آرشیو چهار‌شنبه ۲۹ آبان ۱۳۹۸، شماره ۳۵۷۶
ورزش
۱۴

روز موعود برای فدراسیون والیبال : داورزنی یک طرف، بقیه یک طرف

شرق: فدراسیون والیبال بعد از یک سال بلاتکلیفی، بالاخره امروز رئیس خود را می شناسد؛ رئیسی که هنوز روی صندلی ریاستش ننشسته، حرف های زیادی پشت سرش است. اینکه آیا این بار هم با برگزاری یک مجمع انتخاباتی سوال برانگیز دیگر، یک رئیس به جمع سایر روسای ورزش کشور اضافه می شود یا اینکه اعضای مجمع قصد دارند با رای عادلانه خود، اهالی والیبال را سورپرایز کنند هنوز محل سوال است. جنجال های انتخابات ریاست فدراسیون والیبال بر سر حضور برنامه ریزی شده محمدرضا داورزنی در مجمع است؛ مردی که 10 سال رئیس این فدراسیون مهم بود، اما ناگهان به شوق خدمت در کنار دوست و یار قدیمی خود، مسعود سلطانی فر، قبای معاونت وزیر را پوشید. او چندماهی را هم زمان به عنوان سرپرست فدراسیون والیبال و معاونت قهرمانی وزارت ورزش و جوانان کارها را پیش برد تا مقدمات برگزاری انتخابات را فراهم کند. انتخابات برگزار شد و احمد ضیایی بر مسند ریاست نشست. ضیایی که فردی ناشناخته برای جامعه ورزش بود، تنها رزومه اش در این حوزه عضویت در هیئت رئیسه فدراسیون والیبال بود. او نیز که از نزدیکان داورزنی به شمار می رود، با حمایت همه جانبه آقای معاون، ریاست فدراسیون والیبال را برعهده گرفت. ضیایی در حالی فعالیت خود را در این فدراسیون آغاز کرد که از همان ابتدا مخالفان زیادی پیدا کرد، چراکه هر روز به این متهم می شد که عملا اراده ای برای تصمیم گیری ندارد و این شخص داورزنی است که به عنوان رئیس در سایه، امور فدراسیون را پیش می برد. این حواشی در شرایطی ادامه پیدا کرد تا اینکه در نهایت خبر رسید، ضیایی به دلیل بازنشسته بودن اجازه حضور در مناصب دولتی را ندارد. ضیایی اگرچه تمایلی نداشت کرسی ریاست فدراسیون والیبال را رها کند و هر روز با ارائه اسناد و مدارک مختلف به نهادهای مربوطه سعی می کرد تا جایگاهش را حفظ کند، اما مجبور به رفتن شد. ضیایی آذرماه سال گذشته از فدراسیون والیبال رفت و افشین داوری با حکم وزیر، سرپرست فدراسیون شد. داوری که به عنوان یکی از مدیران مطیع وزارتخانه، همواره ید طولایی در سرپرستی فدراسیون ها دارد و تقریبا پشت میز ریاست اکثر فدراسیون ها نشسته، هر روز خبر از برگزاری انتخابات ریاست فدراسیون والیبال می داد بی آنکه در عمل اتفاقی بیفتد. در این مدت حتی شایعه شد که او خودش سودای ریاست فدراسیون والیبال را در سر می پروراند و در انتخابات روسای هیئت های استانی به طور منظم شرکت می کند تا آرای لازم را هم برای خودش جمع کرده باشد. تاخیر در برگزاری انتخابات ریاست فدراسیون والیبال به قدری طولانی شد تا اینکه خبر آمد پشت پرده هایی وجود دارد. خبر مربوط به بازگشت دوباره محمدرضا داورزنی به والیبال بود؛ معاونی که گفته می شود به دلیل مشکلات قضائی و مالی، دیگر نمی تواند در وزارتخانه فعالیتش را ادامه دهد و حالا به دنبال این است که دوباره به فدراسیون والیبال برگردد. در نهایت دو ماه پیش بود که نام نویسی از کاندیدای انتخابات فدراسیون والیبال آغاز شد و با انتشار فهرست نامزدها مشخص شد که انتخاباتی داغ و پرحاشیه پیش روی اهالی والیبال است. داوری و داورزنی هر دو درست در آخرین روز نام نویسی برای شرکت در انتخابات اعلام حضور کردند. در مورد داورزنی می شد این پیش بینی را کرد که او به واسطه نفوذی که در وزارتخانه دارد، قطعا با حمایت سلطانی فر، راه برای حضورش در انتخابات هموار خواهد شد.

در مورد داوری اما قدری موضوع متفاوت بود. او در روزی که نام نویسی کرد، از سرپرستی فدراسیون هم استعفا داد، چراکه طبق قانون، سرپرستان نمی توانند در انتخابات ها شرکت کنند، مگر به این شرط که استعفا دهند. در مورد داوری اما باید گفت که کار او از سرپرست گذشته بود و او 10 ماه همه کاره والیبال شده بود و با سفرهای مختلفش توانسته بود مهره های خودش را در هیئت های استانی بگمارد. داوری بعد از ثبت نام در گفت وگو با سایت وزارتخانه اعلام کرد که چون وزیر با حضورش در انتخابات مخالفت کرده، در انتخابات شرکت نمی کند. اما داستان وقتی جالب شد که فهرست اسامی کاندیداهای تاییدصلاحیت شده آمد و نام داوری هم در این فهرست بود. داوری بعد از آن هیچ واکنشی در مورد این حرکت غیرحرفه ای خود در رسانه ها نشان نداد.

حالا امروز بعد از یک سال پرتنش انتخابات فدراسیون حساس والیبال برگزار می شود. به جز داوری و داورزنی، محمود افشاردوست، محمدرضا رشیدی، احمد سعادتمند، امیرحسین منظمی و بهنام محمودی، پنج نامزد دیگری هستند که نام شان برای شرکت در این مجمع انتخاباتی تایید شده است. محمدرضا داورزنی با توجه به سابقه ریاست 10 ساله در والیبال و همچنین حضورش در وزارت ورزش بخت اول نشستن روی صندلی ریاست به شمار می رود. بدون در نظر گرفتن انتقادهایی که از او می شود، باید گفت داورزنی جزء موفق ترین روسای فدراسیون های ورزش ایران در چند سال اخیر بوده که حق زیادی به گردن این رشته دارد؛ اما سوال اهالی والیبال و البته برخی از عموم جامعه اینجاست که چرا چنین مدیر موفقی که توانایی جهانی کردن یک رشته تیمی را دارد، باید در حساس ترین زمان ممکن این رشته را به حال خود رها کند و با تصمیم ناگهانی برود. نکته مبهم دیگر اینجاست که چرا داورزنی حالا بعد از گذشت سه سال که معاون وزیر بوده و پستی بالا داشته، حاضر شده این جایگاه مهم را از دست بدهد و به یک رده پایین تر تنزل کند؟

با تمام اینها باید منتظر ماند و دید که امروز در مجمع چه اتفاقی می افتد. بعید هم نیست که اعضای مجمع فدراسیون والیبال همه اهالی این رشته را شگفت زده کنند و به یکی از پیش کسوتان جوان این رشته مثل محمودی یا افشاردوست رای بدهند. نام بهنام محمودی در دوره گذشته انتخابات فدراسیون والیبال هم تایید شد؛ اما در روز مجمع در انتخابات حاضر نشد. او مخالف سرسخت ضیایی در یک سال حضورش در فدراسیون بود. محمودی در باره حضور در انتخابات امروز، به «شرق» می گوید: «متاسفانه چرخه مدیریتی ورزش ما خیلی کند است و پیرها اجازه حضور در عرصه های مدیریتی را به جوان ها نمی دهند. من هم پیرو بیانات رهبری که گفته اند جوان ها باید کار را به دست بگیرند، وظیفه خودم دانستم که وارد میدان شوم. من هم تمام زندگی و بدن و سلامتی ام را برای والیبال گذاشته ام و با این ورزش ناآشنا نیستم. امیدوارم افراد حاضر در مجمع به خوبی با استفاده از ظرفیت افراد آرای خود را در صندوق بیندازند». محمودی آخرین نفری بود که نامش برای شرکت در انتخابات تایید صلاحیت شد و همین موضوع هم باعث شد تا بر حواشی انتخابات اضافه شود. او در واکنش به این سوال گفت: «متاسفانه مورد من به این شلوغی های چند روز کشور برخورد و نتوانستیم پیگیری کنیم که علت چه بود؛ اما خوشبختانه جناب وزیر و آقای صالحی امیری، رئیس کمیته ملی المپیک، به بنده کمک کردند تا نامه تایید صلاحیتم را بگیرم. این هم از شانس ما بود که در این چند روز با قطعی تلفن و اینترنت نتوانیم برای انتخابات رایزنی کنیم».

او در آخر در پاسخ به این سوال که خیلی ها می گویند ریاست داورزنی در انتخابات قطعی است و حضور بقیه افراد نمایشی است، افزود: «وضعیت واقعا عجیب بود. به نظرم آقای داورزنی می توانست بهتر از این رفتار کند؛ اما این کار را نکرد. ایشان می توانستند از جوان ها حمایت کنند و خودشان در پست معاونت بمانند. حضور آقای داورزنی در معاونت قهرمانی می توانست خیلی بیشتر به درد والیبال بخورد. به نظر من این برای ایشان پسندیده نیست که از پست معاونت کنار بروند و دوباره به ریاست فدراسیون برگردند».