آرشیو یک‌شنبه ۱۹ آبان ۱۳۹۸، شماره ۵۵۲۰
رسانه: شبکه
۷

یادگیری پای تبلت، تازه ترین شکل از شیوه های آموزشی برای کودکان است؛ اتفاقی که تبعات زیادی را به دنبال دارد

آنها باید بچگی کنند!

یگانه عصاری

یادگیری شخصی؛ شیوه ای جدید در آموزش و تربیت فرزند که این روزها طرفداران زیادی هم دارد. گویا دستورالعمل ساده ای هم دارد! می گویند برای بچه ها تبلتی شخصی تهیه کنید تا هرچه می خواهند بیاموزند و اجازه یادگیری مستقل داشته باشند. برای فرزندان تبلت می خرند و با سرگرم شدن او می گویند که چه خوب است با این فناوری، کودکم ساعت ها آرام و بی صدا می نشیند! غافل از این که این هدیه شما چه بلایی سر کودک می آورد یا برنامه های آموزش زبان و یادگیری های ساده را در تبلت و رایانه شخصی کودک می ریزند تا از طریق بازی، به جای حضور در کلاس زبان، به صورت مجازی زبان یاد بگیرند. غافل از این که این کار هرچند فایده هایی هم دارد اما چه صدمه های جبران ناپذیری برای کودک به دنبال دارد!

مطلب را اشتباه نگیرید!

نوشتن و خواندن این گزارش اصلا به این معنا نیست که نباید برای کودکان تبلت یا گوشی تلفن همراه خریداری شود. فواید یا مضراتش را باید از کارشناسان بپرسیم و نظر تخصصی بدهیم. بحث فقط یادگیری درست است و این که اجازه ندهیم کودکان مان به نام یادگیری، افرادی منزوی شوند که از اجتماع به دور هستند و راه و روش زندگی را نمی آموزند. درست است که این وسایل می تواند در امر سرگرمی و آموزش به کار بیاید، اما باید به جنبه های دیگر آن نیز نگاه کرد. اگر والدین بیش از حد به کودکان خود اجازه کار با گوشی و تبلت را بدهند، آنها از دنیای واقعی فاصله خواهند گرفت.

 به نام یادگیری

از فواید و مضرات تبلت و گوشی تلفن همراه برای کودکان بارها گفته شده و همه مان شنیده ایم. ضعف بینایی که می تواند به بروز مشکلات عصبی هم ختم شود و هزاران نمونه دیگر از صدمات جبران ناپذیر تا برخی یادگیری های آموزشی که حداقل از بعضی بازی های بی مقدار بهتر است! آنچه مهم است اما نکته دیگری است؛ این که کودک در سنی قرار دارد که باید در آن به فعالیت های بدنی و ذهنی سالم بپردازد تا یاد بگیرد. یک جا نشستن و سیر کردن در دنیای غیرواقعی نوعی کاملا اشتباه و غلط از یادگیری است و دلیل سکوت کودکان اصلا حال خوب و یادگیری نیست، بلکه آنها به اقتضای شرایط سنی شان باید کمی سر و صدا و تحرک داشته باشند. اما واقعا چرا ساکت یک جا نشسته اند؟

 نظر پزشکان چیست؟

به گفته روان شناسان و پزشکان، کودکان وقتی با بدنشان درگیر تجربه ای معنادار شوند، بسیار بهتر یاد می گیرند تا وقتی که آن آموزش را در فضای مجازی ببینند و پشت کامپیوتر بنشینند. اگر مصداق می خواهید، به واکنش کودکان وقتی فعالیتی را از صفحه نمایش می بینند و وقتی خودشان آن فعالیت را انجام می دهند، دقت کنید. برای مثال، وقتی فرزندتان سوار تاب می شود خیلی بیشتر درگیر می شود تا وقتی ویدئویی در این باره ببیند. وقتی در زمین و در کنار دیگر هم سن و سالانش بسکتبال بازی می کند، بهتر می آموزد تا وقتی قهرمان مجازی مسابقات پلی استیشن باشد! این روزها ولی افراد قدرتمند بسیاری هستند که دوست دارند کودکان و نوجوانان زمان بیشتری را رو به روی صفحات کامپیوتر سپری کنند!

 یادگیری شخصی

این روزها در دنیا افراد بسیاری هستند که میلیون ها دلار برای ترویج «یادگیری شخصی» یه صورت مجازی هزینه می کنند و البته در این میان هم والدین بسیاری هستند که دعاگوی قدرت کامپیوترها و اینترنت هستند و بر این باورند که کودکشان باید هرچه سریع تر به این دو دسترسی پیدا کند. نظریه آنها هم این است که افراد از طریق بینایی یاد می گیرند، غافل از این که یادگیری با صفحه نمایش جای دیگر شیوه های ملموس کشف کردن در جهان را می گیرد. غافل از این که در یادگیری نباید از گوش، قلب، پوست، دست و پا غافل شد! شاید از نظر مادری که سرگرم کار و درگیری های شخصی خود است، سرگرم کردن فرزند دوساله اش با موبایل راحت ترین کار ممکن باشد که کودکش می تواند از این طریق آموزش هم ببیند و به همین دلیل می خواهد با خرید تبلت، فرزندش را با فناوری آشنا کند. از نظر او دوست شدن با فناوری نه تنها به نفع رشد ذهنی فرزندش است و به او مهارت های تازه ای می آموزد بلکه باعث می شود کمتر به او بچسبد یا در مهمانی غر بزند!

 نسل چت کردن ها

انجمن متخصصان اطفال آمریکا می گوید کودکان پیش از دو سالگی نباید به هیچ نمایشگری نگاه کنند. اما تقریبا 90 درصد کودکان تا قبل از دو سالگی به طور منظم به صفحه وسایل الکترونیکی نگاه می کنند! و با بالا رفتن سن، میزان استفاده آنها از این وسایل بیشتر هم می شود. برای دیدن تاثیر این رویه مخرب نیازی نیست جای دوری بروید؛ کافی است نوجوانان امروزی را نگاه کنید! نوجوانان امروزی نمی توانند روابط خوبی را در دنیای واقعی به وجود آورند. آنها به جای این که به صورت حضوری با دوستانشان حرف بزنند، در حال صحبت با گوشی شخصی خود هستند که در اغلب موارد غیرضروری است. باور کنیم یا نه، این نسل با چت کردن عجین تر است تا صحبت کردن!

دکتر هاین صحبت می کند!

 دکتر میشل هاین، روان شناس معروف آمریکایی در مصاحبه ای به صورت صریح اعلام کرد که کودکان هنگام کار با وسایل الکترونیکی هیچ چیزی نمی آموزند! و هنگامی که با واکنش هایی از سوی مردم مواجه شد، در صفحه اجتماعی خود نوشت: کودکان با بازی کردن، خواندن و شنیدن مطالب چیزهای بیشتری می آموزند. کودکان باید در سنین پایین اجتماعی شوند و آنها این کار را با تقلید از رفتار والدین خود انجام می دهند. اما اگر قرار باشد که مدام به گوشی و تبلت خیره شوند، دیگر زمانی برای یادگیری باقی نمی ماند و علاوه بر این موارد به مهره های گردن، توانایی کلامی، شور و شوق اجتماعی، میزان تمرکز و روابط عاطفی کودکان آسیب نیز وارد می شود. برخی بیماری های خطرناک نیز یکی دیگر از عواقب احتمالی استفاده بیش از حد وسایل الکترونیکی است، بنابراین اگر دفعه بعد خواستید برای ساکت کردن کودک به او گوشی یا تبلت بدهید حتما به عواقب آن فکر کنید؛ شاید نیاز باشد در تصمیم خود تجدیدنظر کنید!