آرشیو چهار‌شنبه ۲۵ دی ۱۳۹۸، شماره ۷۲۵۶
صفحه آخر
۲۰
چالش روز

حاصل تفرقه افکنی رسانه ملی چه خواهد بود؟

آنها وحدت ملی را نشانه گرفته اند

بهروز بهزادی

شبکه افق طی روزهای اخیر میزبان برنامه ای با اجرای زینب ابوطالبی بود. گفته های این مجری تلویزیون نه تنها واکنش منفی طیف وسیعی از مخاطبان را به دنبال داشت بلکه حتی موجب شرمندگی تعدادی از مجریان صدا و سیما هم شد و عذرخواهی آنان به جای فرد مذکور را به دنبال داشت! اما از آنجایی که این شکل از صحبت فقط به این برنامه محدود نشده و در روزهای پیش توهین به یک فیلمساز و دختر بازیگرش هم در صدرخبرها بود، به نظر می رسد تلاش عجیبی در صداوسیما اتفاق می افتد تا به تفرقه افکنی دامن بزند. در این بین پیشکسوتان عرصه علوم ارتباطات و فعالان رسانه ای از این قبیل برنامه ها به عنوان سیاست گذاری هایی نسنجیده و تفرقه انگیز یاد می کنند که رسالت رسانه ملی و حتی فراتر از آن وحدت ملی را هدف قرار داده است.

متاسفانه رسانه ملی از همان بدو پیدایش، چه زمانی که از آن با عنوان «سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران» یاد می شد و چه بعد از انقلاب که «سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران» نام گرفت بیش از آنکه خود را در خدمت مردم بداند علائق دیگری داشته است. با تکیه بر همین نگاه هم اغلب افرادی که مشغول کار در آن شده اند، اصل فعالیت های خود را بر حمایت از سیاست های خاصی گذاشته اند؛ منتهی حمایتی که تطابق چندانی با اصول کار رسانه ای ندارد. گویا حتی نمی دانند که حمایت هم اصولی دارد و نمی تواند مبتنی بر تصورات و سلیقه شخصی باشد، عملکرد رسانه ملی طی این دهه ها به گونه ای بوده که به مرور طیف گسترده ای از مخاطبان خود را از دست داده است و شرایطی برای مانور رسانه های فارسی زبان خارجی فراهم کرده است.

اگر توجه کنید خواهید دید که چطور هرچه از تعداد مخاطبان رسانه ملی کم شده، به همان نسبت هم فضای عمومی کشور تحت تاثیر رسانه های ماهواره ای قرار گرفته، آن هم در شرایطی که رسانه های مذکور با بهره گیری از دانش رسانه ای ابتدا دست به جذب مخاطبان زده و به تدریج پیام های مورد نظر خود را تزریق کرده اند؛ پیام هایی که تحت تاثیر خط و سویی است که مردم عادی اطلاعی درباره آنها ندارند. از مصداق های مدیریت اشتباه در رسانه ملی می توان به چند برنامه اخیر شبکه افق اشاره کرد. کمتر کسی است که این روزها بخشی از اجرای مجری این شبکه و جمله اش مبنی براینکه: «هرکسی مثل ما فکر نمی کند از ایران برود» را ندیده و نشنیده باشد.

نمی دانم این خانم چرا چنین سخن نسنجیده ای را به زبان آورده، چنین اظهارنظرهایی ملت ایران را به جای دعوت به وحدت، تبدیل به دو قسمت می کند. این در شرایطی است که نه فقط رسانه ملی، بلکه برای مسئولان همه رسانه های چاپی و غیرچاپی باید تمام ایران و تمام ایرانیان با هر اعتقاد سیاسی یا دینی اهمیت داشته باشند. تا ایران در میان نباشد که برای هیچ کدام از ما امکان اظهار نظر فراهم نمی شود! اینکه صدا و سیمای ما میزبان حضور افرادی باشد که به جای دعوت مردم به وحدت، تفرقه افکنی می کنند اتفاق بسیار بدی است. البته من منکر وجود نیروهای خوب و دلسوز در رسانه ملی نیستم، بویژه که تاکید دارم چنین اتفاقاتی بیش از آنکه از افراد سرچشمه بگیرد، ناشی از مدیریت اشتباه است. ایران ما در شرایطی قرار گرفته که بیش از هر زمانی مردم را باید به اتحاد دعوت کرد؛ اگر مسئولان رسانه ها متوجه اشتباهات خود نشوند باید منتظر تبعات تصمیم گیری های اشتباه و نگاه های شخصی و حزبی آنان در آینده ای نه چندان دور بود. مسئولان رسانه ملی نباید فراموش کنند وقتی به راحتی مردم کشور را به دو قسمت تقسیم می کنند و به عده ای می گویند بروید! آن وقت در زمان ضرورت کشور را از وجود حمایت همین افراد محروم خواهند کرد. امیدوارم به جای چنین اظهارات و تندروی هایی شاهد تلاش مسئولان همه رسانه های کشور برای بازگرداندن اعتماد به مردم باشیم.