آرشیو دو‌شنبه ۲۳ دی ۱۳۹۸، شماره ۴۵۶۱
ورزش
۱۴
رویداد

تیم والیبال ایران به المپیک صعود کرد و این تازه آغاز ماجراست

دمتان گرم بچه ها

علی ولی اللهی

تیم ملی والیبال ایران ظهر دیروز در دیدار پایانی رقابت های انتخابی المپیک 2020 در شهر جیانگمن به مصاف تیم ملی چین رفت و در یک بازی مقتدارنه حریف را 3 بر صفر از پیش رو برداشت و به مقام قهرمانی رسید. البته تیم ایران چند روز پیش و در مرحله گروهی نیز موفق شده بود، چینی ها را با همین نتیجه از پیش رو بردارد. به این ترتیب والیبالیست های کشورمان موفق شدند با کسب عنوان قهرمانی جواز حضور در المپیک توکیو را به دست آورند.

دیوار چین فرو ریخت

تیم ایران در بازی نخست برابر چین در مرحله گروهی توانسته بود، چین را شکست دهد اما در آن بازی تیم میزبان رقابتی نسبتا پایاپای با سروقامتان کشورمان به نمایش گذاشتند. اما در دیدار فینال شاگردان کولاکویچ با انگیزه ای متفاوت راهی زمین شدند و از همان ابتدا نشان دادند که سطح والیبال ایران چقدر از چین فراتر است. تیم ایران در فینال با ترکیب سعید معروف، شهرام محمودی، سیدمحمد موسوی، علی شفیعی، میلاد عبادی پور، پوریا فیاضی و محمدرضا حضرت پور(لیبرو) وارد زمین شد. از همان ابتدای بازی، سرویس های هدفمند عالی شفیعی و دفاع روی تور بی نقص موسوی تیم چین را دچار دردسر کرد. وقت استراحت اول بازی در حالی رقم خورد که تیم ایران 8 بر 3 از حریف پیش بود. در ادامه این ست بازیکنان ایران نه تنها اجازه نزدیک شدن به چینی ها را ندادند بلکه بر فاصله امتیازات افزودند و توانستند با اختلاف 11 امتیازی تیم میزبان را مقابل چشمان هوادارانش شکست دهند. در ست دوم چین که نمی خواست خیلی راحت برای بار دوم بازنده باشد و سهمیه المپیک را به ایران تقدیم کند با انگیزه بیشتری وارد زمین شد اما باز هم با همان داستان ست نخست روبه رو شد. با این تفاوت که چینی ها هر بار که 5 یا 6 امتیاز عقب می افتادند، سعی می کردند خودشان را نزدیک کنند و در انجام این کار نیز نسبتا موفق بودند. با این حال تیم چین هیچگاه نتوانست به تیم ایران برسد و در نهایت با همه تلاشی که بازیکنان این تیم از خودشان نشان دادند، ملی پوشان کشورمان بودند که موفق شدند ست دوم را با نتیجه 25 بر 22 برنده شوند. در آغاز ست سوم و در دو امتیاز ابتدایی تنها جایی بود که چین در بازی فینال موفق شد از ایران پیش بیفتد آن هم با نتیجه 2 بر صفر! اما در ادامه شاگردان کولاکویچ دوباره سوار بر بازی شدند و این بار همانند ست نخست حتی اجازه نزدیک شدن به حریف را ندادند. در اواسط ست بازیکنان چین کاملا باخت را پذیرفته بودند و به هیچ شکلی نمی توانستند از دفاع محکم بازیکنان ایران عبور کنند و امتیازات را یکی پس از دیگری تقدیم می کردند. تیم ایران در حالی که با نتیجه 20 بر 12 از حریف پیش بود کم کم خودش را برای جشن صعود آماده کرد و در پایان بازی هنگامی که امتیاز 25 را مقابل 14 امتیاز حریف به دست آورد، بلیت سفر به توکیو 2020 برایشان صادر شد.

مچ بندهای مشکی؛ انگیزه صعود

شب قبل از بازی نیز سیدمحمد موسوی در پیامی ایسنتاگرامی در واکنش به سانحه هواپیمای اوکراینی متنی را منتشر کرد که مورد اقبال عموم مردم قرار گرفت. ستاره با سابقه والیبال ایران نوشت:«ناراحتم که به جز پست گذاشتن توی اینستاگرام هیچ غلط دیگه ای نمی تونم بکنم. چی شد که به اینجا رسیدیم. همیشه دلم به این خوش بوده که وقتی مردم رو تو خیابون می دیدم و منو می شناختن یه دمتون گرم ساده می شنیدم و احساس غرور می کردم که من و هم تیمیام بعضی وقت ها باعث دلخوشی مردم می شیم ولی الان خجالت می کشم که مردم کشورم تو این وضعیت تاسف بار هستن و من بعد از گرفتن امتیاز تو بازی بر حسب عادت خوشحالی کنم. الان که دارم این متنو می نویسم ساعت 12:30 شب به وقت چین هست و فردا یکی از سرنوشت سازترین بازی های عمرم رو پیش رو دارم ولی نه من نه هیچ کدوم از بچه های تیم خواب به چشممون نمیاد. یه حسی بهم میگه اصلا واسه چی بریم تو زمین که چی بشه، گیریم رفتیم المپیک که چی؟ من نمی تونم ذره ای از غم این ملت کم کنم چه سود دیگه ای واسم داره؟...» متن موسوی بلافاصله در همه شبکه های مجازی منتشر شد و احساسات مردم را برانگیخت. بسیاری از کاربران از حس مسوولیت پذیری او و سایر بازیکنان قدردانی کردند اما پست موسوی این نگرانی را نیز برای اهالی ورزش و طرفداران والیبال به وجود آورد که مبادا این واقعه و عدم تمرکز بازیکنان روی کیفیت کار تیم ملی در بازی با چین تاثیرگذار باشد. با همه این تفاسیر ملی پوشان والیبال که در بازی فینال با مچ بند مشکی وارد زمین شدند، نشان دادند که نه تنها احساس پوچی نمی کنند بلکه برای کم کردن ذره ای از دردهای مردم بیشتر از توانشان نیز مایه می گذارند. چهره مصمم ملی پوشان والیبال در بازی با میزبان نشان دهنده همین مساله بود. خود موسوی نیز در بازی با چین یکی از بهترین نمایش های چند سال اخیرش را نشان داد و بارها و بارها مهاجمین چینی را بلاک کرد تا معنای واقعی دیوار چین را به حاضرین در سالن بفهماند. با این تفاوت که او برخلاف همیشه که بعد از دفاع موفق و کسب امتیاز بالا و پایین می پرید، این بار تنها دستش را به نشانه خوشحالی بالا می آورد و شادی کنترل شده ای را بروز می داد؛ درست مثل همه بازیکنان تیم ملی والیبال.

باید بجنبیم

تیم والیبال ایران حالا در المپیک است اما این تازه آغاز ماجراست. بدون شک همه می دانند که رقابت های المپیک با رقابت های انتخابی اصلا قابل مقایسه نیست. نگاهی به سطح پیشرفت تیم ها در مسابقات مختلف نشان می دهد که رقبای ایران در المپیک روز به روز در حال پیشرفت هستند و سبک جدیدی در والیبال به نمایش می گذارند. اگر تیم ایران می خواهد در این دوره برخلاف دوره قبل و المپیک ریو که نتایج درخوری به دست نیاروده بود، موفق ظاهر شود باید از همین امروز برنامه های خودش را آغاز کند. فدارسیون والیبال چند ماه قبل از بلاتکلیفی نداشتن رییس خارج شد و هدایت این فدراسیون به محمدرضا داورزنی رسید. حالا داورزنی و همکارانش باید هر چه در توان دارند برای ملی پوشان والیبال رو کنند تا این تیم شایسته بتواند در رقابت های انتخاب المپیک حرفی برای گفتن داشته باشد.