آرشیو چهار‌شنبه ۲۵ دی ۱۳۹۸، شماره ۵۵۷۷
رسانه: شبکه
۷

مستند پناه جان روزهای شنبه ساعت 21 از شبکه مستند پخش می شود

جان پناه آرزوها

فاطمه عودباشی

چند روز پیش بود که خبر آتش سوزی حیوانات در جنگل های استرالیا، بسیاری از ما را متاثر و غمگین کرد ، زیرا حیوانات زبان گفتن دردهایشان را ندارند و بی آن که حرفی بزنند دردهایشان را تحمل می کنند. حال عده ای بی خبر از این هستند که در ایران هم کارهای امدادی و نجات روی حیوانات انجام می شود. به همین دلیل شبکه مستند برای اطلاع مخاطبان از این اقدامات ارزشمندی که روی حیوانات انجام می شود، مجموعه مستند پناه جان را پخش می کند. این مستند به تهیه کنندگی و کارگردانی کتایون جهانگیری با موضوع امداد و نجات حیوانات در حیات وحش از 30 آذر روانه آنتن شده و همچنان پخش آن ادامه دارد. مستند پناه جان روزهای شنبه ساعت 21 از شبکه مستند پخش می شود و بازپخش آن روزهای یکشنبه ساعت 9 صبح است. همچنین هر قسمت از این مستند به درمان یکی از حیوانات اختصاص دارد که شامل پلنگی به نام آرزو، عقابی به نام امپریال و... است. مخاطبان با تماشای این اثر یاد خواهند گرفت پناه حیواناتی باشند که آسیب دیده اند. ضمن این که توانمندی دامپزشکان ایران را برای معالجه حیوانات آسیب دیده روایت می کند. نریشن های این مجموعه مستند را نازنین مهیمنی خوانده است. به همین دلیل با سازنده این مستند و راوی آن درباره جزئیات این مجموعه مستند به گفت و گو نشسته ایم.

سوژه های منحصر به فرد

کتایون جهانگیری، تهیه کننده و کارگردان مستند پناه جان درباره تولید این مجموعه مستند به جام جم می گوید:

به دلیل دغدغه های شخصی، سراغ ساخت این مجموعه مستند رفتم. علاقه مند بودم مجموعه ای مستند درباره امداد و نجات حیوانات در حیات وحش بسازم تا از این طریق به مخاطبان آموزش بدهیم که چطور به حیوانات آسیب دیده باید کمک کرد.

وی که قبل از ساخت مستند پناه جان، مستندی با نام شکارچی ساخته بود و از منظر روان شناسی و جامعه شناسی به خشونت شکار پرداخته بود، ادامه می دهد: ساخت مستند پناه جان زمانبر بود. فیلمبرداری این مستند از اواخر سال 95 شروع شد. یک سال قبل تر پژوهش مستند را شروع کردم، اما با توجه به نوع کار هر بار با گزینه های مختلفی مواجه و درگیر سوژه های جدید می شدم. بخشی از سوژه هایی که به آنها پرداخته شده است، مواردی هستند که سازمان محیط زیست پیگیر درمان آنها بوده، اما بخشی از اقدامات امداد و نجات درباره حیواناتی انجام شده که به صورت شخصی به مراکز دامپزشکی آورده شده بودند. واقعیت این است در سازمان حفاظت محیط زیست بخشی برای درمان حیات وحش نیست، به همین دلیل کمک مردم به ویژه دامپزشکان اهمیت زیادی دارد.

این کارگردان اشاره می کند: سوژه های این مجموعه به دلیل مشکلی که با آن مواجه اند و نوع درمان، همگی منحصر به فرد هستند. درمانی که روی آنها صورت می گیرد، خاص است. البته دامپزشکان اگر بخواهند هزینه واقعی درمان را دریافت کنند، پروسه درمانی سخت می شود. بیشتر آنها یا هزینه ای برای درمان دریافت نمی کنند یا بخشی از هزینه هایی را که برای وسایل و دارو و... صرف شده می گیرند.

شروع مستند با پلنگ آرزو

این مستندساز با اشاره به ساخت اولین قسمت این مجموعه عنوان می کند: ساخت این مجموعه با درمان پلنگی به نام آرزو در رودسر آغاز شد. در این قسمت درمان آرزو را تا زمان رهاسازی در حیات وحش نشان داده ایم. در مدت زمانی که درگیر تولید بودیم اتفاق های خوبی هم رخ داده و خوشبختانه امروز شاهد نگاه های جدی تری به درمان حیات وحش هستیم. قبل از ساخت این مستند هم با دامپزشکان صحبت کرده بودم، چرا که می خواستم با دانش و اطلاعات کافی ساخت این مستند را شروع کنم؛ ضمن این که همین صحبت ها باعث جرقه شکل گیری تولید مستند پناه جان می شود.

وی ادامهمی دهد: هر قسمت از این مجموعه به درمان یکی از حیوانات اختصاص دارد. به عنوان مثل یکی از سوژه های سریال گرگی بود که آسیب دیده بود. هر کدام از ما باید به سهم خودمان برای حیوانات آسیب دیده کمک کنیم، چون آنها زبانی ندارند که از دردهایشان بگویند. این مستند در هفت قسمت تولید شده است که هر قسمت هم 30 دقیقه است.  قسمت دوم این سریال به شغال، قسمت سوم به عقاب امپریال، قسمت چهارم به شیر، قسمت پنجم به گرگ و قسمت ششم به خرس امید البرز اختصاص دارد. همچنین قسمت هفتم این مستند به سه حیوان فلامینگو، گرگ و کرکس می پردازد.

داستان پلنگی که 3 هفته در تله بود

این مستندساز با اشاره به این که گونه های منحصر به فرد از حیوانات ارزشمند هستند، می گوید: به هر حال میزان گونه های خاص حیوانات کم شده و باید مراقب این موضوع باشیم. من هم به سهم خودم به عنوان یک مستندساز علاقه مند بودم با ساخت این مستند نشان بدهیم ما توانمندی های بسیاری در حوزه دامپزشکی داریم که مورد غفلت قرار گرفته شده است. به همین دلیل ما در مستند پناه جان به این موضوع پرداخته ایم که دامپزشکان توانمند هستند و برای درمان حیوانات زحمت زیادی می کشند. جهانگیری می افزاید: در ضمن با این مستند نشان می دهیم حیوانات هم وقتی آسیب می بینند مثل آدم ها درد می کشند و این طور نیست که آنها متوجه دردشان نشوند. آنها هم غصه می خورند و برای زندگی و بقایشان تلاش می کنند. به عنوان مثال قسمت دوم این مستند به نجات یک شغال اختصاص داشت که وقتی آورده بودنش فقط دو کیلو بود، اما تلاش کرده بود زنده بماند. یا پلنگ با نام آرزو سه هفته در تله بدون آب و غذا با زندگی دست و پنجه نرم می کرد تا این که نجات پیدا کرد.

این مستندساز درباره انتخاب نازنین مهیمنی به عنوان راوی این مجموعه توضیح می دهد: من به دنبال یک صدای مادرانه و گرم بودم، به همین دلیل می خواستم فردی را به عنوان راوی انتخاب کنم که با صدایش بازی نکند، بلکه وقتی روایت کننده متن این مجموعه است، حسش کاملا عمیق و واقعی باشد و صدای گرم و مادرانه داشته باشد تا با عشق واقعی از حیوانات بگوید. البته متن های نریشن هم خودم نوشته بودم و می خواستم واقعی هم خوانده شود.

صحبت های مادرانه با حیوانات

نازنین مهیمنی، جزو بازیگران فعال نمایش های رادیویی در رادیو نمایش است و هر ازگاهی هم در سریال هایی همچون ماه و پلنگ به کارگردانی احمد امینی بازی کرده است. او همچنین راوی کتاب های گویا در رادیو و حالا راوی مجموعه مستند پناه جان است. وی درباره پذیرش این مجموعه به جام جم می گوید: من اصولا خیلی حامی محیط زیست هستم و علاقه خاصی به حیوانات دارم. وقتی به من پیشنهاد نریشن مجموعه مستند پناه جان شد، با جان و دل پذیرفتم و کار کردم، چون جزو دغدغه هایم بود.

وی ادامهمی دهد: ابتدا هم مجموعه مستند را دیدم و از این مجموعه الهام گرفتم و حس هایم را در کار جاری کردم. جالب است بگویم من در خیابان وقتی گربه، سگ، گنجشک و حتی موش های فاضلاب را هم می بینم مادرانه با آنها حرف می زنم. در حالی که خودم مادر نیستم، اما مادرانه با حیوانات حرف می زنم و برایم اهمیت دارد. مهیمنی با اشاره به این که مستند پناه جان را می بیند، ادامه می دهد: واقعا از تماشای این مستند لذت می برم. از کتایون جهانگیری، سازنده این مستند تشکر می کنم که برای ساخت این مستند همراه دوستانش بسیار زحمت کشید. امیدوارم قانون منع حیوان آزاری تصویب شود تا کمی به حیوانات توجه کنیم و مراقب حیوانات باشیم تا نسل شان منقرض نشود. ضمن این که مراقب جنگل ها و محل زیست حیوانات باشیم و آنها را خراب نکنیم تا حیوانات محل زندگی شان را از دست ندهند و راهی شهر نشوند تا آدم هایی عادی یا حتی مسوولان آنها را مورد آزار و اذیت قرار بدهند یا بکشند. عاجزانه به عنوان حامی حیوانات می خواهم قانون منع حیوان آزاری تصویب شود.