آرشیو چهار‌شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۸، شماره ۷۲۲۰
جهان
۱۳
تحلیل روز

گام های لرزان «مرکل» در سیاست آلمان

مترجم: وصال روحانی
توبیاس باک و گای چازان

حزب سوسیال دموکرات آلمان (SPD) روز یکشنبه یک زوج رهبری تازه را معرفی کرد اما اکنون با خودداری آنگلا مرکل از مذاکره با رهبران جدید این حزب، ائتلاف این دو  حزب که از سال‎ها پیش جریان دارد، در معرض فروپاشی قرار گرفته است. البته این فروپاشی را پیشتر ساسکیا اسکن یکی از دو رهبر جدید «SPD» کلید زد و در مصاحبه ای تلویزیونی ائتلاف طولانی مدت با سوسیال دموکرات ها را که سال ها است توسط مرکل هدایت می شوند، «یک چیز آشغال و نافی دموکراسی» نامید و گفت: همین حالا باید راجع به این ائتلاف و آثار مختلف آن از نو بازبینی صورت گیرد. از همین رو مرکل و شرکایش نیز با قاطعیت این درخواست را رد کردند.

اسکن البته در آرزوهایی دور و دراز که یادآور روش های حکومتی مرکل در سال های اقتدار وی است، گفت که باید قواعد مربوط به حفظ محیط زیست و شرایط آب و هوایی در آلمان از وضعیت سست فعلی اش رهایی یابد و بسیار جدی تر انگاشته شود. اضافه بر این او با ناکارآمد خواندن سیستم های اقتصادی منتخب دولت مرکل طی دو سه سال اخیر متذکر شده است که باید بسته های حمایتی وسیع برای بخش هایی عمده از ساختار اقتصادی آلمان و بویژه صنایع سنگین ژرمن ها در نظر گرفته شود تا از شرایط ضعیف و لرزان اخیر خود رهایی یابند و اقتصاد آلمان دوباره همان چیزی بشود که 10 سال پیش بود و کل اروپا به آن می بالید.

هرچه هست پیروزی قاطعانه اسکن و شریکش نوربرت والتر بوریانز در رقابت های مرتبط با شناسایی سران جدید SPD نشانگر این است که این حزب در طراحی اقدامات تازه و ترسیم راه پیش روی خود حرفه ای و با هوشیاری عمل می کند و از مهره های در دسترس اش بدرستی بهره می گیرد. بویژه که در محافل سیاسی آلمان احساس ها و برداشت های متفاوتی نسبت به جایگاه SPD در ساختار حکومتی این کشور وجود دارد و عمده ترین و هشدار دهنده ترین آنها این است که در صورت برگزاری یک انتخابات تازه در آلمان این حزب در خوشبینانه ترین حالت هم برنده بیش از 15 درصد از آرای مردمی نخواهد شد و با چنین پشتوانه ای امکان ندارد یک دولت مستقل و موفق را شکل دهد. در نتیجه بهتر است SPD همچنان در قالب های ائتلافی و به صورت شراکتی آلمان را هدایت کند. دموکرات مسیحی ها در روزهای یکشنبه و دوشنبه یکبار دیگر بحث تغییر و بازبینی خصوصی دولت ائتلافی فعلی آلمان را منتفی دانسته و تاکید کردند که هیچ نشانه آشکاری وجود ندارد که بگوید لغو دولت ائتلافی فعلی، ژرمن ها را به سوی خوشبختی سریع تر رهنمون خواهد کرد ولی در همین حرف ها و در نحوه عمل رنگ باخته مرکل طی دو سه سال اخیر که حتی در بیماری رعشه و لرزش دستهای او نیز طی سال 2019 جلوه گر شد، حس تسلیمی وجود دارد که نشانه تنزل قدرت در جمع دموکرات مسیحی ها پس از دو دهه قدرت نمایی محسوس آنها در صحنه سیاسی آلمان است. برخی اعضای کوچک تر دموکرات مسیحی ها مدعی شده اند که بدون مشارکت SPD و حتی در قالب هایی بسیار کوچک تر و به صورت یک دولت اقلیتی هم می توان در آلمان حکومت کرد ولی نه این طرح و نه طرح دیگری که ائتلاف جدیدی را بین CDU و «سبزها» یا حزب موسوم به «لیبرال های آزاد» پیشنهاد می دهد، اقتداری را گواهی نمی دهند که مرکل در ابتدای دهه جاری داشت و اینک به کلی فاقد آن است.