آرشیو سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، شماره ۲۲۳۴۵
اقتصادی
۴

با وجود حال ناخوش تولید کشور رخ داد: دستور سوال برانگیز روحانی برای پیوستن ایران به سازمان تجارت جهانی در دولت فعلی

در حالی که اقتصاد کشور در شرایط مناسبی قرار ندارد و پیوستن به بازارهای جهانی در این وضعیت می تواند به نابودی تولید داخلی منجر شود، رئیس سازمان توسعه تجارت ایران از دستور رئیس جمهور برای الحاق به سازمان تجارت جهانی خبر داد.

موضوع پیوستن ایران به سازمان تجارت جهانی، از سال ها قبل مورد بحث و بررسی کارشناسان قرار داشته است. این موضوع هر چند می تواند مزیت هایی داشته باشد، اما در صورت فراهم نبودن مقدمات آن، ممکن است به نابودی بسیاری از صنایع کشور منجر شود.

در شرایطی که کشور درگیر مشکلات اقتصادی گسترده است و دولت هم با تصمیمات نادرست خود به این وضعیت دامن زده است، رئیس سازمان توسعه تجارت از دستور رئیس جمهور به وزیر صنعت برای پیگیری و الحاق به سازمان تجارت جهانی خبر داده است.

به گزارش خبرگزاری فارس حمید زادبوم دیروز در بیست و سومین سالروز ملی صادرات، ضمن اشاره به دستور رئیس جمهور برای الحاق به سازمان تجارت جهانی، اظهار کرد: «از منظر کالایی و براساس کارشناسی های صورت گرفته در سازمان توسعه تجارت ایران نزدیک به دو سوم صادرات محصولات غیر نفتی کشور را محصولات خام و یا با ارزش افزوده پایین تشکیل می دهد».

وی درباره کشورهای هدف صادراتی بیان داشت: «اولویت صادراتی در سال جاری به 15 کشور همسایه اختصاص یافته است که این رویکرد در صورت تشریک مساعی همسویی و همراهی دولت و ملت در آینده نه چندان دور جهش صادراتی در این کشور به ارمغان خواهد آورد و پتانسیل 100 میلیارد دلاری علاوه بر 24 میلیارد دلار صادرات فعلی به کشورهای همسایه شناسایی شده است».

گفتنی است مسئولان در حالی تلاش می کنند با اعداد و ارقام رویایی، پیوستن به سازمان تجارت جهانی را به نفع کشور نشان دهند که به گفته خودشان، «نزدیک به دو سوم صادرات محصولات غیر نفتی کشور را محصولات خام و یا با ارزش افزوده پایین تشکیل می دهد». در این وضعیت که صنایع کشور در نتیجه سیاستگذاری های نادرست اقتصادی نتوانسته اند به خوبی رشد کنند، پیوستن به بازارهای جهانی باعث حل شدن تولید کشور خواهد شد و با باز شدن دروازه های وارداتی، همین اندک تولید و اشتغال هم با باد خواهد رفت.

البته اصل موضوع پیوستن به بازارهای جهانی می تواند فوایدی داشته باشد، اما باید روشن شود که تولیدکنندگان داخلی که با انواع موانع رو به رو هستند، چگونه قرار است با خارجی ها رقابت کنند؟

از سوی دیگر، در جنگ ارزی موجود در جهان و اعمال سیاست های تعرفه ای از سوی کشورها، خود آمریکا و غربی ها در حال تجدید نظر درباره حضور در این سازمان هستند، علت اصرار دولت بر حضور در این سازمان تامل برانگیز است.

این موضوع زمانی سوال برانگیز می شود که بررسی سایر تصمیمات و رویه دولت در کنار هم قرار گیرد.

دولت از یک طرف لایحه افزایش مناطق آزاد -که به دروازه گشاد واردات تعبیر می شود- را به مجلس برده است که با تدابیر مشکوک برخی نمایندگان، تصویب شده و زمینه را برای واردات فراهم نموده است.

همچنین کنار رفتن وزیر کشاورزی که حامی خودکفایی و مخالف واردات بود، در کنار اصرار بر تشکیل وزارت بازرگانی، محملی برای افزایش واردات دانسته می شود.

به این ترتیب به نظر می رسد پازل واردات گسترده با بهانه هایی مانند دستیابی به بازارهای جهانی در دولت در حال تکمیل است و همین موضوع تردیدها درباره تصمیم رئیس جمهور را افزایش می دهد.