، اثرات مخرب ناشی از تشویش روانی خانواده ها ماندگار خواهد بود. در این میان تکلیف مصرف کنندگان مواد غذایی چیست و اساسا چه ارگانی باید پاسخگو باشد؟ گرچه نیاز است مسوولان ذی ربط در اسرع وقت توضیحات شفاف و قانع کننده ای ارائه کنند، اما در صورت صحت این خبر، خطرات جدی، سلامت جامعه را تهدید خواهد کرد.

 ذرت، مصارف خوراکی مختلفی نظیر تولید آرد ذرت، نان ذرت، شربت ذرت، روغن ذرت و... دارد و همچنین برای تولید تنقلات پرمصرفی نظیر پفک، ذرت بوداده و ذرت مکزیکی استفاده می شود. از سوی دیگر، ذرت های آلوده به آفلاتوکسین نه تنها برای سلامت انسان مضر است، بلکه در صورت مصرف توسط دام ها نیز موجب آلودگی شیر آنها می شود. همچنین سم آفلاتوکسین در برابر حرارت پخت بسیار مقاوم بوده و از بین نمی رود. به نظر می رسد با توجه به ارزش بالای اقتصادی محموله های آلوده ذرت، این امکان وجود دارد که شاید برخی از متخلفان در مسیر امحای آنها مانع تراشی کنند و لذا نظارت مستمر و جدی تر مسوولان مربوط بسیار ضروری و حیاتی است.