آرشیو سه‌شنبه ۵ آذر ۱۳۹۸، شماره ۳۵۸۱
روزنامه فردا
۱۶
در جستجوی آرامش

ما به هم محتاجیم

هادی مرزبان

در چنین شرایطی که مردم به خون نیاز دارند، چه بهتر که خودمان متوجه این نیاز باشیم و بتوانیم هرچه زودتر در کنار مردم قرار بگیریم و این گونه نیازشان را برطرف کنیم. روزی هم ما در جایی دیگر محتاج خواهیم شد و همین مردم به ضرورت درک و درایت اجتماعی شان متوجه ما و ضرورت هایمان خواهند شد و به دادمان خواهند رسید. ما نمی توانیم گوش هایمان را بر ندای مردم ببندیم و باید همواره در جامعه حضور پررنگی داشته باشیم و بتوانیم برای همدیگر مفید باشیم. معتقدم اگر بتوانم کاری برای دیگران بکنم، حتما باید این کار را بکنم و پیش از این هم از اهدای خون ایده کمک کردن به دیگران را مد نظر داشتم. همین دو سال پیش بود که جراحی کلیه داشتم که نیازمند خون شدم و برخی از اهل خانواده ام آمدند که خون اهدا کنند. در حالی که اگر اهدای خون یک فرهنگ عمومی باشد، همه به دنبالش خواهند بود. این کار ضمن آنکه به لحاظ اخلاقی، روحی و روانی آرامش بخش است؛ می تواند تضمین کننده سلامت ما هم باشد. هر وقت برای اهدای خون رفته ام، هیچ خطر و تهدیدی وجود نداشته و خیلی زود هم بدن در شرایط بهبودی قرار می گرفته و انگار نه انگار اتفاقی افتاده است. اهدای خون، اهدای عضو و هر امر مهمی از ضرورت های روزگار ما هستند. جمعیت رو به رشد بوده و نیاز به چنین چیزهایی همیشه احساس می شده است. من که خودم دوست دارم پس از مرگ بدنم در اختیار آزمایشگاهی قرار بگیرد یا در شرایط خاص به اهدای عضو فکر کرده ام. به هر حال بدن که زیر خاک می پوسد چه بهتر که بشود از آن استفاده بهتری برای خدمت به خلق کرد.

نقش صداوسیما در فرهنگ سازی می تواند موثر باشد اما هرگز این سازمان حضور کارآمد و موثری در امور مهم انسانی نداشته و در زمینه اهدای خون و عضو هم کمتر کار کرده است. اگر صداوسیما کم کار است، مردم باید خودشان در این زمینه کار کنند. همین که روزنامه «شرق» و دیگر مطبوعات کشور درباره این مهم می نویسند، فرهنگ سازی است. مردم متوجه نیکوکاری های لازم می شوند و می دانند که زنجیروار به هم محتاجیم و اگر امروز گره از کار دیگران بگشایند حتما روزی دیگر، این گره برای خودشان گشوده خواهد شد. ما نمی توانیم در میان جمع باشیم و در فردیت خودمان غوطه بخوریم و ندانیم که دیگران چه نیازها و ضرورت هایی دارند. در حالی که اهدای خون یک ضرورت و وظیفه مهم اجتماعی است که نه ترسی دارد و نه ضرری و بدون گرفتن زمان زیاد می تواند هرچند کوچک اما مفید و موثر باشد. ما می توانیم با اهدای خون، متوجه مسئولیت اجتماعی مان شویم که این گونه می شود برای سلامت یک جامعه حرکت کرد. در نبود آن نهادهای موثر فکر می کنم حضور مردم در چنین حرکت هایی یک عامل محرک برای پیشرفت در امور فرهنگی و پیشبرد امور انسانی خواهد بود.