آرشیو سه‌شنبه ۲۴ دی ۱۳۹۸، شماره ۴۸۰۳
ورزش
۱۸

یحیی گل محمدی سرمربی پرسپولیس شد

ماموریت سخت

دنیای اقتصاد : سرانجام همانطور که انتظار می رفت یحیی گل محمدی رسما به عنوان سرمربی جدید پرسپولیس و جانشین گابریل کالدرون معرفی شد و از دیروز کارش را با سرخپوشان شروع کرد. درست از زمانی که جدایی سرمربی آرژانتینی قطعی شد، همه می دانستند که گزینه اول مدیران باشگاه برای پر کردن جای خالی او، گل محمدی است. یحیی سابقه بازی و مربیگری در پرسپولیس را داشته و بیش از سایر گزینه های ایرانی بین هواداران این تیم محبوب است. ابتدای فصل و بعد از جدایی برانکو ایوانکوویچ هم ایرج عرب به عنوان مدیرعامل وقت پرسپولیس تلاش زیادی برای عقد قرارداد با گل محمدی به خرج داد، اما مالک باشگاه شهرخودرو مشهد حاضر نشد رضایتنامه سرمربی تیمش را برای قرمزهای پایتخت صادر کند. به این ترتیب کار به انتخاب کالدرون کشید و مسائل بعد از آن پیش آمد. در برهه فعلی هم همان مشکل پابرجا بود و فرهاد حمیدوای اجازه جدایی گل محمدی را نمی داد، اما نهایتا با اصرار باشگاه پرسپولیس، در نظر گرفته شدن مبلغی چشمگیر به عنوان پول رضایتنامه و نیز مداخله برخی مسوولان دولتی، مالک شهرخودرو به این جدایی تن داد. در این مورد شایعه شده که غیر از وزارت ورزش، از سوی وزارت صنعت هم رایزنی هایی با مالک شهرخودرو صورت گرفته است؛ یکی دیگر از ابعاد مدیریت بحث برانگیز دولتی در فوتبال ایران که البته آتش کری خوانی های نوجوانانه را هم داغ تر می کند. به هر حال یحیی دوباره پرسپولیسی شد و حالا روی نیمکتی خواهد نشست که همیشه آرزویش را داشت.

  شباهت ها و تفاوت ها

یحیی گل محمدی پیش از این یک دوره دیگر هم در نیم فصل دوم لیگ دوازدهم هدایت پرسپولیس را بر عهده داشت که بین آن دوره و مقطع فعلی شباهت ها و تفاوت هایی وجود دارد. یحیی در آن زمان هم تیمی دیگر را ترک کرد و به پرسپولیس آمد. گل محمدی در آغاز لیگ دوازدهم سرمربی صبا قم بود، اما با وجود نتایج خوبی که کسب کرده بود به عنوان دستیار مانوئل ژوزه سر از پرسپولیس در آورد و بین دو نیم فصل به جای مرد پرتغالی سرمربی این تیم شد. از قضا آن سال هم پرسپولیس مثل همین حالا تیم پرستاره ای در اختیار داشت و نفراتی همچون جلال حسینی، محسن بنگر، مهرداد پولادی، مهدی مهدوی کیا، علی کریمی، محمد نوری، رضا حقیقی، جواد کاظمیان، غلامرضا رضایی، محمد قاضی و کریم انصاری فرد را در اختیار داشت. با این وجود یک تفاوت عمده بین این دو دوره وجود دارد. گذشته از اینکه گل محمدی حالا مربی باتجربه تری شده، نکته اینجاست که او در آن زمان جای یک مربی ناموفق و نامحبوب را گرفته بود. مانوئل ژوزه که درگیری با علی کریمی و اخراج شماره هشت محبوب سرخ ها را از سر گذرانده بود، در نتیجه گیری هم موفق عمل نکرد و نهایتا پایگاه مطلوبی بین هواداران به دست نیاورد. به همین دلیل هم یحیی هر طور نتیجه می گرفت، کسی از او انتقاد نمی کرد. او روی نیمکت قرمزها 10 پیروزی، 10 تساوی و دو شکست را تجربه کرد، اما هرگز گوشه رینگ نرفت؛ مگر به خاطر رفتار نامناسبش با مهدی مهدوی کیا و البته شکست تلخ در فینال جام حذفی برابر سپاهان. امروز اما یحیی جای گابریل کالدرونی را می گیرد که آمار و ارقام او را امتیازگیرترین مربی تاریخ لیگ برتر معرفی می کنند؛ کسی که تیم را بعد از 16 هفته با سه امتیاز اختلاف بر صدر جدول رده بندی نشانده و به نیمه نهایی جام حذفی برده است. بنابراین هرگونه لغزشی که از تیم یحیی سر بزند، برای او به شدت گران تمام خواهد شد، مخصوصا از این جهت که بخشی از افکار عمومی هنوز در مورد دلایل جدایی کالدرون متقاعد نشده اند.

   بیم و امید

یحیی گل محمدی را خیلی از هواداران به خاطر فوتبال خوب، هجومی و تاکتیکی تیم هایش دوست دارند و امیدوارند او در پرسپولیس هم چنین نمایش هایی داشته باشد، اما این مربی بین مخاطبان جدی تر فوتبال منتقدانی هم دارد؛ کسانی که گل محمدی را بیشتر برای کار با تیم های متوسط مناسب می بینند. یحیی بیش از یک دهه سابقه مربیگری دارد، اما هرگز نتوانسته تیم هایش را قهرمان یا نایب قهرمان کند. البته او دو بار جام حذفی را برده، اما سابقه کارش در تیم های بزرگ صرفا به دو مقطع کوتاه در پرسپولیس و تراکتورسازی محدود می شود که هیچ کدام هم موفقیت آمیز نبوده است. به هر حال مدافع اسبق سرخ ها بار سنگینی بلند کرده و مخصوصا با توجه به برنامه بسیار فشرده تیم در بهمن ماه، به زودی روزهای دشواری را تجربه خواهد کرد؛ ایامی که شاید تکلیف فوتبال ایران با قواره های واقعی و استانداردهای مربیگری «یحیی گل محمدی» را برای همیشه روشن کند.