آرشیو یک‌شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۸، شماره ۴۵۰۶
صفحه آخر
۱۶
در حاشیه در متن

نامزدها؛ مهمان عروسی و عزا

علی شکوهی

این روزها بیشتر در شهرستان هستم و کمتر در تهران. با اینکه رسانه ها و شبکه های اجتماعی فاصله زمانی و مکانی میان پایتخت با شهرها و روستاها را از میان برداشته اند اما باز هم وضعیت شهرهای کوچک از جهاتی متفاوت است و یکی از این جهات، نوع مواجهه مردم این مناطق با موضوع انتخابات است. شاید در شهرهای بزرگ ازجمله تهران، هنوز تنور انتخابات داغ نشده باشد ولی مشاهدات مستقیم از برخی مناطق روستایی و شهری نشان می دهد که در آنجا انتخابات عملا شروع شده و نامزدهای مجلس عملا وارد فعالیت انتخاباتی شده اند.

حال و هوای شهرستان ها از چند جهت متفاوت است:

اول اینکه نقش احزاب و جریان های سیاسی در شهرستان ها خیلی قدرتمند نیست و مردم منتظر نیستند جبهه های انتخاباتی تشکیل شود و نامزدهای نهایی در قالب یک فهرست وارد عرصه رقابت شوند. در تهران و بسیاری از شهرهای بزرگ معمولا لیست انتخاباتی حرف آخر را می زند اما در شهرهای کوچک نقش احزاب و جریان های سیاسی را باید کمتر از 30درصد ارزیابی کرد، زیرا گروه مرجع انتخاباتی مردم در شهرهای کوچک، احزاب نیستند. دوم اینکه وابستگی قومی و نژادی و زبانی و مناسبات خانوادگی در درجه اول اهمیت قرار دارد و بنابراین چه بسا اصلاح طلبانی که به خاطر تعلق خاطر بومی به یک نامزد اصولگرا، به او رای می دهند و چه بسیارند مدعیان اصولگرایی که شاید برای یک نامزد اصلاح طلب تبلیغات می کنند. البته نه آن نامزد اصولگرا به نامزدهای اصولگرای پایتخت شباهت دارد و نه آن نامزد اصلاح طلب مشابه نامزدهای اصلاح طلب تهران می اندیشد، زیرا رنگ قومی و بومی نامزدها بسیار بیشتر از مواضع سیاسی آنان جلوه می کند و به چشم می آید.

سوم اینکه رقابت میان شهرهای کوچک برای فرستادن نامزد موردنظر در حوزه هایی که چندین شهر و بخش و ده ها روستا تنها یک نماینده در مجلس دارند، خیلی جدی است و مردم هر شهر و بخشی تلاش می کنند حتما نماینده ای را به مجلس بفرستند که متعلق به آن حوزه و بخش باشد. در این وضعیت همشهری بودن مهم ترین عامل حمایت از یک نامزد انتخاباتی است. به کرات شاهد بودیم که نامزدهایی ضعیف تر به دلیل بومی بودن مورد حمایت قرار گرفتند و این درحالی بود که نمایندگانی توانمند به خاطر اینکه زادگاه آنان شهر همسایه و رقیب است، مغضوب واقع شدند. چهارم اینکه به دلایل ذکر شده، از هم اکنون نامزدهای انتخاباتی مانند نقل و نبات بر سر مردم آوار می شوند بدون آنکه توانایی لازم را داشته باشند یا قدرت تحلیل و تبیین آنان از مسائل بالا باشد یا سابقه مدیریتی قابل اعتنایی داشته باشند یا اینکه نزد مردم محبوب باشند یا اینکه از سوی احزاب و گروه هایی مورد حمایت قرار گرفته باشند. تنها دلیل نامزد شدن آنان برای انتخابات این است که خودشان فکر می کنند رای می آورند یا کسانی آنان را دچار توهم محبوبیت کرده اند. در همین هفته گذشته در یکی از شهرها با چندین نامزد انتخاباتی مواجه شدم که برای اولین بار خود را وارد رقابت کرده اند و همه هم خود را نماینده قطعی مجلس آینده می دانند! نکته پنجم این است که مردم در شهرهای کوچک، تجاربی را کسب کرده اند که موجب بروز رفتاری متفاوت شده است. ما در شهرهای بزرگ، غالب نمایندگان را نمی شناسیم و منتظر نهایی شدن اسامی نامزدها از سوی مراکز حزبی و جبهه سیاسی موردنظر خودمان هستیم اما در شهرهای کوچک، مردم تقریبا اکثر نامزدها را می شناسند یعنی با برخی رفیقند و با برخی همشهری. با برخی مواضع سیاسی مشابه و با برخی نسبت فامیلی دارند. آنان مجبورند مناسبات خود را با همه این نامزدها به نوعی حفظ کنند و به همین دلیل شاهدیم که یک فرد به چندین نامزد انتخاباتی، قول رای دادن و حمایت داده است درحالی که مجبور است درنهایت تنها به یک نفر رای بدهد. دقیقا به همین دلیل تا روز رای گیری هنوز معلوم نیست که چه کسی رای جدی خواهد داشت و تمام نامزدها برای خودشان شانس موفقیت قائلند در حالی که معلوم است بخش بزرگی از حامیان آنان از سر همان رفتار خاص سیاسی، وعده حمایت داده اند. مانند تهران نیست که ما از ضعف دموکراسی استفاده می کنیم و می توانیم به 30 نفر رای بدهیم و دوستان و همفکران زیادی را از خود راضی کنیم اما یک شهرستانی که یک تا دو نفر را باید انتخاب کند، حتما دچار معذوریت است. متاسفانه نامزدهای شهرستانی وقتی متوجه نداشتن پایگاه مردمی خود می شوند که رای ناچیزی به نام آنان ثبت شده است. این روزها مردم در شهرهای کوچک شاهد حضور نامزدهای نمایندگی در همه مراسم و مجالس شهرشان هستند؛ از تشییع جنازه گرفته تا مجالس ختم، از نامزدی تا عروسی، از مسابقات فوتبال تا مراسم استقبال از فلان قهرمان کشتی، از مراسم بزرگداشت شهدا تا شب های خاطره، از جشنواره انار تا سمینار گندم! تعداد نامزدها هم به اندازه کافی زیاد است به شکلی که در هر مراسم می توانید چندین و چند نامزد نمایندگی مجلس را در کنار هم مشاهده کنید که هر کدام برای جلب محبوبیت تلاش می کنند و خودی نشان می دهند. به قول یکی از دوستان، درحالی که در شهرهای بزرگ هنوز خبری از انتخابات نیست اما در شهرهای کوچک به نظر می رسد تعداد نامزدها با تعداد رای دهندگان برابری می کند!