آرشیو یک‌شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۸، شماره ۲۲۳۲۵
معارف
۷

نیکو رفیقان صراط مستقیم را بشناسیم

قرآن کریم می فرماید در صراط مستقیم همگی به سلامت زندگی می کنند و به سلامت می میرند و به سلامت مبعوث می شوند؛ زیرا هرگونه فقدان سلامت در این مراتب می تواند سعادت دنیا و آخرت انسان را از میان بردارد. از همین رو در نماز خواهان هدایت جمعی رهروان طریق صراط مستقیم از خدا هستیم و می گوییم: اهدنا الصراط المستقیم؛ خدایا همگی ما را در صراط مستقیم هدایت نگه دار!(حمد، آیه 6)

درخواست جمعی از آن روست که اگر مردم با هم در راه های مختلف باشند، تضاد و تقابل میان آنان ایجاد می شود و در یک چنین اجتماعی انسان نمی تواند بدون تزاحم دیگران کاری را انجام دهد. اما وقتی مجموعه ای از مومنان در صراط مستقیم هدایت با هم زندگی می کنند، شرایط نه تنها برای حرکت های بی تزاحم و مزاحمت و زحمت فراهم می آید، بلکه هر یک از افراد امت به عنوان عضوی از این مجموعه عظیم به یکدیگر کمک می کنند تا با تعاون بر نیکی و تقوا در چارچوب استعانت از مظاهر فعلی خدا به کمال بایسته و شایسته برسند.(حمد، آیه 5؛ مائده، آیه 2)

مومنان در درخواست هدایت جمعی با اشاره به صاحبان این راه که «منعم علیهم» هستند و خدا همه گونه نعمت خویش از جمله اسلام و نور ایمان را به آنان داده و در تکوین نیز قلبشان را به نور ایمان هدایت کرده است(تغابن، آیه 11؛ مائده، آیه 16) از خدا می خواهند که با «منعم علیهم» باشند؛ زیرا این گروه نیکوترین رفیقان همراه در زندگی هستند؛ چنانکه خدا در تبیین «منعم علیهم» می فرماید: وکسی که خدا و پیامبر را اطاعت کند، (در روز رستاخیز) همنشین کسانی خواهد بود که خدا، نعمت خود را بر آنان تمام کرده؛ از پیامبران و صدیقان و شهدا و صالحان؛ و آنها رفیق های خوبی هستند!. (نساء، آیه 69)

در حقیقت از خدا می خواهیم با کاروانی باشیم که همه اعضای این کاروان الهی رفقای نیک و بلکه از نیکوترین رفیقان هستند که با رفق و مدارا به یاری یکدیگر می شتابند تا همگی به مقصود در مقصد برسند. مقصودی که لقای الهی و رضوان اوست و در آنجا از دوزخ در امان و از بهشت های گوناگون نیز بهره مند هستند؛ زیرا به مصداق «چون که صد آمد نود هم پیش ما است»، اگر از روی محبت و شک، اطاعت کردند نه طمع بهشت و خوف دوزخ، ولی در نهایت همه آنها نصیب اهل این کاروان در صراط مستقیم شد.