آرشیو شنبه ۷ دی ۱۳۹۸، شماره ۳۶۰۸
روزنامه فردا
۱۶
جان برای نان

بر کولبرها چشم نبندیم

امیرشهاب رضویان

مسئله کولبرها  بیش از 30 سال است که در ایران وجود دارد؛ چه در کردستان ایران و چه در کردستان عراق پدیده کولبری هست.  عکس های صف های طولانی کولبران در کوهستان بسیار تامل برانگیز است. در اواسط دهه 60،  یک سال از خدمت سربازی من در مناطق مرزی آذربایجان غربی، کردستان ایران و عراق گذشت؛ در آن سال ها در مرزهای اشنویه، پیرانشهر، سردشت و... کسانی که با قاطر یا به صورت کولبری از عراق جنس می آوردند، آزادانه  تردد می کردند و نیروهای نظامی هم با اینها درگیر نمی شدند و این رفت وآمد باعث امن شدن نقاط مرزی شده بود. بعد از پایان جنگ، پدیده کولبری گسترش پیدا کرد و دولت ها به جای ساماندهی آن، نادیده اش گرفتند و این مسئله به مرور به معضلی فراگیر تبدیل شده است که  نادیده گرفتن آن از سوی دولت ها ممکن نیست. الان در کردستان امکانات شغلی کم است، کارخانه وجود ندارد، کارگاه تولیدی وجود ندارد، اگر هم هست، تعطیل و نیمه تعطیل است. در شرایطی که  هیچ نوع منبع معاشی چه در کردستان و چه در بلوچستان نیست، نتیجه اش شغل کولبری در کردستان با درآمد اندک می شود که شغل نفرات زیادی از طبقات فرودست جامعه است و در بلوچستان نیز قاچاق سوخت به آن سوی مرز شغل مردمان مرزنشین می شود. هر از گاهی نیز مرزبان های ما به سوی این کولبرها و حتی قاطرهایشان شلیک می کنند که اینها زخمی و کشته می شوند که بسیار غم انگیز است. دولت ها به جای حل کردن این مسئله، بر آن چشم می بندند و این معضل را نمی بینند. صورت مسئله قاچاق و کولبری را نمی توان پاک کرد، درباره  این مسئله باید پژوهش و کارشناسی شود و بعد برایش راه حل پیدا کنیم. ده ها کیلومتر مرز  کنترل ناپذیر در منطقه وجود دارد و طی این سال ها به جای قانونمندکردن موضوع، نادیده اش گرفته ایم.

غم انگیز است که دو نوجوان  14 و 17ساله به نام های فرهاد و آزاد در کولاک کردستان بمیرند و معضل همچنان باقی باشد. مسئله مرگ این دو نوجوان کولبر باید مسئله رئیس جمهور و هیئت دولت ما نیز باشد. بسیار ضروری است  هر چه زودتر فکری برای ایجاد شغل و معیشت مناطق مرزی مان شود و باید به دنبال راه حلی برای قاچاق کالا در این مناطق بود، چراکه همواره قاچاق کالا در جنوب، شرق  و غرب کشور جریان داشته و این مسئله ای است که  به جای قانونمندکردن فرایند واردات، نباید با آن برخورد قهرآمیز شود. این اجناس به ناچار وارد کشور می شود و در قالب گمرگ و مالیات می توانیم آن را قانونمند کنیم که قطعا مضراتش خیلی کمتر از سود آن خواهد بود. 

حالا تازه دارند لایحه به مجلس می برند که مرزبان ها به این هم وطنان مستاصل شلیک نکنند، انگار کولبرها مسلح اند و هدفشان درگیری مسلحانه است! و از طرفی شاهکار دولت  دلجویی از خانواده  دو گل پرپرشده گرفتار در کولاک می شود. نه آقای رئیس جمهور! به جای رسیدگی به این خانواده، راهی برای حل معیشت هزاران خانواده کولبر بیندیشید. البته اگر خبر مرگ این دو جوان را چند جمعه بعد از گران شدن بنزین  شنیده باشید!