آرشیو پنج‌شنبه ۳۰ آبان ۱۳۹۸، شماره ۳۵۷۷
جامعه
۱۲
حقوق حیوانات

جلب توجه کودکان به حقوق حیوانات

سپهر سلیمی

سال هاست که گفته می شود برای داشتن محیط زیستی بهتر باید روی آموزش و آگاه سازی کودکان برنامه ریزی و سرمایه گذاری کرد. کارهایی نیز انجام شده اما هنوز قدم های بسیاری تا رسیدن به شرایط مطلوب فاصله است. در زمینه آشنایی کودکان با حقوق حیوانات می توان گفت تقریبا کار خاصی انجام نشده و این در حالی است که کودکان با انبوهی از پدیده های حیوان ستیزانه در محیط اطراف خود مواجه هستند. در این نوشته کوشیده ام به طور خلاصه به نکاتی برای جلب توجه کودکان نسبت به حقوق حیوانات اشاره داشته باشم.

کودک باید بداند حیوانات مانند انسان ها حق زندگی دارند و برای زنده ماندن خود تلاش می کنند. حیوانات به فرزندان خود احساس دارند. حیوانات درد را احساس می کنند و مانند انسان ها به مشکلات جسمی و روانی مبتلا می شوند. هر حیوانی حق دارد در زیستگاه طبیعی خود زندگی کند و دورکردن حیوانات از زیستگاه اصلی شان موجب رنج، استرس و مرگشان خواهد شد. هنگام حضور در طبیعت هیچ حیوانی را نباید از زیستگاهش جدا کرد. حیوانات وسیله ای برای سرگرمی نیستند. حیوانات وحشی به هیچ وجه نباید در محیط خانه نگهداری شوند و در صورت نگهداری از حیوانات اهلی باید شرایط زیستی آنها از جمله تغذیه، بهداشت و محل زندگی مناسب برایشان فراهم شود. اسباب بازی هایی که حتی به شکل غیرواقعی برای شکار و کشتن حیوانات ساخته شده را در اختیارشان نگذارید.

به هیچ وجه کودکانتان را به محل هایی که از اسارت و بهره کشی از حیوانات درآمد کسب می کنند، نبرید. باغ وحش ها، باغ پرندگان، دلفیناریوم یا اسب های درشکه نمونه ای از این موارد است. حضور در این اماکن باعث عادی سازی بهره کشی و آزار حیوانات در ذهن کودکان می شود. در صورتی که مهد کودک یا مدرسه فرزندتان برنامه ای برای بازدید از چنین مراکزی دارند، مانع شوید و از آنها بخواهید کودکان را به بازدید از طبیعت، پرنده نگری، مناطق حفاظت شده یا باغ های کودک و طبیعت ببرند.

اخیرا دیده شده در برخی از مدارس یا حتی کودکستان ها عملیات کالبدگشایی یا آزمایش روی حیوانات انجام می شود. این برنامه های غیرقانونی اهدافی کاملا تجاری دارند. یقین داشته باشید هیچ ارزش علمی یا تجربی برای کودکانتان ندارد و حاصلی جز فشار روانی و ترویج خشونت علیه حیوانات در ذهن کودکتان ندارد. در همین راستا لازم است مانع از دیدن صحنه های کشتن یا قربانی کردن حیوانات شوید. لکنت زبان و شب ادراری از جمله عواقب احتمالی دیدن صحنه کشتن حیوانات است.

از گفتن مثل ها یا جوک هایی که ردی از تجاوز به حقوق حیوانات در آنها وجود دارد یا رفتارهای مجرمانه را به حیوانات نسبت می دهد، بپرهیزید. وقت آن است به خرافاتی که جغد را شوم، کفتار را پلید و الاغ را نادان می داند، پایان دهیم.

استفاده از محصولات حیوانات برای خوراک و پوشاک کودکانتان را به حداقل برسانید. برایشان توضیح دهید که پوست هر حیوانی برای پوشش بدن خودش است و می توان بدون خوردن شیر یا گوشت حیوانات زندگی سالم تری داشت.