آرشیو پنج‌شنبه ۲۶ دی ۱۳۹۸، شماره ۵۵۷۸
سیاست: داخلی/خارجی
۲

در آستانه اقامه نماز جمعه توسط رهبر انقلاب، مهم ترین خطبه های ایشان در سه دهه اخیر را مرور کرده ایم

جمعه های تاریخ ساز

گروه سیاسی: ستاد نمازجمعه تهران در اطلاعیه ای اعلام کرد نمازجمعه این هفته تهران به امامت رهبر معظم انقلاب اسلامی برگزار می شود. به گزارش پایگاه اطلاع رسانی دفتر رهبر معظم انقلاب، متن اطلاعیه به این شرح است: بسم الله الرحمن الرحیم. یا ایها الذین آمنوا إذا نودی للصلاه من یوم الجمعه فاسعوا إلی ذکر الله وذروا البیع ذلکم خیر لکم إن کنتم تعلمون در آستانه سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی و در طلیعه گام دوم انقلاب، نماز جمعه این هفته به امامت حضرت آیت الله العظمی خامنه ای (مدظله العالی) و با حضور پر شور مردم بصیر و انقلابی در مصلای امام خمینی(ره) برگزار می شود و ملت مومن و سرافراز ایران اسلامی بار دیگر صحنه هایی از همبستگی، شکوه و عظمت خود را به نمایش خواهند گذاشت. نماز جمعه این هفته تهران در حالی قرار است به امامت رهبر انقلاب برگزار شود که آخرین نماز جمعه ای که به امامت ایشان اقامه شد به سال 1390 باز می گردد. در این گزارش به بررسی بخش هایی از خطبه های ده نماز جمعه به امامت حضرت آیت الله خامنه ای پرداخته ایم.

23 تیر 68

 اولین خطبه در جایگاه رهبری

حضرت آیت الله خامنه ای باسابقه ترین امام جمعه تهران هستند. رهبر انقلاب از 24 دی 58 به حکم امام خمینی به عنوان امام جمعه پایتخت انتخاب شدند. بعد از ارتحال بنیانگذار جمهوری اسلامی ایران، ایشان برای اولین بار در جایگاه رهبر انقلاب اسلامی به ایراد خطبه پرداختند. در این خطبه حضرت آیت الله خامنه ای ضمن تشریح ویژگی امام خمینی و تاثیرگذاری ایشان بر عرصه های سیاسی داخلی و بین المللی بر این نکته تاکید کردند :«... ما در اداره داخلی کشور و در ارتباطات خارجی، از اصول انقلابی و اسلامی پیروی خواهیم کرد و دقیقا همان راهی را که امام(ره) می پیمود، طی خواهیم کرد...»

همچنین ایشان با تاکید بر اهمیت وحدت ملی خاطرنشان کردند:«قوت و قدرت ما هنگامی بروز می کند که ملتی یکپارچه باشیم. اگر بین ما اختلاف و دودستگی شد، بگومگو رخ داد، جریان های مختلف پدید آمد و قدرت طلبی شد، قدرتمان را از دست خواهیم داد؛... اختلاف، اصلاحیات و آبرو و اقتدار را از هر ملتی می گیرد. اگر شما وحدت کلمه را حفظ کنید، این قدرت می ماند.»

5 مهر 70

 خطبه هایی با محوریت پیروزی در جنگ تحمیلی

بعد از پذیرش قطعنامه 598 از سوی جمهوری اسلامی و برخی فعل و انفعالات و درگیری های نظامی میان ایران و عراق، دو کشور در جریان آتش بس، مذاکرات بدون نتیجه ای را از سوم شهریور 1367 تا مرداد 1369داشتند تا این که بعد از تبادل چند نامه میان صدام حسین و اکبر هاشمی رفسنجانی، روسای جمهور عراق و ایران، آخرین نامه صدام مبنی بر پذیرش عقب نشینی از اراضی اشغال شده و آزادی اسیران ایرانی قرائت شد. به این ترتیب پس از 11 سال از آغاز جنگ تحمیلی، پیروزی ایران در نبرد تثبیت شد.

رهبر انقلاب در خطبه های نماز جمعه آن سال ضمن تحلیلی که درباره دوران دفاع مقدس و حمایت همه جانبه کشورهای غربی و سازمان های بین المللی از دیکتاتور عراق ارائه کردند، فرمودند: «بعد از هشت سال جنگ، لازم نیست ما قسم و آیه بخوریم که در جنگ پیروز شده ایم. پیروزی در جنگ مگر چیست؟ اگر دشمنی با آن حجم قدرت و با آن عظمت مادی به یک ملت حمله کند، هشت سال هم علیه او مبارزه کند، اما بعد از هشت سال همه چیز مثل روز اول باشد؛ نه یک قدم از سرزمین این ملت دست دیگری باشد، نه این ملت کوچک ترین تحمیلی را از دشمن قبول کرده باشد، آیا این پیروزی این ملت نیست؟»

26 دی 76

 نفی مذاکره با آمریکا

بعد از مصاحبه سید محمد خاتمی، رئیس دولت هفتم با شبکه سی ان ان که عمدتا حول محور روابط ایران و آمریکا بود فضای دوگانه ای در کشور در تعریف یا انتقاد از وی در عرصه رسانه ای صورت گرفت. به ویژه آن که برخی رسانه های خارجی این گونه تبلیغ کردند که ایران خواهان مذاکره با آمریکاست. رهبر انقلاب در خطبه نماز جمعه به این مساله پرداختند و گفتند: «وضع کنونی - یعنی قطع رابطه ما با آمریکا - اول این را بیان می کند که این وضع، نتیجه رفتار و وضع طبیعی استکبار آمریکایی است؛ در واقع، نتیجه مظلومیت ملت ایران است. حرف دوم این است که مذاکره با آمریکا، هیچ فایده ای برای ملت ایران ندارد. حرف سوم این است که مذاکره و رابطه با آمریکا، برای ملت ایران ضرر دارد.»

18 دی 77

 روشنگری درباره قتل های زنجیره ای

در آذر سال 77 مجموعه ای از قتل های زنجیره ای در کشور اتفاق افتاد و در پی آن جنجال های رسانه ای میان گروه های سیاسی به راه افتاد و فضای کشور را برای مدتی تیره و تار کرد. با انتشار بیانیه وزارت اطلاعات مبنی بر این که تعدادی از عناصر خودسر دست به چنین اقداماتی زدند فضا برای تحلیل و بررسی موضوع مساعدتر شد.

رهبر انقلاب هم ضمن تقدیر از انتشار بیانیه وزارت اطلاعات در این زمینه خاطرنشان کردند: «این قتل هایی که اتفاق افتاد، حوادثی بسیار بد، زشت، نفرت آور و حقیقتا در خور محکوم کردن بود. کسانی که اینها را محکوم کردند، بجا محکوم کردند. اینها علاوه بر این که قتل بود، جنایت بود؛ با روش های بد و غیرقانونی بود. علاوه بر این، موجب درگیر شدن نظام جمهوری اسلامی - با این همه مسائلی که دارد - به مسائل بیخودی و بیهوده شد.»

8 مرداد 78

 تحلیل وقایع غائله 18 تیر

پس از اغتشاشات سال 78 و حوادث کوی دانشگاه رهبر انقلاب در خطبه های نماز جمعه در تحلیل این ماجرا گفتند: «فتنه، یعنی حادثه غبارآلودی که انسان نتواند بفهمد چه کسی دوست و چه کسی دشمن است و چه کسی با غرض وارد میدان شده و از کجا تحریک می شود. فتنه ها را باید با روشنگری خاموش کرد. هر جا روشنگری باشد، فتنه انگیز دستش کوتاه می شود. هر جا حرف بی هدف، کار بی هدف، تیراندازی بی هدف، تهمت زدن بی هدف وجود داشته باشد، فتنه انگیز خوشحال می گردد؛ چون صحنه شلوغ می شود. لذا مردم عزیز ما که بحمدا... در این بیست سال هوشیاری حقیقی خودشان را در قضایای گوناگون نشان دادند، در این قضیه هم باید هوشیارانه مسائل را تحلیل کنند.»

26 آذر 78

ریزش ها و رویش ها

"ریزش نیروها" از شایع ترین مسائل مبتلابه تمام انقلاب های دنیا از جمله انقلاب اسلامی ایران است.  برخی از نیروهایی که زمانی در دایره انقلابیون و شاید از اصلی ترین عناصر انقلاب های جهان به شمار می آمدند در سال های پس از این انقلاب ها به هر دلیلی خود را از قطار انقلاب ها پیاده کرده و به اصطلاح ریزش می کردند. در انقلاب اسلامی ایران اما در مقابل این ریزش ها رویش های فراوانی نیز به وقوع پیوسته است.

رهبر انقلاب در خطبه های نماز جمعه در این باره خاطرنشان کردند:«همه انقلاب ها، همه فکرها، همه جریان های گوناگون اجتماعی، هم ریزش دارند، هم رویش دارند؛ ریزش در کنار رویش. شما به صدر اسلام نگاه کنید، ببینید آن کسانی که در دوران غربت اسلام و غربت علی، از امیرالمومنین دفاع کردند، چه کسانی بودند؟ اینها سابقه داران اسلام نبودند. سابقه داران اسلام، جناب طلحه و جناب زبیر و جناب سعد بن ابی وقاص و امثال اینها بودند. بعضی از اینها علی را تنها گذاشتند؛ بعضی از اینها در مقابل علی ایستادند. اینها ریزش ها بودند. اما رویش کدام است؟ رویش، عبدا... بن عباس است؛ محمد بن ابی بکر است؛ مالک اشتر است؛ میثم تمار است. اینها رویش های جدیدند.»

23 شهریور 86

هشدار در مورد طراحی خاورمیانه جدید

تجریه خاورمیانه و ارائه نقشه جدیدی از این منطقه حساس و استراتژیک براساس اهداف راهبردی آمریکا همیشه مد نظر تصمیم گیران کاخ سفید بود و وقوع حادثه مشکوک 11 سپتامبر به عزم آمریکایی ها برای اجرایی کردن طرح خاورمیانه بزرگ تسریع بخشید.

رهبری در خطبه های نماز جمعه آن سال، هوشمندانه به بررسی و تبیین این هدف شوم پرداختند و تاکید کردند:«آمریکایی ها قضیه 20 شهریور، یعنی همان 11 سپتامبر چهار پنج سال قبل را بهانه ای قرار دادند برای این که مطامع خودشان را در خاورمیانه پیش ببرند. هدف اصلی آنها هم این بود که بتوانند خاورمیانه ای درست کنند بر محور منافع اسرائیل؛ به تعبیری که آن روز ما می کردیم، خاورمیانه ای با پایتختی اسرائیل؛ این طور چیزی مورد نظرشان بود. اشغال عراق و حمله به عراق، جزئی از نقشه های این پروژه بود... این یکی از قدم های مهم ایجاد خاورمیانه جدید بود که باید بر محور منافع اسرائیل به وجود بیاید. آن وقت چنین خاورمیانه ای می تواند ایران اسلامی را در محاصره قرار بدهد؛ هدفشان این بود.»

29 خرداد 88

 سخنرانی تاریخی درباره حوادث پس از انتخابات

بعد از برگزاری انتخابات ریاست جمهوری دهمین دوره ریاست جمهوری، نامزدهای شکست خورده و هواداران آنها با ادعای تقلب در انتخابات، خواستار تغییر نتیجه شدند و وقتی مراجع قانونی و رسمی کشور بعد از بررسی های دقیق صحت انتخابات را تایید کردند، کشور درگیر اغتشاشاتی در تهران و برخی از شهرها شد.

در همان اولین روزهای پس از اعلام نتایج انتخابات با توجه به ملتهب بودن فضای کشور رهبر انقلاب در خطبه های نماز جمعه نسبت به نقشه های دشمن برای تخطئه مشارکت مردم در انتخابات هشدار دادند و گفتند:«هدف دشمن این است. می خواهند اعتماد را بگیرند تا مشارکت را بگیرند، تا مشروعیت را از جمهوری اسلامی بگیرند. این، ضررش به مراتب از آتش زدن بانک و سوزاندن اتوبوس بیشتر است. این، آن چیزی است که با هیچ خسارت دیگری قابل مقایسه نیست. مردم بیایند در یک چنین حرکت عظیمی این جور مشتاقانه حضور پیدا کنند، بعد به مردم گفته بشود شما اشتباه کردید به نظام اعتماد کردید؛ نظام قابل اعتماد نبود. دشمن این را می خواهد. این خط را از پیش از انتخابات هم شروع کردند.»

15 بهمن 89

 گفت وگوی مستقیم با انقلابیون منطقه به زبان عربی

حدود ده سال قبل تحولات و خیزش هایی در جنوب غربی آسیا و شمال آفریقا شکل گرفت که باعث سرنگونی حاکمان مصر، تونس، لیبی و یمن شد و برخی دیگر از کشورها مثل بحرین به اعتراضات مدنی پرداختند.  رهبر انقلاب در خطبه ای در بهمن سال 89 که بخشی از آن به زبان عربی و خطاب به انقلابیون منطقه بود به تشریح این اتفاقات پرداختند و فرمودند:«من به نام ملت و دولت انقلابی ایران به شما ملت مصر و ملت تونس درود می فرستم و پیروزی کامل شما را از خداوند عزیز مسالت می کنم. من به شما و قیام تان افتخار می کنم... این حادثه معجزه آسا به وسیله ملت تونس آغاز شد و به وسیله ملت بزرگ و رشید مصر به اوج رسیده است. نفس در سینه دنیای غرب و نیز دنیای اسلام -هر یک به دلیلی- حبس شده است که ببینند مصر بزرگ، مصر نوابغ قرن اخیر، مصر محمد عبده و سیدجمال، مصر سعد زغلول و احمد شوقی، مصر جمال عبدالناصر و الشیخ حسن البنا، مصر 1967 و 1973، اکنون چه خواهد کرد؟ و پرچم همت خود را تا کجا بلند نگه خواهد داشت. اگر این پرچم معاذا... سقوط کند دوران تیره و تاری به دنبال خواهد داشت و اگر به قله برسد و نصب شود سر بر آسمان خواهد کشید. ملت تونس توانستند حاکم خائن و سرسپرده آمریکا و دین ستیز را برانند، ولی خطا است اگر گمان شود این، آن نتیجه مطلوب است. یک نظام وابسته باخروج مهره های آشکارش ساقط نمی شود.»

14 بهمن 90

 هرکس با رژیم صهیونیستی مبارزه کند پشت سرش هستیم

رهبر انقلاب اسلامی در خطبه های نماز جمعه، ضعف و انزوای روز افزون رژیم صهیونیستی و افزایش نشاط و امید فلسطینی ها را از برکات بسیار مهم قیام ملت های منطقه برشمردند و تاکید کردند: غده حقیقتا سرطانی اسرائیل باید درمنطقه از بین برود و این مساله بدون تردید روی خواهد داد.

 حضرت آیت الله خامنه ای افزودند: «ما هر جا دخالت کنیم صریحا می گوییم همچنان که به علت ضدیت با غده سرطانی رژیم صهیونیستی در دو جنگ پیروزمند 33 روزه و 22 روزه دخالت کردیم و از این پس نیز هرجا هر ملتی یا گروهی با رژیم صهیونیستی مبارزه و مقابله کند ما به او کمک می کنیم و هیچ ابایی هم از گفتن این مساله نداریم.»

رهبر انقلاب اسلامی در خطبه دوم نماز که به زبان عربی بیان شد در تشریح عوامل و مولفه های حاضر در صحنه انقلاب های ملت های عربی - اسلامی بر سه مولفه تمرکز کردند:«1 - آمریکا، ناتو، رژیم صهیونیستی و متحدان و وابستگانشان 2 - ملت ها و جوانان و 3- احزاب و فعالان سیاسی اسلامی و غیر اسلامی.»

ایشان گروه اول یعنی آمریکا، صهیونیسم و وابستگانشان را بازندگان اصلی صحنه مصر و تونس و دیگر کشورها خواندند و با اشاره به فرو رفتن این جبهه در بحران عمیق اعتماد جهانی و بحران تصمیم گیری افزودند:«این گروه پس از ناتوانی در مهار و سرکوب بیداری ملت هاس تلاش می کنند بر اتاق فرمان انقلاب ها مسلط شوند و با نفوذ به درون احزاب موثر، ایجاد تفرقه میان مردم و روش های گوناگون دیگر، ساختارهای فاسد قبلی را حفظ و خسارات بسیار گسترده ناشی از نهضت بیداری اسلامی را جبران کنند و با کمک دلارهای نفتی حکومت های وابسته منطقه، ضمن حفظ رژیم صهیونیستی، به جبهه مقاومت  ضربه بزنند.»

 ایشان، ملت ها را گروه اصلی موثر در روند بیداری اسلامی خواندند و با اشاره به افزایش کاملا محسوس گرایش ها، شاخص ها و معیارهای اسلامی در میان ملت ها و نفرت روزافزون آنها از آمریکا و اسرائیل افزودند: «ملت های قیام کننده بدانند انقلابشان هنوز ناتمام است، بنابراین با هوشیاری و قدرت، راهی را که آغاز کرده اند، ادامه دهند.»