آرشیو شنبه ۱۸ آبان ۱۳۹۸، شماره ۵۵۱۹
زندگی: ایران
۱۶

رونق عرضه غذاهای محلی در شهرهای جنوبی باعث استقبال کم گردشگران از فست فودها شده است

تمشی علیه پیتزا !

محمد جلالی

پرداختن به مساله توریسم غذایی این روزها در دنیا مورد توجه ویژه قرار گرفته است، اما در ایران کمتر کسی به این موضوع اهمیت می دهد و با وجود پیشینه غنی و خوشمزه و انواع و اقسام غذاهای محلی ای که در کشورمان وجود دارد، آنچه که با گردش در هرکدام از شهرهای ایران به چشم جماعت گردشگر می آید، تابلو و بنرهای رنگارنگ فست فودها، کبابی ها و رستوران هایی است که در فهرست غذاهایشان نشانی از غذاهای بومی و محلی دیده نمی شود. این اتفاق اما مدتی است در شهرهای جنوبی کشورمان روال معکوس به خودش گرفته و این موضوع باعث رونق غذاهای محلی ای مثل تمشی، رگاگ، سمبوسه و فلافل در این منطقه شده است.

ایران با داشتن 2500 نوع غذای سنتی ظرفیت بالایی در جذب گردشگر دارد، اما این ظرفیت به دست فراموشی سپرده شده و به رغم این که استان هایی مثل مازندران، گیلان و اردبیل، موفقیت هایی در جذب گردشگر غذایی داشته اند، اما هنوز هم فاصله با معیار های جهانی در این زمینه بسیار زیاد است.

برای اثبات این موضوع لازم است شما سری به هر کدام از شهرستان های جنوبی، غربی، شرقی یا شمالی کشور بزنید؛ رستوران ها و فست فودی های فراوانی را می بینید که با تبلیغات بسیار زیاد محصولاتی را معرفی می کنند که نه اصالت ایرانی دارند و نه لذت خوردنش همانند غذاهای محلی است؛ از پیتزاهایی با اسم های عجیب و غریب گرفته تا انواع و اقسام غذاهای چینی، اروپایی و آمریکایی!

احمد صبوری کارشناس صنایع غذایی و فعال در حوزه گردشگری در گفت وگو با جام جم معتقد است: مصرف فست فودها به دلیل نداشتن ارزش غذایی بالا و داشتن مواد نگهدارنده به صورت دائمی توصیه نمی شود، اما باید جایگزین های مناسبی هم معرفی کرد. با وجود تنوع خوراک و چاشنی های ایرانی تنها تعداد محدودی از غذاهای محلی در رستوران های کشور سرو می شود؛ به طوری که گاهی گردشگران خارجی از نبود تنوع غذایی در رستوران های ایرانی و سرو بالای کباب گلایه دارند.

 کسادی فست فودها

اما محمدرضا احمدپناه، رئیس اتحادیه پیتزا فروشان و اغذیه شیراز در گفت وگو با جام جم با تایید کسادی فست فودی های این شهر می گوید: گرانی بی رویه محصولات مواد غذایی و وضع بد اقتصادی سبب شده قدرت خرید مردم برای ساندویچ و فست فود از بین برود و در حال حاضر تعداد انگشت شماری از مغازه ها و فست فودی های شیراز فروش خوبی دارند و مابقی با عدم استقبال مردم روبه رو هستند. اما احمدپناه به مساله ای اشاره می کند که می توان با الهام از آن به محصولات غذاهای بومی توجه بیشتری کرد. او می گوید: مردم شیراز از ساندویچ فلافل به دلیل ارزان بودن آن استقبال بیشتری می کنند.

پرکن بخور!

ما برای بررسی این موضوع به مغازه های فلافلی رفتیم جایی که غالبا با یک شعار کار می کنند: «پر کن و بخور!» بله در مغازه های فلافلی یک عدد نان ساندویچی به شما داده می شود و به اندازه حجم آن نان می توانید از فلافل، کاهو، خیارشور و گوجه استفاده و میل کنید.

در کنار یکی از همین فلافلی ها یک نوع نان محلی از بندرعباس و جنوب فارس عرضه می شد؛ نان محلی به نام تمشی که به رگاگ هم مشهور بود.

خانمی پشت تنور نشسته و در همان لحظه با استفاده از ادویه های محلی به خصوص مهیاوه (نوعی مایع رقیق که از ماهی تهیه می شود)، پنیر محلی و تخم مرغ نانی درست می کند که با استقبال کم نظیر مردم روبه رو شده است.

دوست ندارد خود را معرفی کند، اما به ما می گوید قبلا در فست فودی کار می کرده، تصمیم گرفته تا آن مکان را رها و به این شغل که مادرش به او یاد داده رو بیاورد.

وی که به تنهایی در این مغازه کار می کند می گوید: با توجه به استقبال بسیار زیادی که از این نان محلی می شود روزانه بیش از یک میلیون تومان درآمد دارد به خصوص در شب های تعطیل. او می گوید: اگر بتواند چند کارگر زن را به خدمت بگیرد قطعا این مبلغ بیش از آن چیزی خواهد شد که انتظارش را دارد. قیمت هر عدد نان رگاگ به گفته خودش 3500 تومان است مبلغی که در برابر یک عدد پیتزای 30 هزار تومانی بسیار ناچیز است. جالب است بدانید که  رگاگ، نان سنتی استان هرمزگان است که به وفور در خیابان های بندرعباس دیده می شود و طرفداران بسیاری دارد. نان کولوکو هم یکی دیگر از نان های محلی قدیمی این استان است که از ترکیب سه نان و با سس مهیاوه به دست می آید و زنان و کودکان دستفروش آنها را در گوشه و کنار خیابان می فروشند و هرکدام از این ها به تنهایی قابلیت ارائه در توریسم غذایی را دارند.

مدیون کته های گوجه

عباس برزگر شاید یکی از معدود افرادی باشد که توانسته با استفاده از یک دهکده گردشگری و اقامتی با نام خانواده عباس برزگر در بوانات، درآمدی فوق العاده را برای خود رقم بزند.

او در گفت وگو با ما، یکی از عوامل موفقیت خود را در تهیه غذاهای محلی و سنتی می داند و می گوید: اگر من در همان روز نخست با کته گوجه ای که برای گردشگران درست کرده بودم، نتوانسته بودم آنها را به خود جلب کنم امروز به این جایگاه و موفقیت دست پیدا نمی کردم و الان هم وقتی گردشگران به من مراجعه می کنند از من کباب و فست فود نمی خواهند. آنها می خواهند من تخم مرغی از همان مرغ هایی که می بینند را برایشان در ماهی تابه های بسیار کوچک درست کنم و احساس رضایت را خیلی راحت می شد در چشمان آنها دید و مشاهده کرد.