آرشیو سه‌شنبه ۲۴ دی ۱۳۹۸، شماره ۴۸۰۳
بازار دیجیتال
۱۷

انعکاس تنهایی انسان ها در آینده تکنولوژی

 نمایشگاه CES حقیقتا محل جالبی است. روبات توپ مانند سامسونگ که Ballie نام دارد، طی هفته گذشته در CES 2020 معرفی شد. بر اساس گفته یکی از سخنگویان شرکت درباره نمونه اولیه Ballie که مجهز به دستیار هوشمند است، این روبات احتمالا یک روز قادر خواهد بود قل بخورد و در کمک به شخصی که دچار حادثه شده، با ماموران اورژانس تماس بگیرد. موجود جدید و عجیب دیگری که در این نمایشگاه معرفی شد، انسان مصنوعی ساخته استارت آپ Neon است. این انسان مجازی که در واقع یک آواتار است، شاید روزی بتواند جای خالی انسان های دیگر را برای کاربر پر کند و ارتباط دوستانه ای با صاحب انسانی خود برقرار کند.

انسان مصنوعی، ساخته شده توسط استارت آپ نئون، می تواند به انسان چیزهای مختلفی یاد دهد و حتی دوست فرد شود. تکنولوژی هایی که برای آینده به تصویر کشیده می شوند، بدون شک حیرت انگیزند اما با نگاه موشکافانه تری به آنها، خواهیم دید که تصویر تنهایی انسان ها در آینده را منعکس می کنند. در CES 2020 امسال، روبات گربه بانمکی معرفی شد که می تواند اکثر رفتارهای این حیوان خانگی محبوب را انجام دهد و همنشین کاربر شود یا روباتی که می تواند در صورت تمام شدن رول دستمال کاغذی توالت، بدون نیاز به حضور انسان سریعا برایتان رول دیگری بیاورد. روبات Lovot هم برای این طراحی شده که کاربران را بغل کند!

صنعت تکنولوژی، مدت هاست که خبر از آینده ای «تنها» به انسان می دهند. البته دستاوردهایی هم هستند که انسان ها را به داشتن ارتباط بیشتر با همنوعان خود تشویق می کنند مثلا در شبکه های اجتماعی، تشویق به دوستی و گرفتن ارتباط با افرادی می شویم که در دنیای واقعی اصلا نمی شناسیم. اما نحوه ارتباط گیری با دیگران در فضای مجازی، هرچه باشد بالاخره مجازی است و به لایک و در بهترین حالت به انتشار کامنت ختم می شود. برای بسیاری، «تنهایی» مساله مهمی است. براساس یک نظرسنجی که در سال 2018 توسط Cigna منتشر شد، از بین 20 هزار کاربر با سن 18سال به بالا در آمریکا، تقریبا بیش از 50 درصد اعلام کرده اند که در کل، در زندگی احساس تنهایی می کنند. به علاوه، همین تعداد همچنین مدعی شده اند که در دنیای واقعی طی یک روز، رابطه معنادار و حقیقی با دوستان و اقوام خود ندارند.

این واقعیت باعث شده که در دنیای تکنولوژی به روی ارائه راهکارهایی برای حل معضل درون گرایی و تنهایی افراد، بیشتر تمرکز شود. سازمان غیرانتفاعی AARP گزارش می دهد که تنهایی اجتماعی، بیش از 8 میلیون کاربر بالغ سن بالا را درگیر خود کرده و با اعمال تاثیرات مخرب به روی سلامتی این دسته افراد (مشکلاتی همچون افسردگی، بی خوابی و فشار خون بالا)، مرتبط است. تکنولوژی هایی که در حوزه «هم نشینی با انسان» معرفی می شوند، طیف متنوعی دارد، از روبات های پرستار تا حیوانات خانگی روباتیک گرفته، تا دستاوردهای مختلف در حوزه واقعیت افزوده. مثلا روبات گربه مانندی معرفی شده که به شکل یک گلوله پشمالو است و برای افرادی مناسب است که عاشق گربه هستند، ولی به دلیل آلرژی یا دیگر مشکلات، قادر به نگهداری از یک گربه واقعی نیستند.

یا مثلا تکنولوژی سفرها و گشت و گذارهای مجازی با استفاده از هدست های VR یا واقعیت مجازی که به افراد این امکان را می دهند تا بدون هیچ زحمتی به هر شهری که می خواهند سفر کنند. حتی گاهی اوقات افراد می توانند دوستان و آشنایان خود را نیز در این سفرهای مجازی ملاقات کنند! الکساندار هملت، روانپزشکی از موسسه Child Mind نیویورک است و در زمینه روان و مشکلات اضطرابی تخصص دارد. وی در مصاحبه ای با سی ان ان می گوید از دیدگاه حوزه سلامت و روانشناسی، هیچ چیز نمی تواند جای ارتباط و تعامل واقعی انسان ها را بگیرد. هملت می گوید: «این واقعیت، از نظر بیولوژیک انسانی ثابت شده و حقیقتی است که حتی از دوران انسان های غارنشین نیز وجود داشته و تغییری نکرده است. تنها ارتباط واقعی انسانی است که می تواند به روی داشتن سلامت و ثبات روانی و احساسی تاثیر بگذارد.»

با وجود پیشرفت تکنولوژی، برقراری رابطه سالم و مشابه روابط واقعی انسانی، با روبات ها هنوز جای توسعه دارد. در این مسیر باید تحقیقات بیشتری صورت گیرد تا تمام معایب و مزایای این مدل ارتباط روشن شود. به عنوان نمونه، یک نوع بیماری وجود دارد که در آن، فرد از هرچه که شبیه انسان است ولی انسان نیست می ترسد. چنین چالش هایی باید حتما به صورت دقیق و وسیع مورد بررسی قرار گیرد تا بهترین راهکارها برای آنها معرفی شود. هملت می گوید: «هر قدر هم که تکنولوژی پیشرفت کند و روبات ها و دستاوردهایی معرفی شوند که به انسان یا حیوان خانگی شبیه هستند، بازهم انسان شاید نتواند آن طور که باید، آنها را به عنوان حقیقت بپذیرد. به همین دلیل، ارتباط حقیقی شکل نمی گیرد. مگر اینکه روبات ها به قدری پیشرفت کنند که از تمام لحاظ، مانند رفتار، صحبت کردن، آداب معاشرت و تاثیرگذاری اجتماعی، دقیقا مشابه انسان ها شوند. البته با این وجود بازهم فواید ارتباط حقیقی انسان-انسان، برای فرد وجود نخواهد داشت.محدودیت هایی که وجود دارد، باعث می شود دو گزینه داشته باشیم: کنار زدن تکنولوژی و سرمایه گذاری به روی دنیای واقعی یا حرکت در مسیر تولید تکنولوژی های واقع گرایانه تر برای پر کردن این جاهای خالی. در طول نمایشگاه CES امسال که ثابت شد فعالان این حوزه، به روی گزینه دوم تمرکز دارند.