آرشیو چهار‌شنبه ۲۵ دی ۱۳۹۸، شماره ۷۲۵۶
صفحه آخر
۲۰
اتفاق روز

«اولین امضا برای رعنا» نمایش عمومی اش را از امروز آغاز می کند

در اکران بر همان پاشنه می چرخد

علی ژکان

نمایش عمومی فیلم سینمایی «اولین امضاء برای رعنا» به نویسندگی، کارگردانی و تهیه کنندگی علی ژکان از امروز در سینماها آغاز می شود. صاحبان فیلم در شرایطی با اکران فیلم در وضعیت موجود اجتماعی موافقت کرده اند که می گویند تصمیم گیرنده اصلی نیستند و حق انتخابی ندارند و شرایط ایجاب کرده که همین فرصت نه چندان مناسب اکران را از دست ندهند. علی ژکان در یادداشتی از اکران فیلمش سه سال پس از ساخت نوشته است.

«اولین امضاء برای رعنا» سال 95 تولید شد و بعد از سه سال امروز فرصت اکران پیدا کرده است. زمان اکرانی که خیلی مرتبط به تصمیم و انتخاب ما نبوده است چرا که اساسا این امر در اختیار من تولیدکننده نیست که بخواهم برای اکران تصمیم بگیرم و برنامه ریزی کنم. سرنوشت اغلب فیلم هایی که با هدف فرهنگی یا نگاه جدی به سینما تولید می شود تن دادن به شرایط اکران و نمایش عمومی در زمانی است که به نوعی به آنها تحمیل شده است. اختیار اکران دست ما نیست و این سالن داران و صاحبان سینماها هستند که با ملاک های منفعت طلبانه برای اکران تصمیم می گیرند. در نهایت فیلم هایی شبیه «اولین امضاء برای رعنا» تنها زمانی فرصت اکران می یابند که دیگر فیلم ها تمایلی برای نمایش عمومی ندارند مثل وضعیت موجود که در ایام منتهی به جشنواره و شرایط اجتماعی امروز اکران هر فیلم ریسک پرخطری شده است. خروجی اکران در چنین وضعیتی هم مشخص است؛ شکست در اکران. اما خب معلوم نیست که وضعیت فردا بهتر از امروز باشد. سه سال است که منتظریم تا وضعیت بهتر شود اما وقتی فیلمی را در زمان خودش اکران نمی کنید سال به سال به مشکلاتتان اضافه می شود. اگر امروز هم با اکران فیلم مخالفت می کردیم، باید منتظر می ماندیم تا ببینیم آیا سال بعد دوباره شرایط اکران خواهیم یافت یا نه. آن هم در وضعیتی که 70 الی 80 فیلم جدید به صف اکران اضافه شده اند. در نتیجه طبق قول معروف«کاچی به از هیچی است» پذیرفتیم که فعلا اکران کنیم اگر چه چشم انداز روشنی نداریم.

مذاق و سلیقه تماشاگر عام در این سال ها به گونه ای تربیت شده که فیلم حتما باید 4 بازیگر چهره یا یکی از ستاره های بی استعداد را داشته باشد تا تمایل و انگیزه ای برای آمدن به سینما بیابد. در چنین عرصه ای هر چه فیلم سخیف تر و مبتذل تر باشد پیروزتر است. وقتی چنین سلیقه ای غالب است جذب یک سلیقه حداقلی به تبلیغات و اطلاع رسانی وسیع نیاز دارد اما این فرصت هم از ما دریغ شد چرا که در فاصله کمتر از سه روز در جریان اکران فیلم قرار گرفتیم. حدود یکشنبه هفته قبل اعلام شد که چنانچه قصد نمایش فیلم تان را دارید روز چهارشنبه 18 دی ماه آخرین فرصت است اما ما برای فضاسازی تبلیغاتی آن هم ظرف سه روز، نه جادوگری بلدیم و نه نظر کرده هستیم که با حمایت ارگان و نهادی فیلم مان را آماده نمایش کنیم. تنها اتفاق نجات دهنده تعطیلی سه روزه سینماها در هفته گذشته بود که به دنبال تعطیلات چند روزه سینما و متضرر شدن صاحبان فیلم ها، فرصت اکران فیلم های روی پرده برای یک هفته تمدید شد و ما مجال بیشتری برای تبلیغات که نه، اطلاع رسانی یافتیم. تبلیغات به عهده پخش کننده است و او هم می گوید چرا باید برای فیلم فرهنگی و هنری که نمی ‍فروشد هزینه تبلیغات بدهم. فیلم ما شبیه آن دست فیلم هایی نیست که بیلبوردهایشان کل شهر و جاده ها و زمین و آسمان را پر کند. تبلیغات هزینه بالایی می خواهد و ما نه سرمایه اش را داریم و نه حمایتی ارگانی برای آن. در نهایت محدود می شویم به تبلیغات حداقلی و امید می بندیم به منتقدان و رسانه ها تا شاید با حمایت آنها، طیف بسیار کوچکی از مخاطبی را که روز به روز هم تعدادشان کمتر می شود، از اکران فیلم مطلع کنند. اگرچه این وضعیت فقط مختص امروز و فیلم «اولین امضاء برای رعنا» نیست. شرایط امروز من هیچ فرقی با 40 سال پیش نکرده است. سی وشش سال پیش که فیلم «مادیان» را ساختم هم همین وضعیت بود. آن موقع شرایط سیاسی و اقتصادی موشک باران و جنگ بود و الان شرایط اجتماعی بی ثبات. در نتیجه نه شرایط من تغییر کرده و نه معیارها و اصولم. همچنان مثل 40 سال پیش به شرایط بازار تن نمی دهم و کار خودم را می کنم.