آرشیو چهار‌شنبه ۱۳ آذر ۱۳۹۸، شماره ۴۵۲۷
جهان
۵
گزارش روز

چرا امریکا تا این حد برای دفاع از متحدان خود هزینه می دهد؟

اما و اگر ولخرجی های فرامرزی

مترجم: هدیه عابدی

دونالد ترامپ از سال 2015 که نامزد ریاست جمهوری امریکا شد، همواره منتقد میزان هزینه ای بوده که متحدان امریکا صرف کمک به سیستم دفاعی خود می کنند.

اکنون، دولت ترامپ از ژاپن و کره جنوبی می خواهد که برای میزبانی از نیروهای امریکایی مستقر در کشورشان بیشتر هزینه کنند.

فرمانده نیروهای نظامی امریکا در کره جنوبی اخیرا اعلام کرد اگر کمک های سئول افزایش پیدا نکند، امکان خروج 4 هزار نیروی امریکایی از این منطقه وجود دارد. پنتاگون تاکنون داشتن چنین برنامه ای را تکذیب کرده است. طی یک دهه اخیر هر یک از ما به مطالعه استقرار نیروهای نظامی امریکا در خارج از کشور پرداخته ایم. اخیرا برای تحقیق درباره هزینه ها و مزایای چنین کاری گرد هم آمدیم و تلاش کردیم به چهار سوال زیر پاسخ دهیم:

1- این کار چه سودی برای امریکا دارد؟

در حال حاضر واشنگتن نزدیک به 174 هزار نیروی فعال در حدود 140 کشور جهان مستقر کرده است. دفتر حسابرسی وزارت دفاع امریکا در سال مالی 2020 مجموع هزینه های پایگاه های خارج از کشور را 4/24 میلیارد دلار برآورد کرده است. این رقم معمولا جدای از هزینه های عملیات جنگی در حال انجام است.

وقتی کشورهای قدرتمند حافظ امنیت کشورهای ضعیف تر می شوند، درمقابل از آنها طلب منافع غیرمادی می کنند. برای مثال، ممکن است کشور ضعیف تر کنترل بر سیاست خارجی خود را قربانی کرده و اجازه دسترسی به منطقه یا حریم هوایی اش را به کشور قدرتمند دهد.

استقرار نیروهای امریکایی در ژاپن و کره جنوبی در طول جنگ سرد موجب نفوذ این کشور در مسائل جنوب شرق و شرق آسیا شد.

علاوه بر این، نیروهای نظامی امریکا در 70 سال گذشته از طریق کارهای روزمره خود و تعامل روزانه با افراد محلی، پرچمدار دیپلماسی عمومی این کشور بوده اند. واشنگتن خصوصا در ایجاد «قدرت نرم» تاثیرگذار بوده است، به این معنا که مردم دیگر کشورها از امریکا حمایت می کنند، چرا که با فرهنگ و مردم این کشور احساس نزدیکی دارند.

2- پایگاه های امریکایی تا چه مدت در ژاپن و کره جنوبی باقی می مانند؟

از زمان پایان جنگ جهانی دوم در سال 1945 و جنگ کره در سال 1953، واشنگتن چندین پایگاه نظامی و ده ها هزار نفر از نیروهای نظامی خود را در ژاپن و کره جنوبی مستقر کرده است.

پس از اینکه ژاپن در سال 1951 توانست دوباره حق حاکمیت خود را به دست آورد، ایالات متحده و ژاپن معاهده ای امضا کردند و ضمن آن خواستار دفاع متقابل از یکدیگر شدند.

آنها همچنین توافقی را به امضا رساندند که به نیروهای امریکایی اجازه انجام عملیات و داشتن پایگاه های نظامی در ژاپن را می داد. هر کشور می تواند با این شرط که از یک سال قبل اطلاع دهد از معاهده خارج شود.

در حال حاضر تقریبا 55 هزار نیروی نظامی امریکایی در ژاپن حضور دارد.

کره جنوبی از زمان جنگ کره میزبان نیروهای امریکایی بوده است. این کار با مجوز شورای امنیت سازمان ملل به کشورهای عضو انجام شد تا از حملات کره شمالی به کره جنوبی جلوگیری شود. پس از اعلام آتش بس در سال 1953، این نیروها در کره جنوبی ماندند تا برای این کشور امنیت پایدار فراهم کرده و از خصومت کره شمالی جلوگیری کنند.

در حال حاضر حدود 26 هزار و 500 نیروی نظامی امریکایی در کره جنوبی حضور دارد.

3- ژاپن و کره جنوبی به طور معمول چه میزان به این نیروها کمک می کنند؟

ایالات متحده بر سر جزییات تقسیم هزینه ها با هر دو کشور مذاکره کرده است. مقادیر مشخصی کمک شده و همین طور فعالیت هایی که هر یک از طرفین انجام آن را بر عهده می گیرد، در هر کشور و در طول زمان متفاوت است. هر چند کمک های متحدان امریکا معمولا قابل توجه است.

برای مثال، امریکا و کره جنوبی در سال 2019 بر سر توافقی که سئول را ملزم به کمک 893 میلیون دلاری می کرد با یکدیگر به اجماع رسیدند.

در توافق فعلی ژاپن میزان دقیق مجموع کمک های این کشور مشخص نشده است. با این وجود، میزان حمایت فعلی ژاپن به 7/1 میلیارد دلار می رسد.

این در حالی است که وزارت دفاع امریکا هم اکنون مجموع هزینه های حفظ حضور نظامیان خود در کره جنوبی و ژاپن را به ترتیب 5/4 و 7/5 میلیارد دلار تخمین می زند. بر این اساس، میزان کمک های مالی هر دو کشور درصد قابل توجهی از هزینه های امریکا را پوشش می دهد.

نکته مهم این است که این اعداد صرفا تقریبی از روابط مالی میان کشور میزبان و امریکا را نشان می دهند. مثلا این ارقام سایر هزینه هایی که ژاپن می پردازد را منعکس نمی کند؛ مانند خرید سیستم های تسلیحاتی از امریکا، اجاره رایگان و معافیت مالیاتی و دیگر مخارجی که از سوی دولت ژاپن انجام می شود.

4- آیا خواسته های ترامپ منطقی است؟

بحث در مورد اینکه آیا متحدین امریکا به اندازه کافی برای تامین امنیت خودشان هزینه می دهند از دیرباز و از همان آغاز استقرار نیروهای امریکایی در خارج از مرزها وجود داشته است. اما دو مولفه است که خواسته های ترامپ را منحصر به فرد می کند.

یکی اینکه مذاکرات با کره جنوبی قبلا هر چهار یا پنج سال یک بار برگزار می شد. دولت ترامپ سال گذشته این روند را برای سئول به یک رویداد سالانه تبدیل کرد. ماهیت این گفت وگوها پیچیده است و این امر می تواند مذاکرات سالانه را زمانبر و پرتنش کند.

دوم اینکه گزارش ها حاکی از آن است که درخواست های جدید ترامپ بر اساس هیچ نیاز نظامی مشخصی نیست. این موضوع ما را به سمت این پرسش می برد که چطور امریکا به رقم جدیدی که می خواهد از کره جنوبی طلب کند، رسیده است.

نظرسنجی ها نشان می دهد با اینکه امریکایی ها نسبت به مداخله کشورشان در افغانستان و عراق به شدت بدبینند، اما از تنش های فعلی دولت ترامپ با جهان و [نقض] تعهدات واشنگتن در قبال متحدانش حمایت نمی کنند.