آرشیو یک‌شنبه ۳ آذر ۱۳۹۸، شماره ۳۵۷۹
هنر
۱۰
فراسو

نشریه «ورایتی» به گفت وگو با فیلم ساز ایرانی نشست

سی ودومین جشنواره بین المللی مستند آمستردام در اقدامی کم سابقه با نمایش فیلمی از سینمای ایران، فعالیت خود را آغاز کرد و همین امر انگیزه ای شده است تا نشریه معتبر «ورایتی»، در گفت وگویی با مهرداد اسکویی، سازنده این فیلم ایرانی، از او اهداف و انگیزه ساخت مستند «سایه های خورشید» را جویا شود. «ورایتی» در بخشی از گزارش خود به این موضوع اشاره کرده است که مستند «سایه های خورشید» به زندگی زنان جوانی می پردازد که به جرم قتل یکی از اعضای مذکر خانواده خود، دوران محکومیتشان را در کانون اصلاح تربیت می گذرانند. این مستند با ستایش «عروه النیربیه»، دبیر این دوره از جشنواره مستند آمستردام همراه بود؛ به نحوی که او از ساخته مهرداد اسکویی به عنوان «فیلمی با پیام حمایت از زنان آسیب پذیر و رویکردی انسان دوستانه» نام برده است.

در ادامه بخشی از گفت وگوی مجله «ورایتی» با «مهرداد اسکویی»، فیلم ساز ایرانی را می خوانید.

چرا می خواستید راوی داستانی درباره زنان باشید؟

برای من این موضوع بسیار مهم است؛ چراکه می خواهم صدایی برای انسان های بی صدای فیلمم باشم. ما تا سال ها نمی توانستیم موقعیت های مختلف زنان سرزمینمان را در داستان های واقعی بیان کنیم؛ به همین دلیل تصمیم گرفتم فیلمی درباره زنان و کودکان بسازم. اگر قرار باشد چیزی در آینده تغییر کند و چیزی آینده را تغییر دهد، فکر می کنم این زنان و کودکان هستند که در آینده تغییرات ایجاد خواهند کرد.

چه چیز ویژه ای در این زنان وجود داشت که برای شما جالب بود؟

این افراد که مرتکب جرم شده اند، برای من تنها به این دلیل که زنان یا کودکان بدی هستند، مجرم محسوب نمی شوند. زمانی که درباره آنها تحقیق کردم، آنها را بسیار بی گناه، زیبا و باهوش دریافتم و هرچه بیشتر درباره آنها می فهمیدم، بیشتر به این نتیجه می رسیدم که این در حقیقت ما هستیم که سبب شدیم آنها در زندان باشند.

چطور اعتماد آنها را جلب کردید؟

در حقیقت من باید اول اعتماد مسئولان را به دست می آوردم و سپس دنبال جلب اعتماد شخصیت های فیلم می بودم. پس برایشان نوشتم: «فیلم من درباره مسئولان نیست، درباره انسان ها و رنج هایی که می کشند، رویاهایشان و دردهایشان است. تمام این فیلم درباره انسان بودن است، نه قدرت و مقام».

با این حال آنها من را منتظر کسب مجوز گذاشتند، برای اینکه پیش از این هیچ گاه هیچ دوربین فیلم برداری ای به زندان زنان راه نیافته بود. فیلم های داستانی که با موضوع زندان زنان باشد، ساخته شده بود؛ اما تاکنون شاهد هیچ فیلم مستندی در زندگی واقعی نبودیم.