آرشیو یک‌شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۸، شماره ۴۵۰۶
ورزش
۱۴
نقد

برداشتن چندین هندوانه با یک دست

تیم واترپلوی پرسپولیس و دیدگاه های متضاد

در روزهای اخیر خبر صدرنشینی پرسپولیس در لیگ برتر واترپلو، باعث بحث های زیادی بین هواداران این تیم و البته در سطحی کلان تر، بین کارشناسان ورزشی شده است. پرسپولیس قصد دارد در رشته شنا هم تیمداری کند و گویا محمدحسن انصاری فرد در حال رایزنی با دیگر فدراسیون ها برای تیم داری در رشته های دیگر هم هست. در حالت ایده آل، اینکه یک باشگاه فوتبال تصمیم به گسترش فعالیت هایش بگیرد و در رشته های دیگر هم فعالیت کند، اقدامی قابل ستایش است. باشگاه های بزرگ دنیا مثل رئال مادرید و بارسلونا، در چندین زمینه فعالیت می کنند، اما تنها دلیلی که باعث می شود این باشگاه ها تصمیم به تیم داری در سایر رشته ها بگیرند، دلایل اقتصادی است. در واقع این باشگاه ها می اندیشند که با گسترش فعالیت های شان دامنه نفوذ بین هواداران و اقشار مختلف را افزایش بدهند و منابع مالی بیشتری را راهی باشگاه کنند. اما پرسپولیس که حتی دخل و خرج تیم فوتبالش هم جور نیست، چرا باید در رشته های دیگر تیم داری کند؟ محمدحسن انصاری فرد، مدیرعامل جدید پرسپولیس هنوز اعلام نکرده با کدام منابع مالی به دنبال تیم داری در چندین رشته است. در سال های اخیر پرسپولیس در وزنه برداری و دوومیدانی فعالیت می کرد که بدون هیچ نتیجه مشخصی، این تیم داری به پایان رسید. قبل تر شاهد تیم داری پرسپولیس در فوتسال هم بوده ایم که به دلیل تبانی بازیکنان این تیم با گیتی پسند در سال 91، این تیم برای همیشه منحل شد. سابقه تیم داری پرسپولیس در والیبال و بسکتبال هم پس از انقلاب چندان روشن نیست. دلیل تمام این شکست ها در تیم داری در رشته های غیر از فوتبال واضح و آشکار است؛ منابع مالی پرسپولیس دولتی و محدود است. اگر تمام این منابع در فوتبال هزینه شود، این تیم می تواند نتیجه بهتری بگیرد. اگر منابع مالی باشگاه بین چندین رشته تقسیم شود، بعید است در هیچ کدام موفقیتی به دست بیاید.

از سوی دیگر، برخی اهالی فن معتقدند تیم داری پرسپولیس در چنین رشته هایی، باعث رشد این رشته ها در جامعه خواهد شد. پرسپولیس به پشتوانه هواداران میلیونی اش، می تواند عاملی برای رشد رشته هایی مثل واترپلو، شنا، وزنه بردای و ورزش هایی از این دست شود که در ایران طرفداران زیادی ندارند. پرسپولیس در سایت رسمی اش با اعلام آدرس استخر، از هوادارانش خواست به تماشای این مسابقه رفته و تیم واترپلوی پرسپولیس را تشویق کنند، اما این فراخوان چندان مورد توجه قرار نگرفت. این موضوع این واقعیت را ثابت می کند که صرف داشتن هوادار میلیونی تیم فوتبال، نمی تواند باعث جذب هوادار برای دیگر رشته ها شود. اگر پرسپولیس بخواهد در والیبال تیم داری کند، هواداران حرفه ای والیبال که مدت هاست سالن ها را پر می کنند، چرا باید تیم مورد علاقه شان را رها کنند و به سمت پرسپولیس بیایند؟ مگر اینکه قشری جدید از هواداران که به والیبال علاقه دارند، اما تمایلی به ورزشگاه رفتن ندارند، راهی استادیوم ها شوند و بازی های تیم محبوب شان را دنبال کنند. برخی دیگر از اهالی فن می گویند اقدام جدید باشگاه پرسپولیس می تواند تمرینی برای باشگاه داری باشد تا از وضعیت «تیم داری» فعلی خلاص شوند. حرفی که شاید درست باشد، اما باز هم نقش منابع مالی در آن نادیده انگاشته شده است.

پرسپولیس تنها در شرایطی که موفق شود برای تیم داری در سایر ورزش ها، بودجه جداگانه دریافت کند، می تواند به شکلی منطقی وارد این حیطه شود، در غیر این صورت، هیچ منطقی از گسترش فعالیت های یک باشگاه بدهکار پشتیبانی نمی کند. مدیرعامل پرسپولیس درخصوص این تصمیم جدیدش باید به هواداران و رسانه ها پاسخگو باشد و به صورت شفاف اعلام کند برنامه اش چیست و با چه منابعی دست به این اقدامات زده است. کسی دوست ندارد خاطره قرارداد بستن با احسان حدادی و بهداد سلیمی با پرسپولیس دوباره زنده شود؛ قراردادی که گویا نمادین بود و دو طلایی المپیک ایران را پرسپولیسی نشان داد، اما فایده ملموسی برای باشگاه نداشت.