آرشیو چهار‌شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۸، شماره ۴۵۸۴
جهان
۶
ترجمه روز

پنج نکته مهم از انتخابات ایرلند

مترجم: هدیه عابدی

رای دهندگان ایرلندی زلزله ای به راه انداختند که چندین دهه سیاست دو حزبی این کشور را دستخوش تغییر کرد. پس از متوقف شدن رای گیری و شروع شمارش در انتخابات عمومی ایرلند - که روز یکشنبه برگزار شد - شوک زیادی به سیاست این کشور وارد شد.

وب سایت خبری تحلیلی «پلتیکو» نوشت: انتخابات تکان دهنده ایرلند چشم انداز انتخابات سنتی این کشور را تغییر داد. در انتخابات امسال حزب ملی گرای «شین فین» که سیاست های چپگرایانه دارد توانست برای اولین بار در تاریخ این کشور از دو حزب «فاین گال» و «فیانا فیل» پیشی گرفته و در مقام نخست قرار بگیرد.

مری لو مک دونالد، رهبر حزب «شین فین» پس از ورود به حوزه انتخابیه شهر «دوبلین» گفت: «اکنون سیستم دو حزبی این کشور از بین رفته و به تاریخ پیوسته است.»

آرا هنوز در شمارش است و رقابت بسیار نزدیک است. نتیجه نهایی تا چند روز آینده مشخص خواهد شد. اما آن طور که شمارش اولیه نشان می دهد، حزب «شین فین» با کسب 24.1 درصد از کل آرای اخذ شده در مقام نخست قرار گرفته و دو حزب راستگرای «فیانا فیل» با 22.2 درصد و «فاین گال» با 22.1 درصد به ترتیب در جایگاه دوم و سوم هستند. هیچ یک از احزاب ایرلند کرسی های لازم برای تشکیل دولت را ندارند، اما این رویداد حزب «شین فین» را به نیرویی قدرتمند در مذاکرات مربوط به ایجاد ائتلاف تبدیل می کند.

در اینجا به پنج نکته مهم در مورد انتخابات تکان دهنده ایرلند می پردازیم.

1- پیشی گرفتن حزب «شین فین»

حزب ملی گرای «شن فین» که ایدئولوژی چپگرایانه دارد احتمالا برای نخستین بار در تاریخ این کشور بخشی از دولت را تشکیل خواهد داد.

این حزب از سال 2007 با تغییر از یک حزب تک ساحتی که تنها خواسته آن اتحاد ایرلند بود به حزبی که حامی یک جایگزین چپگراتر است، وجهه خود را در میان مردم بهتر کرد و توانست در هر انتخابات عمومی پیوسته تعداد آرای خود را بیشتر کند.

در حالی که خاطرات گذشته این حزب به مبارزه نظامی علیه حکمرانی بریتانیا در ایرلند شمالی باز می گردد، اما بیشتر جوانان ایرلندی از این حزب حمایت کرده اند. نظرسنجی های پیش از انتخابات نشان می دهند که بیشتر افراد زیر 65 سال به این حزب رای داده اند.

بحث اصلی این حزب که از سوی مری لو مک دونالد محبوب رهبری می شود، بر سر بحران رکود مسکن بود که فرصت تشکیل خانواده را از جوانان ربوده است.

«شین فین» وعده ثبات نرخ اجاره مسکن و آغاز «بزرگ ترین پروژه ساخت مسکن در تاریخ کشور» داده است. جاناتان اورشد، محقق دانشگاه کورک و کوئینز بلفاست در این باره می گوید: «ما گروهی از رای دهندگان جوان تر داریم که بیش از احزاب به مسائل رای می دهند...آنها مشخصا پیغام «شین فین» در این موضوع را دلیلی برای حمایت از آن دانسته اند.»

2- لئو وارادکار برنده انتخابات نیست

لئو وارادکار، نخست وزیر فعلی ایرلند ممکن است در خارج از کشور به عنوان یک سیاستمدار امروزی و مبادی آداب شناخته شود، اما جایگاه او در داخل تفاوت قابل ملاحظه ای دارد.

این نخست وزیر از لحاظ اجتماعی دچار مشکل است. وقتی حزب او در سال 2017 وارادکار را جایگزین «اندا کنی» کردند، وی نتوانست آن گزینه موفقی باشد که حزبش امیدوار بود.

اگرچه «فاین گال» پیشگام اصلاحات برجسته در خصوص قانونی کردن ازدواج همجنسگرایان در سال 2015 و سقط جنین در سال 2018 بود، اما این حزب در وهله اول با سیاست های توسعه دهنده تجارت و متعادل کننده بودجه شناخته شناخته می شود.

مائورا ادشید، یک دانشمند سیاسی در دانشگاه لیمرک می گوید: «مردم جهان ممکن است وارادکار را یک نخست وزیر ایرلندی- هندی تاثیر گذار همجنس گرا ببیند، اما به چشم مردم ایرلند رهبر حزبی است که سیاستی محافظه کارانه در پیش گرفته است.»

بحث و گفت وگو در محافل حزبی در مورد چالش رهبری وارادکار از پیش آغاز شده است، و شایعه شده است که «سیمون کاونی» وزیر خارجه این کشور باید جانشین وی شود. او در انتخابات رهبری حزب که در سال 2017 برگزار شد، رتبه دوم را به دست آورد.

3- ائتلاف سازی کار آسانی نیست

مک دونالد، رهبر حزب «شین فین» گفت با رهبران احزاب کوچک چپگرا برای بررسی امکان ایجاد ائتلاف تماس گرفته است.

مک دونالد افزود: «اولویت اول من این است که ببینم آیا می توانیم دولتی را بدون حزب «فیانا فیل» یا «فاین گال» تشکیل دهیم با خیر؟» اما شاید رسیدن به چنین هدفی دشوار باشد؛ بنابراین شین فین حاضر است با یکی از این دو حزب برای تشکیل دولت ائتلاف کند.

در جریان مبارزات انتخاباتی «فیانا فیل» امکان ایجاد هرگونه ائتلاف با «شین فین» را از اساس رد کرده بود، اما این مساله چندان به مذاق رای دهندگان خوش نیامد. با مشخص شدن میزان رای دهندگانی که «شین فین» از آن برخوردار بود «فیانا فیل» رفته رفته لحن خود را نرم تر کرد.

مارک مک شری، نماینده حزب «فیانا فیل» در مجلس می گوید: «با وجود نگرانی هایی که در مورد انتخابات وجود دارد این حزب بر موضع خود اصرار دارد و آن را تغییر نمی دهد.» به گفته مک شری این حزب کار خود را برای ائتلاف با نمایندگان مستقل مجلس آغاز کرده و تلاش می کند با این کار قدرتش را افزایش دهد.

از سوی دیگر حزب «فاین گال» اعلام کرده آماده معامله و ائتلاف با حزب رقیب یعنی «فیانا فیل» است اما حاضر نیست با حزب «شین فین» ائتلاف کند، هر چند که برخی اعضای حزب «فاین گال» معتقدند بد نیست این حزب دوره ای را نیز به عنوان حزب مخالف سپری کند.

در شرایط فعلی که رقابت بسیار نزدیک و میلیمتری است، همه چیز بستگی به مبارزه نامزدها برای کسب آخرین کرسی ها در حوزه های انتخابیه ای است که انتظار می رود نتیجه آن به دقیقه 90 کشیده شود. با این حال تنها حزبی که به احتمال قریب به یقین در هر ائتلافی حضور خواهد داشت، حزب سبز است که احتمالا تعداد کرسی های خود در مجلس را از دو کرسی به بیش از 10 کرسی افزایش خواهد داد. اگر احزاب نتوانند بر سر تشکیل یک دولت جدید با یکدیگر به توافق برسند، ایرلند بار دیگر شاهد برگزاری انتخابات خواهد بود.

4- برگزیت؛ مساله ای بی اهمیت

وارادکار امیدوار بود که بابت دفاعش از منافع ایرلند در مذاکرات برگزیت بتواند حمایت گسترده رای دهندگان را به خود جلب کند و این مساله را به عنوان سوژه اصلی کمپین انتخاباتی خود به کار گیرد. اما این مساله برای رای دهندگان اصلا اهمیتی نداشت. تنها یک درصد از رای دهندگان اعلام کرده بودند که مساله برگزیت در رای آنان تاثیر می گذارد. مهم ترین مساله برای رای دهندگان بحث سلامت و مسکن بود.

ادشید، دانشمند علوم سیاسی می گوید: «با وجود اینکه مذاکرات برگزیت را تیم وارادکار انجام داد اما بخش عمده ای از مذاکرات از سوی کارکنان دولت ایرلند انجام شد. با توجه به اینکه احزاب مختلف از این مساله حمایت کردند او نمی تواند آنچه کل کشور با آن موافق بودند و در موردش اتفاق نظر داشتند را به نام خود تمام کند.»

اینکه بحث درمان و مسکن مهم ترین مسائل برای رای دهندگان بوده، نشان می دهد مردم ایرلند از کیفیت خدمات عمومی دولت رضایت ندارند. این خدمات با رشد جمعیت و توسعه اقتصاد در سریع ترین شکل ممکن در اتحادیه اروپا نتوانسته به اندازه کافی ارتقا پیدا کند.

5- شکست سیاست ملی گرایی

ایرلند کشوری است که هنوز مانند سایر نقاط دنیا تندروها و افراط گرایان در آن به قدرت نرسیده اند با این حال در جریان مبارزات انتخاباتی تلاش های گسترده و سازماندهی شده ای برای تبلیغ و اجرای سیاست های ضد مهاجرتی و ملی گرایانه انجام گرفت. با این حال تنها یک درصد از رای دهندگان اعلام کردند که مهاجرت و بحث مهاجران مهم ترین عامل تاثیرگذار در رای آنهاست. در عوض اعضای حزب «شین فین» و حزب «سبز» که هر دو سیاست های ضدمهاجرتی را رد کرده و در حمایت از حقوق پناهندگان سخنرانی می کنند توانستند جذب آرا را داشته باشند.

وب سایت «نشنال ریویو» در این باره نوشت: هیچ کس بیشتر از خود اعضای حزب «شین فین» از نتایج انتخابات شگفت زده نشد. آنها در انتخابات سراسری تنها 42 نامزد را معرفی کرده بودند، در حالی که برای تشکیل دولت اکثریت حداقل به 80 نماینده نیاز است. آنها انتظار داشتند در این انتخابات به پیروزی حداقلی برسند و این مساله دلیل هم داشت؛ این حزب در انتخابات شورایاری ماه مه 2019 کرسی های خود را از دست داده بود و امیدوار بود بتواند حفظ آبرو کند.

حزب «شین فین» تنها طی دو دهه توانسته است به حزب ملی گرای غالب در ایرلند شمالی تبدیل شود، پیشرفت این حزب در انتخابات مناطق جنوبی نیز با سرعت کمتری اتفاق افتاده اما قابل توجه بوده است و در نهایت منجر به موفقیتی شد که این حزب در انتخابات روز یکشنبه به دست آورد. هدف اصلی حزب «شین فین» دیگر تنها اتحاد ایرلند شمالی و جنوبی نیست بلکه بنابر آنچه در وب سایت رسمی آنان نوشته شده است، این حزب به دنبال ایجاد یک جمهوری سوسیال دموکرات در سراسر ایرلند است.

اکنون بازوی سیاسی ارتش موقت جمهوریخواه ایرلند (آی آر ای) رسما از حاشیه چشم انداز سیاسی به مرکز آن منتقل شده است. این پیروزی باعث می شود دو حزب سنتی «فاین گال» و «فیانا فیل» وادار به پاسخگویی به چند پرسش دشوار شوند. آیا هر یک از این احزاب قصد ائتلاف با شین فین را دارند؟ این مساله ای است که هر دو این احزاب مدت ها به دلیل ارتباطات حزب «شین فین» با ارتش موقت ایرلند از آن طفره رفته اند. چنین دولتی باعث ایجاد تغییر عظیمی در چشم انداز سیاسی ایرلند خواهد شد.