آرشیو سه‌شنبه ۱۲ آذر ۱۳۹۸، شماره ۴۵۲۶
زنان
۱۵
یادداشت

زنان وجدان های بیداری که باید به میدان بیایند

آذر منصوری

روز سوم ثبت نام انتخابات یازدهمین دوره مجلس است و هنوز برای قضاوت در مورد نوع حضور و مشارکت در این مرحله زود است. اما در صورت تداوم همین فضا آنچه نگران کننده به نظر می رسد حضور چهره های شاخص و تاثیرگذار برای ثبت نام است. طبعا در چنین فضایی زنان را نمی توان تافته جدا بافته و استثنا در نظر گرفت. آنچه موجب شد در انتخابات 94 نهضت ثبت نام زنان شکل گیرد، از یک سو برآمده از فضای سیاسی کشور و میل به مشارکت شهروندان برای اثرگذاری در نهاد قانونگذاری کشور و همراهی با دولتی بود که در آن دو سال موفق جلوه می نمود و از سوی دیگر تصور و باور و امیدی بود که به صندوق های رای و انتخابات شکل گرفته بود. در این فضا پویش هایی ایجاد شد که حاصل آن به رغم رد صلاحیت 80درصدی زنانی که ثبت نام کردند، پذیرش سهمیه 30درصدی زنان در ادبیات سیاسی کشور و اعمال این سهمیه در تهران و برخی مراکز استان های کشور بود، به نحوی که نرخ حضور 3درصدی زنان در مجلس نهم به 6.1درصد در مجلس یازدهم ارتقا یافت. عملکرد این 17 نفر هم در مجموع در مقایسه با عملکرد کلی مجلس دهم موفق جلوه کرده است. با این پیش فرض علی القاعده در انتخابات دور یازدهم باید شاهد افزایش حضور زنان در مقطع ثبت نام ها به عنوان گام اول باشیم. اما چرا این دو روز نشانی از این افزایش حضور به چشم نمی خورد؟ چرا آن کمپین ها و پویش ها قبل از ثبت نام ها شکل نگرفته اند؟ چرا فعالان حوزه زنان روزه سکوت گرفته اند و صحبتی از کمپین های تغییر شنیده نمی شود؟ دلیل روشن است، زنان مادران سرزمینی هستند که این روزها بیش از پیش بوی غم و اندوه آن را فرا گرفته است. غم و اندوه از دست دادن جوانانی که در این روزها قربانی خشونتی کور شده اند و وجدان هایی که بیش از پیش زخم های این روزها بر روح و جان شان سایه انداخته است و به این زودی ها التیام که نمی یابد، هیچ، نگران آنند که ازسوی دیگر سر باز کند و خشونتی دیگر را رقم بزند و در این میان لابد چه فرقی می کند که نماینده مجلس باشی یا نباشی؟ آن هم در شرایطی که لیاخوف را فرا می خوانند که بر پیکر نیمه جانش توپ ببندد. اما من می گویم فرق می کند. این روح و جان آسیب دیده مادران است که باید به میدان بیاید و خانه ملت را از حاشیه به راس ببرد. همان طور که برخی زنان شجاع مجلس دهم به رغم همه ناملایمات و تهدیدها می دانند و صدای محذوفان و آسیب دیدگان حوادث اخیر شده اند و مسوولان را به رواداری بیشتر و پاسخگویی واداشته اند. این زنان و مادران این سرزمینند که باید پرتعدادتر و پرشور تر در میدان و صحنه عمل حضور فعال داشته باشند و از ردصلاحیت ها نهراسند و به داد ایران امروز برسند.