آرشیو دو‌شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۸، شماره ۴۵۶۱
جهان
۶
ترجمه روز

درس های تایوان برای چین

مترجم: هدیه عابدی

نتیجه انتخابات نشان می دهد شی جین پینگ، رییس جمهور چین باید رویکرد متعادل تر و عملگرایانه تری نسبت به تایوان اتخاذ کند. وب سایت خبری - تحلیلی «بلومبرگ» نوشت: رای دهندگان تایوانی خانم تسای اینگ- ون را به عنوان رییس جمهور خود برای چهار سال آینده انتخاب کردند. اکنون، چین باید یاد بگیرد که چطور با او کنار بیاید. پکن می تواند دشمنی خود را با تایوان بیشتر کند یا اقداماتی عملی انجام دهد که دو کشور بتوانند زندگی مسالمت آمیزی در کنار هم داشته باشند (جای اینکه به مردم دو کشور فشار بیاورد تا متحد شوند، موضوعی که تایوانی ها نخواهند پذیرفت) .

این چهارمین پیروزی تسای در انتخابات ریاست جمهوری و حزب پیشروی دموکرات اوست و نشان دهنده کاهش حمایت از کومینتانگ یا جبهه ملی چین است، این حزب هنوز هم آرزوی بازگشت به چین و به قدرت رسیدن را دارد، چیزی که در سال 1949 از دست داد. مجموع آرای او توانست رکورد سال 2008 جبهه ملی چین را بزند و این پیام واضحی به پکن بود که حمایت از تسای و سیاست های او شانسی نبوده است.

نتیجه ای که پکن می خواست این نبود، چرا که می داند جبهه ملی چین تنها حزب قابل اعتمادی است که می تواند تایوان را به ادغام با چین سوق دهد، خواسته ای که طیف وسیعی از مردم تایوان با آن مخالفند. حزب کمونیست چین (که سیاست چماق و هویج و تنبیه و تشویق را به کار می برد) سال هاپیش تر از چماق و گاهی از هویج استفاده کرده است تا بتواند فشار بیشتری به تایوان وارد کند. اما موضوعی درباره دموکراسی سرکش تایپه (پایتخت تایوان) وجود دارد: اینکه انتخاب با چین نیست.

همه اینها متوجه شی جین پینگ، رییس جمهور چین می شود- کسی که از زمان به قدرت رسیدن در سال 2013 موضوع تایوان را پیچیده تر کرده - و فرصت شروع دوباره به تسای داده است. باید دوباره به پکن یادآور شد که رفتار محترمانه همیشه بهتر جواب می دهد. پس از انتخاب «مااینگ جیو» از حزب ملی چین در سال 2008، این کشور پیوندهای تجاری، حمل و نقل و سرمایه گذاری خود را افزایش داد تا جایی که موجب تقویت اقتصاد تایوان شد و به این کشور کمک کرد تا از بحران مالی جهانی و تحریک احساسات مردم فرار کرده و خود را احیا کند. برای مدتی کوتاه، مردم زیادی در تایوان این طور فکر می کردند که شاید چین آن دیو وحشتناکی که گفته می شد نبوده است.

این رویکرد نشان دهنده معکوس کردن تاکتیک های قبلی است؛ تاکتیکی مانند پرتاب موشک به آن سوی ساحل از سوی چین در 25 سال پیش برای ترساندن رای دهندگانی که در اولین انتخابات ریاست جمهوری دموکرات تایوان شرکت کرده بودند. اما پس از روی کار آمدن تسای، شی رویکردی بی رحمانه و سازش ناپذیر اتخاذ کرد، او روابط تجاری و گردشگری خود را با این کشور قطع کرد. با این حال اقتصاد این کشور ضربه چندانی ندید و شیوه حکومت جدید تسای نشان دهنده شکست این تهدید است.

اگر شی واقعا خواهان به دست آوردن تایوان است، خصوصا پس از اعتراضات مفتضحانه هنگ کنگ، باید رویکرد نرم تری اتخاذ کرده و پیشنهادات شیرین تری ارایه دهد. بازگشایی جریان گردشگری اولین گام ساده و مشخصی است که می تواند بدون واگذاری زمین به حکومت انجام شود. اگر او می خواهد سخاوت به خرج دهد، اجازه به تایوان برای پیوستن به نهاد تصمیم گیری سازمان بهداشت جهانی به عنوان ناظر می تواند با حفظ این موضع که تنها یک کشور چین وجود دارد، انجام شود.

تسای در دستورالعمل جدید خود، همچنین مسوولیت تلاش برای بهبود روابط را به اشتراک می گذارد. او برخلاف چن شویی بیان، رییس جمهور سابق تایوان، در دوره اول خود برای چین خط و نشان نکشید، اگرچه به کسی هم اجازه قلدری نسبت به کشورش را نداد. او در موارد زیادی چین را به سادگی نادیده گرفت و بر ایجاد روابط با کشورهای دیگر تمرکز کرد که از این میان می توان به تماس او با دونالد ترامپ، رییس جمهور امریکا به محض پیروزی خود در انتخابات اشاره کرد.

اما او نمی تواند به استفاده از این ترفند ادامه دهد. در حالی که شی ستیزه جو بوده و ممکن است در این حالت باقی بماند، تسای می تواند با ارایه پیشنهاد صلح در امور غیر سیاسی، از این موضوع به نفع خود استفاده کند.

برای مثال، تایوان می تواند در زمینه بهداشت و سلامت حرف زیادی برای گفتن داشته باشد. پیشنهاد تسای می تواند راه اندازی سکویی برای تبادل اطلاعات باشد تا در جنگ چین علیه آنفلوآنزای خوکی و ذات الریه به این کشور کمک کند.

سیاست داخلی او در مورد انرژی تجدیدپذیر زمینه مشترکی است که پکن باید به دلیل نیاز مفرط خود به برق خواهان همکاری در آن باشد. احتمالش خیلی زیاد است که با هرکدام از پیشنهادات تسای مخالفت شود. مشکلی نیست. او با پیشنهادات اخلاقی مستمر خود به جهان نشان می دهد چه کسی خواهان بازی جوانمردانه است و چه کسی روش قلدری را در پیش گرفته است.

چنین رویکردی باید نگرانی های امریکا را نیز کمتر کند. واشنگتن احساس کرد می تواند با تحریک پکن در مورد مسائل مهمی مانند حاکمیت، امریکا را درگیر جنگ کند. بر اساس قانون ایالات متحده، این کشور مستلزم دفاع از تایوان است، از فروش اسلحه گرفته تا احتمالا مداخله در درگیری نظامی. از سوی دیگر، «ما» تایوان را بیش از میزانی که واشنگتن می خواست به چین نزدیک کرده بود و از ادامه خریدسلاح های امریکایی استقبال نکرد. اعتراضات هنگ کنگ باید به شی جین پینگ یاد داده باشد هنگامی که مردم انتظار شنیده شدن دارند، سخت گیری نتیجه نمی دهد. این انتخابات نشان داد که صدای جمعیت 24 میلیونی تایوان رسا است.