آرشیو یک‌شنبه ۱۵ دی ۱۳۹۸، شماره ۳۶۱۵
تخته سفید
۱۲
تاک

اضطراب در کودکان

لیلا کاظم لو

اضطراب به میزان کم غالبا اثرات سازنده ای دارد و به عنوان محرکی برای خلاقیت حل مسئله و فعالیت موثر است. ولی اگر اضطراب شدت یابد، سبب بیقراری و ناراحتی کودک می شود. اضطراب یک احساس منتشر شده، ناخوشایند و مبهم، هراس و دلواپسی با منشا ناشناخته است که به فرد دست می دهد. مانند ترس، اضطراب هم سبب ناراحتی کودک شده و او را مجبور می کند رفتاری خاص را بروز دهد. بسیاری از کودکان هنگام قرارگرفتن در وضعیت جدید، مثل روبه رو شدن با افراد جدید احساس اضطراب کرده و به طور خجالت آوری به مادر، پدر، افراد فامیل یا وابستگان به اصطلاح آویزان می شوند. نوع برخورد و رفتار و واکنش والدین در بالابردن اضطراب کودکان تاثیر بسزایی دارد. راهکارهای زیر برای کاهش اضطراب کودکان پیشنهاد می شود:

خواب مناسب: برای کودکان زمان خواب مناسبی در نظر بگیرید. خواب کافی باعث می شود کودک آرام تر شود و در موقعیت های مختلف رفتارهای بجایی را بروز دهد. اگر کودکتان با شما از ترس و اضطراب هایش حرف زد، به او نگویید مشکلی نیست یا نه تو نمی ترسی. این کار به کودک شما کمکی نمی کند، بلکه باعث می شود کودکتان فکر کند او را نمی فهمید. به جای این کار می توانید بگویید: «بله، به نظر می رسد، ترسیده ای، نگران چه هستی، بعد درباره  احساسات و ترس هایش با او صحبت کنید. اگر کودک با ترس هایش روبه رو شد، این کار او را تشویق کنید، با بغل کردن، یک کلمه محبت آمیز و نگاه مهربان، اگر رفتار مناسب کودکتان در مقابل ترس هایش با تشویق همراه باشد، دلگرم تر شده و به رفتار مناسب ادامه می دهد. در موقعیت ها آرام باشید و الگوی رفتار مناسب را بروز دهید. کودک مشاهده گر خوبی است. بازخورد والدین و رفتاری که آنها نشان می دهند، در احساس اضطراب و استرس در کودکان نقش دارد. اگر والدین مضطرب باشند، کودک نیز با مشاهده والدین در موقعیت ها، اضطراب بیشتری را تجربه می کند. هر چقدر پدر و مادر موقعیت های استرس و اضطراب زا را بتوانند در رفتار خود مدیریت کنند، کودک با مشاهده رفتار مناسب والدین به سمت آرامش بیشتری می رود. به حرف های کودکتان خوب گوش کنید. به او کمک کنید راه حل های متفاوتی را برای حل مشکلات و ترس هایش پیدا کند و در این راه با صبوری و همدلی و همراهی، او را در راه رسیدن به راه حل های مناسب همراهی کنید. به کودکتان کمک کنید با آنچه می ترسد، مواجه شود و سعی در حل آن کند. او باید خود را باور داشته باشد و دوست بدارد. او باید بداند در هر صورت او انسان و قابل دوست داشته شدن است.گاهی کودک مضطرب و نگران در افکار منفی و انتقاد از خود غرق می شود. ممکن است او درباره  اتفاقات آینده بیشتر بر نیمه خالی لیوان تمرکز کند.  شما هر چه بیشتر بتوانید بر افکار مثبت کودکتان توجه کنید، کودک شما نیز می تواند نکات مثبت را ببیند و به آنها توجه کند. برای کودکتان از تمرین های آرام بخش استفاده کنید؛ مثلا چند نفس عمیق کشیدن، یا فکرکردن به چیزهایی که دوست دارد.