آرشیو دو‌شنبه ۱۶ دی ۱۳۹۸، شماره ۳۶۱۶
سیاست
۶
یادداشت

اتفاقی که «اتفاق» آفرید

سیدسبحان تقوی

در این سال ها که به قدر جوانی ام بازی های روزگار را دیده ام، هیچ وقت در بین دوستان و خانواده و آشنایان، با هر نگاه و مشربی یا از هر مرام و دسته ای ندیده بودم که بر سر چهره ای این چنین توافق کنند و به همدلی برسند. «اتفاق» امروز بر سر سردار، از آن روست که او خود اهل «تفریق» نبود. در زمانه ای که برای خیلی ها تندی و تندروی سکه رایج بازار بود، او از مهربانی و جذب پدرانه می گفت. هنوز از خاطرم به در نمی رود آنکه جایی به بهانه روز جهانی مسجد، در سخنرانی اش گفته بود: «اینکه در جامعه مدام بگوییم او بی حجاب و این باحجاب است یا اصلاح طلب و اصولگراست، پس چه کسی می ماند؟ اینها همه مردم ما هستند. آیا همه بچه های شما متدین اند؟ آیا همه مثل هم هستند؟ نه. اما پدر، همه اینها را جذب می کند و جامعه هم خانواده شماست. اینکه بگوییم من هستم و بچه های حزب اللهی خودم، اینکه نمی شود حفظ انقلاب. امام جماعت باید بتواند باحجاب و بی حجاب را با هم جذب کند».حالا که همه در رثای سردار یکدل شده اند، ای کاش ما و حکومت هر دو قدر این سرمایه را بدانیم؛ مبادا که فردا دوباره ذره بین در کف و خط کش زیر بغل، در پی اختلاف ها بیفتیم، فاصله های دیروز را پررنگ تر کنیم و در کار تباه کردن این سرمایه از هم جلو بزنیم. آنان که خون سرداری سربلند چون سلیمانی را دستمایه ای می بینند، برای رسیدن به مقاصد سیاسی و منافع جناحی خود، ناآشنا ترین ها به سیره و میراث سلیمانی اند.نام سردار سفرکرده تا مدت ها رمز وحدت ماست، اگر که خود بخواهیم. حالا که تلخی ها در داخل و دشمنی ها در خارج بالا گرفته، هیچ سرمایه ای به قدر تقویت وفاق ملی و بالابردن همبستگی اجتماعی، سینه مان را در صف ایستادگی با دشمن ستبر نمی کند. قدر این «اتفاق» را باید بدانیم. این «اتفاق» بهانه محکمی است برای ایجاد زمینه ای تا تمام گروه ها در چارچوب این نظام، با هر نگاه و سلیقه ای، با هم برای نگرانی ها از «آینده ایران» چاره جویی کنند. با تکیه بر همین نگاه، انتخابات پیش رو باوجود طعنه بدبینان و دلسردی ناامیدان می تواند به فرصتی برای تحکیم این سرمایه تبدیل بشود.

با این «اتفاق» سهل است که بسیاری گردنه ها و بلندی ها را می توان پشت سر گذاشت؛ «آری، به اتفاق جهان می توان گرفت».