آرشیو دو‌شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۸، شماره ۵۵۷۵
رسانه
۵
صندلی داغ

تلویزیون و نشاط درمانی

مسعود اطیابی

هر مجموعه ای به واسطه عوامل شاداب و پرانرژی خود است که راه می افتد و به بار می نشیند. تلویزیون هم برای ایجاد نشاط در مخاطبان نیاز دارد به پرسنلی شاداب و باطراوت که بتوانند نشاط را به محصولات خود بدمند. وقتی دشمنان قصد دارند با بزرگنمایی بر سر تلخی های پیرامونی، حال مردم را بیشتر خراب کنند تلویزیون وظیفه دارد با تولید برنامه های نشاط آور این توطئه را خنثی کند.

مردم به خاطر اوضاع اقتصادی و آلودگی هوا، روزهای پرمخاطره ای را می گذرانند و رسانه ملی درکنار نقد دلایل آشفتگی اقتصادی جامعه باید بکوشد با ارائه برنامه های شادی آور، حال مردم را اندکی بهتر کند.

تلویزیون باید برای تولید محصولاتی که مردم را سرگرم می کند هزینه و کاری کند که وقتی مردم صبح می روند سر کار، شاد و خرسند باشند. اگر می خواهیم آمریکا و رژیم صهیونیستی که دشمنان اصلی ما هستند و می خواهند اذیتمان کنند، ناامید شوند، باید مردم شاد باشند.

بدیهی است که خیلی از کشورها شاید اقتصاد خوبی نداشته باشند ولی مردمی شاد دارند چون رسانه های مرکزی شان بنیان کار خود را بر شادسازی آگاهانه قرار داده اند و رسانه ملی هم نشان داده در این شادی سازی توانایی دارد و فقط باید کمی برنامه ریزی بیشتر و بهتری کند در این زمینه.

شادی خودش امید ایجاد می کند و برای همین کم نیستند مردمان فقیر ولی شادی که باانگیزه کار می کنند و امیدوارند به بهبود اوضاع. رسانه ملی چه در حیطه رادیو که جزو قدماست و چه در حیطه تلویزیون باید شادی واقعی و نه تصنعی را به مردم القا کند تا در سایه همین شادمانی، مردم با انرژی بیشتری کار و تلاش کنند.

هیچ کس منکر کمبودهای اقتصادی و اهمال های برخی دولتمردان نیست و اتفاقا رسانه ملی می بایست با جدیت با این اهمال کاران برخوردهای نقادانه حرفه ای داشته باشد ولی کنار این محتواهای تحلیلی خشک،

حتما باید محتواهای طنازانه و گرمی داشته باشیم که مردم را امیدوار کند به آینده.