آرشیو یک‌شنبه ۱۵ دی ۱۳۹۸، شماره ۳۶۱۵
ورزش
۱۴

کمک مسئولان و افراد خیر به بوکسور کولبر تیم ملی

انتشار عکس های کولبری مهدی خسروی، بوکسور تیم ملی امید، در شبکه های مجازی و رسانه های رسمی در حالی در چند روز گذشته با بازتاب منفی در جامعه همراه بود که حالا خبرهای خوبی از تغییر اوضاع واحوال این ورزشکار به گوش می رسد. اگرچه در ابتدا با دست به دست شدن تصاویر کولبری خسروی و البته مصاحبه اش با یکی از رسانه های آن طرف آبی، مسئولان هیئت بوکس کردستان قدری از او گله مند شدند، اما همین مسئولان برای کمک به او پا پیش گذاشته اند، طوری که گفته می شود برخی از افراد خیر و موسسه های خیریه هم برای رهایی این استعداد بوکس کشور از شغل پرخطر کولبری پیش قدم شده اند. حامد جولایی، مدیرکل ورزش استان کردستان، دراین باره می گوید: «حمایت از ورزشکاران جزء وظایف ذاتی ماست. وقتی من صحبت های خسروی را در رسانه ها دیدم، بلافاصله موضوع را پیگیری کردم تا یک بسته حمایتی را در اختیار هیئت بوکس استان و شهرستان قرار دهیم تا شاید از لحاظ مالی بتوانیم کمکی به  خسروی کرده باشیم. ما یک بسته حمایتی پنج میلیون تومانی را برای او پیش بینی کرده ایم. البته تلاش می کنیم کمک های دیگری به او شود. ضمن اینکه اداره کل مستقیم نمی تواند به کسی پول بدهد، به همین دلیل ما به هیئت بوکس استان و شهرستان کمک می کنیم تا آنها در چنین شرایطی به ورزشکاران، پیش کسوتان و داوران استان کمک کنند. در چند روز آینده به خانه مهدی خسروی خواهیم رفت و این پنج میلیون را به او هدیه خواهیم داد تا شاید گوشه ای از مشکلات مالی او حل شود، اما تصمیم ما بر این است که از طریق هیئت بوکس استان و شهرستان ماهانه مبلغی را به عنوان حقوق برای او در نظر بگیریم».

خسروی اگرچه صاحب عنوانی در سطح بین المللی نیست، اما چندسالی است که جزء نفرات برتر کشور است و به اردوهای تیم ملی هم دعوت می شود. دلیلی که باعث شده نام این بوکسور سبک وزن سر زبان ها بیفتد، کولبربودن اوست. او که اصالتا کردستانی است، مجبور است با 49 کیلوگرم وزن، به خاطر مشکلات مالی در کوه های مریوان کولبری کند. مهدی در حالی این شغل سخت و خطرآفرین را برای خود انتخاب کرده که دانشجوی رشته علوم تربیتی نیز هست. بیشتر از همه اما عشق و علاقه اش به ورزش بوکس باعث شده به کولبرشدن روی بیاورد، چراکه تمام هدف و آرزویش این است که روزی خود را روی سکوهای بوکس آسیا و جهان ببیند. او از 15 سالگی تا به الان کولبری کرده تا هم خرج ومخارج زندگی اش را تامین کند و هم سکوهای قهرمانی را ببیند.

اما چه شد که یکباره این بوکسور ناشناخته به چهره ای مورد توجه در بین مردم و ورزش کشور تبدیل شد. خسروی دراین باره به «شرق» می گوید: «دوستانم در صفحات اینستاگرامشان همیشه عکس های گردش و تفریحشان را می گذاشتند. من هم دلم خواست عکسی از خودم در صفحه ام بگذارم و آنها بدانند که گردش و تفریح منم کولبری است. من از 15 سالگی دارم این کار را انجام می دهم وگرنه قصدی نداشتم که بخواهم کسی را زیر سوال ببرم. این طور شد که عکس هایم دست به دست چرخید و همه آن را دیدند».

نکته درخور توجه در مورد تصمیمی که مسئولان هیئت بوکس و اداره ورزش استان کردستان برای خسروی گرفته اند اینجاست که او اطلاعی از کمک هایی که قرار است به او شود، ندارد: «راستش من از این موضوع بی خبرم و در این حد که در رسانه ها مطرح شده، می دانم. تا به الان هیچ تماسی از طرف هیئت یا اداره ورزش استان با من گرفته نشده است. ان شاءالله که حقیقت داشته باشد. تنها تماسی که در این مدت با من گرفته شده از طرف آقای ثوری، رئیس فدراسیون بوکس بوده است. ایشان به من گفته اند که پیگیر کارهایم هستند تا بتوانند اوضاع مالی ام را خوب کنند که بتوانم در اختیار تیم ملی باشم تا به مسابقات اعزام شوم».

آنچه مسلم است این است که وضعیت اقتصادی ورزش ایران در چندسال اخیر به قدری بغرنج شده که حتی بسیاری از قهرمانان و مدال آوران بنام هم از شرایط موجود گله مند هستند، چه برسد به افرادی که بازنشسته هستند یا مثل مهدی خسروی ناشناخته. فقر و نداری باعث شده تعدادی از استعدادهای ورزش کشور فرار را بر قرار ترجیح دهند و با تغییر تابعیت، برای تیم های ملی کشورهای خارجی مسابقه بدهند. اینها همه در حالی است که باید دست فروشی و کارگری خیلی از ملی پوشان عنوان دار رشته های مختلف را به این اتفاقات تلخ اضافه کرد.