آرشیو دو‌شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۸، شماره ۵۵۷۵
رسانه: رادیو و تلویزیون
۶

گفت و گو با حسین کلهر، مجری برنامه صبحگاهی شبکه 3 که در چند ماه اخیر حسابی سروصدا کرده است

اول خودمم بعد مجری!

گفتگو: زینب علیپور طهرانی

خودش را به هیچ عنوان مجری نمی داند و می گوید رفتار من پشت دوربین با مقابل دوربین هیچ تفاوتی ندارد و سعی می کنم همه جا خودم باشم. البته بیراه هم نمی گوید. این را وقتی متوجه می شوید که دقایقی با او همکلام شوید. حسین کلهر، روزنامه نگاری است که فعالیتش را با نوشتن طنز آغاز کرد و همواره این نگاه کمدی و طنز را چه با قلمش و حال با کلامش مقابل دوربین دارد. همین بی تعارف بودن و نگاه نقادانه و ژورنالیستی اش باعث شده مدام با شوخی هایش در مظان اتهام عده ای منتقد قرار بگیرد و او را ناچار به عذرخواهی کند. گرچه ابایی هم از عذرخواهی ندارد و این را در اجرای برنامه «سلام صبح بخیر» بارها ثابت کرده است. وی در رادیو نیز در برنامه های مختلف به عنوان گوینده و نویسنده حضور داشته و از اوایل سال جاری با برنامه صبحگاهی سلام صبح بخیر روی آنتن شبکه سه است. کلهر سال 93 کتاب طنزی به نام «دو سیب نیوتن» که از متن های برنامه رادیو هفت بود را منتشر کرد که توانست عنوان پرفروش ترین کتاب طنز سال را از آن خود کند. در سال 96 نیز کتاب آموزش گام به گام استندآپ کمدی نوشته جودی کارتر را با پیشگفتاری از رامبد جوان منتشر کرد. حالا جام جم با وی گفت وگویی داشته که در ادامه می خوانید:
 این اواخر در کنار حضور کمرنگی که در برنامه صبحگاهی شبکه سه دارید، در کنداکتور شبانگاهی هم برنامه «جهازبرون» را داشتید؟

بله برنامه «جهازبرون» را چند شبی است اجرا می کنم. ضمن این که ما در «سلام صبح بخیر» به صورت تیمی کار می کنیم. چون هشت ماه 5 صبح بیدار شدن و هر روز روی آنتن بودن و600 ساعت حرف زدن باعث می شود خالی شوی. چون ما که چشم رنگی و استایل خاص نداریم و فقط به محتوا زنده ایم. بنابراین اگر حرف تازه ای هم برای گفتن نداشته باشیم به تکرار می افتیم.

 یعنی کمرنگ شدن شما در برنامه صبحگاهی هیچ ارتباطی به چالش هایی که در برنامه داشتید، ندارد؟

بی تاثیر نبوده، اما تصمیم جمعی بود که در آنتن صبح کمرنگ باشم. وگرنه اگر اجازه برنامه نداشتم که آنتن شبانگاهی به من نمی دادند.

 شاید با آمدن عبدا... روا این تصور برای مخاطب به وجود آمد که او جایگزین شما شده است.

همه چیز در سلام صبح بخیر به صورت تیمی و گروهی اتفاق می افتد و هیچ کسی بر دیگری برتری ندارد و هیچ مجری هم در این برنامه جایگزین مجری دیگر نمی شود. شاید بتوان گفت مهم ترین عضو برنامه وحید سعیدی است که مسوول محتوای برنامه است. مهم ترین اتفاق سلام صبح بخیر همین است که یک برند رسانه ای است و نمی توانی بگویی که هر کسی چقدر در این برند شدن برنامه سهیم است. چون این برند متعلق به تلویزیون و بعد تهیه کننده است. درباره عبدا... روا هم باید بگویم که از روز اول قرار بود در برنامه باشد که به دلیل مسائل خانوادگی نتوانسته بود بیاید. ضمن این که حضور او در برنامه هم پیشنهاد من بود. گرچه برخی از دوستان خیلی تمایل دارند که ما را مقابل هم قرار دهند! بنابراین هیچ کسی جایگزین کسی نشده. از طرفی برای این که برنامه یکنواخت و تکراری نشود، حضور برخی اتفاقات لازم است. از جمله این که خواهش من از تهیه کننده این بوده که به من اجازه دهند پرونده های تاثیرگذار را در برنامه پیگیری کنم.

 می توانید در این باره مثال بزنید؟

 به عنوان مثال پرونده مافیایی که در دندانپزشکی وجود دارد.

 شما جزو آدم های فعال در فضای مجازی هستید. بنابراین در این مدت که حضورتان در برنامه کمرنگ شد، چه بازخوردی از مخاطبان برنامه در فضای مجازی گرفتید؟

 عده ای اظهار لطف کردند و برخی هم می گویند خوب شد که رفتی! به هر حال واکنش ها متفاوت است. همین که بی نظر نیستند، برای من جذاب تر است. ویژگی ای که من و سید حسین حسینی و تهیه کننده داریم این است که از همان آغاز برنامه جریانی که قرار است اتفاق بیفتد را حدود 20- 10 روز قبل و یا حتی سه چهار ماه زودتر متوجه می شویم.

 به همین خاطر دست روی موضوعاتی گذاشتید که حساسیت برانگیز بوده.

 من نظرم را گفتم. شاید اگر تجربه امروز را داشتم نمی گفتم. اما از این که نظرم را هم گفتم ناراحت نیستم.

 فکر می کنم این طرز تفکر و نوع اجرایی که دارید، به سابقه مطبوعاتی شما برمی گردد. این طور نیست؟

 به هر حال بی تاثیر نیست. ضمن این که من همیشه گفتم که ادعای اجرا ندارم و خودم هستم. البته شاید عده ای بگویند که این کار من غیرحرفه ای است، اما خودم کار خودم را قبول دارم. نکته بعدی هم به کنجکاوی ام برمی گردد. به عنوان مثال پرونده مربوط به مافیای دندانپزشکی که قرار است به زودی در برنامه به آن بپردازیم برای من جالب است. دندانپزشک هایی که فالوور می خرند یا با افراد سرشناس عکس می گیرند و...

 به هر حال شما مجری یک برنامه تلویزیونی و صاحب تریبون هستید و به عنوان نماینده مردم می توانید سوالاتی را مطرح کنید یا به مسائلی بپردازید که در ذهن مخاطب وجود دارد.

 دقیقا. اگر هم جایی در برنامه با مهمان وارد چالش می شوم به این خاطر است که مهمان را وادار کنم درباره مسائل سطحی صحبت نکند و به لایه های پنهان موضوع هم بپردازد. بنابراین من وظیفه دارم تا جایی که می توانم سوال مردم را بپرسم. ضمن این که از این پزهای روشنفکری ندارم که مثل برخی از دوستان که صبح در روزنامه شان از تلویزیون انتقاد می کنند و یکباره همین دوستان را در ورودی جام جم می بینی که برگه آفیش به دست، قصد ورود به سازمان را دارند تا با یک برنامه تلویزیونی کار کنند! اما ما در این برنامه سعی کردیم همواره خودمان باشیم و حرفی زدیم که به آن معتقد بودیم.

 با توجه به این که در فضای مجازی خیلی پرکار هستید تا چه حد سوژه هایتان را از فضای مجازی پیدا می کنید؟

 به هر حال گاهی این اتفاق می افتد. اما نکته مهم درباره برنامه ما این است به جای این که روی موج به وجود آمده سوار شویم، خودمان موج ایجاد کردیم. چون همه بچه های ی که در این برنامه کار می کنند، اول ژورنالیست هستند که باعث شدند برنامه جزو خبرسازترین ها باشد. به همین دلیل در طول هشت ماه توانستیم به یکی از برنامه های پربیننده تبدیل شویم. مثالی در این باره برایتان می زنم. آقای عراقچی گفتند ما تبعه های افغان را به کشور خودشان هدایت می کنیم. عده ای آمدند و به این حرف آقای عراقچی اعتراض کردند. اما ما در این برنامه برای این که موضوع را تفهیم کنیم و به لایه های زیرین آن بپردازیم، گفتیم که منظور آقای عراقچی این بود که اگر اروپا هزینه مبارزه با مواد مخدر را که در ایران اتفاق می افتد ندهد، مرزهایمان را باز می کنیم تا افغان ها به سمت اروپا بیایند. بنابراین به مردم نکات مهم و اصلی را در برنامه تفهیم کردیم. ضمن این که سعی می کنیم در تمام موضوعات شفاف و بدون غرض ورزی وارد شویم.

 یادم هست با آغاز برنامه «سلام صبح بخیر» عده ای معتقد بودند که شما و همکارانتان قصد داشتید جایگزین «حالا خورشید» و رضا رشیدپور شوید. با گذشت چند ماه از پخش این برنامه هنوز هم در مظان این اتهام هستید یا حساسیت ها کمتر شده؟

 ما از روز اول هم گفتیم جای کسی نیامده ایم و فقط در آن کنداکتور آمدیم. البته مردم حق داشتند و به آقای رشیدپور و برنامه اش عادت کرده و انس گرفته بودند. سابقه اجرای آقای رشیدپور از من خیلی بیشتر است و کار و برنامه هایمان اصلا قابل مقایسه با هم نیستند؛ ضمن این که به لحاظ ساختار هم خیلی تفاوت داریم. تنها شباهتمان صبحگاهی بودن برنامه است. «حالا خورشید» با آقای رشیدپور تعریف شده بود؛ ولی در سلام صبح بخیر ما یک تیم هستیم. اما چون مردم به آقای رشیدپور علاقه دارند و به همین دلیل تمایل داشتند برنامه ایشان ادامه پیدا کند، اما پس از مدتی متوجه شدند که کارکرد برنامه ما آگاهی و اطلاع رسانی است.

 نکته جالب درباره اجرای شما هم در این برنامه این است که اجرا نمی کنید و به نوعی استندآپ می کنی و با اخبار و مسائل روز جامعه شوخی می کنی.

 من وظیفه دارم حال مخاطب را سر صبح با اخبار و تلخی ها به هم نریزم و مدام بگویم فلان چیز گران شد. ناچاریم با طنز برخی چیزها را بیان کنیم تا حال مردم را اول صبح خراب نکنیم. تعارض و تناقضی که ممکن است فرد را در طول روز عصبانی کند، من همان اول صبح مطرح می کنم. به هر حال طنز از دید روان شناسان تخلیه خشم است و من با شوخی کردن با مسائل مهم، این خشم را همان ابتدای صبح از بین می برم.

 چه برنامه ای برای آینده دارید؟

 من عاشق مسابقه ام و طرح هایی از این دست زیاد دارم. اما ممکن است به زودی برنامه «وقتشه» را کار کنیم.

 چه تغییری در رویکرد برنامه ایجاد خواهد شد؟

 سبک و مهارت زندگی و پیشگیری از آسیب های اجتماعی همواره محورهای اصلی برنامه هستند. در فصل های آینده قرار است به آسیب های اجتماعی دیگر هم بپردازیم. به عنوان مثال اعتیاد و... چون در زندگی زناشویی ممکن است نکات ریز و کم اهمیتی وجود داشته باشد که به یک معضل تبدیل شود و زندگی را به هم بریزد.