آرشیو دو‌شنبه ۱۱ آذر ۱۳۹۸، شماره ۹۶۴۷
سیاسی
۲

جعفر قنادباشی در گفت و گو با «رسالت» به بررسی دلایل استعفای نخست وزیر عراق پرداخت

آمریکا به دنبال دولت دست نشانده در عراق است

گفتگو: راضیه فراهانی

عادل عبدالمهدی نخست وزیر عراق پس از شدت گرفتن ناآرامی ها در این کشور به طور رسمی استعفای خود را تقدیم محمد الحلبوسی رئیس پارلمان کرد. در این استعفا آمده بود: «خطبه های مرجعیت عالی دینی را گوش دادم که در آن تاکید شده بود با توجه به شرایط دشوار کشور و ناتوانی دستگاه های مختلف در جلوگیری از ریخته شدن خون مردم، پارلمان باید در گزینه های خود تجدیدنظر کند و با در نظر گرفتن منافع عراق، به ناآرامی ها پایان دهد. بنابراین، به منظور تعجیل در عملیاتی شدن این خواسته به زودی استعفای خود را تقدیم پارلمان می کنم.» اعلام استعفای وی در حالی است که بسیاری از احزاب عراق طی بیانیه های جداگانه ای پس از خطبه مرجعیت عراق، خواستار تشکیل جلسه پارلمان برای استیضاح و برکناری دولت شده بودند. هم زمان برخی رسانه ها نیز از اعلام استعفای «ابوجهاد الهاشمی» رئیس دفتر «عادل عبدالمهدی» خبر دادند. از سوی دیگر هم زمان با بیانیه عبدالمهدی، جمعیت بسیاری در میدان التحریر بغداد و دیگر شهرها از جمله کربلا، نجف اشرف، بصره، الناصریه و السماوه تجمع کرده و شادی کردند. هزاران تن نیز در بغداد اقدام به تشییع جنازه نمادین کشته های شهر الناصریه مرکز استان «ذی قار» واقع در جنوب عراق کردند. 

یک کارشناس مسائل خاورمیانه در گفت وگو با «رسالت» اظهار داشت: «این استعفا نه تنها موجب کاهش ناآرامی ها در کشور عراق نشد بلکه باعث افزایش و سوءاستفاده اغتشاشگران برای آوردن دولت دست نشانده آمریکایی است.» 

جعفر قنادباشی در  این باره اظهار داشت: «روند ناآرامی های اخیر در عراق به سمت و سویی پیش رفت که فشارها علیه دولت بسیار زیاد شد، به طوری که برخی در مجلس و حتی دولت عراق استعفا را یکی از راه حل ها برای پایان دادن به ناآرامی ها معرفی  کردند و معتقد بودند که شاید این استعفا بتواند آرامش را به عراق بازگرداند.»

وی ادامه داد: «این دیدگاه از آغاز ناآرامی ها وجود داشت تا زمانی که عبدالمهدی تصمیم به استعفا گرفت اما در مقابل مشاورین و اطرافیانش وی را به ماندن در جایگاه نخست وزیری توصیه می کردند، با تمام این اوصاف اما شاهد استعفا عبدالمهدی بودیم که نه تنها فشارها و ناآرامی ها کاهش نیافت بلکه افزایش یافت، به ویژه این ناآرامی ها به آتش زدن کنسولگری ایران در نجف منجر شد و این موضوع نشان دهنده آن بود که اغتشاشگران روابط ایران و عراق را نیز نشانه گرفته اند.»

این کارشناس جهان عرب تصریح کرد: «عبدالمهدی برای جلوگیری از وارد شدن زیان به کشورش دو اقدام انجام داد. نخست، به جای آنکه استعفا خود را به رئیس جمهور تحویل دهد آن را به مجلس اعطا کرد و در مرحله بعد وی سعی کرد تا استعفا را در قالب تبعیت از مرجعیت مطرح کند. عبدالمهدی به نوعی با این اقدام عنوان کرد که مجلس و مرجعیت تصمیم گیرنده اصلی در عراق هستند چراکه این دو نهاد مورد احترام مردم است تا بتواند از هرج و مرج و ناآرامی های غیرقابل کنترل جلوگیری کند.»وی افزود: «استعفای عبدالمهدی نه تنها آرامش را نتوانست به این کشور بازگرداند بلکه شرایط را بدتر کرد. تجربه نشان از آن است که در چنین شرایطی هرنوع اقدامی که از جانب اغتشاشگران به عنوان عقب نشینی تلقی می شود باعث گسترش دامنه اغتشاشات و ناآرامی ها خواهد شد و در ادامه شاهد چنین اتفاقی در عراق هستیم؛ فلذا باید در نظر داشت که علل اصلی این ناآرامی ها یک جوسازی بیرونی رسانه ای بسیار هدفمند، دامنه غیرقابل کنترل ناآرامی ها و مشاورین موافق استعفای وی بودند.»

قنادباشی ادامه داد: «عبدالمهدی در بیان استعفای خود مطرح کرد، آیت الله سیستانی به طور غیرمستقیم طی بیانیه ای وی را به استعفا توصیه کرده است؛ البته باید در نظر داشت که در این بیانیه به چنین موضوعی اشاره نشده بود چراکه آیت الله سیستانی تنها به موضوع انتخابات مجدد و شرایط جدید اشاره کرد و این موضوع عاملی دیگر برای این استعفا است.»

وی با تاکید بر این که مجلس باید فوری فرد دیگری را به عنوان نخست وزیر معرفی کند، افزود: «مجلس با این اقدام می تواند مانع خارج شدن رشته امور از دست نظام نوپای عراق شود. نشانه ها تاکنون مبنی بر گسترش ناآرامی ها بوده است اما اگر به دنبال عدم گسترش دامنه اغتشاشات در عراق هستند مجلس هرچه زودتر باید برای تشکیل دولت جدید عکس العمل نشان دهد، همچنین باید توجه داشت که رئیس جمهور و مجلس عراق نقش بسیار مهمی برای جلوگیری از گسترش این هرج و مرج دارند.»

این کارشناس مسائل خاورمیانه تصریح کرد: «بسیاری از پیش بینی ها مبنی بر آن است که دشمنان خارجی خواستار براندازی در عراق هستند تا بتوانند دولت دست نشانده خود را به عراق بیاورند و تلاش شان را برای دامن زدن به ناآرامی ها افزایش می دهند و در این کشور دست به یک برادرکشی به کمک نیروهای آمریکایی زنند تا عراق نیز به عنوان گاو شیرده دوم آمریکا معرفی شود.»