آرشیو چهار‌شنبه ۲۳ بهمن ۱۳۹۸، شماره ۵۵۹۸
فرهنگ: سینمای جهان
۱۱

همه آنچه می خواهید درباره اسکار 2020 بدانید، اما شاید رسانه های جهان نخواهند شما را در جریانشان بگذارند

آسیا اسکار را بلعید

دکتر صابر محمدی

برای جهان، سال تازه آغاز شده است، اما خب برای سینماگران، پرونده امسال بسته شد و به بایگانی رفت؛ سالی سخت، عجیب، پر سر و صدا و شلوغ. مهم ترین سال سینمای جهان در هزاره سوم. این را همین طوری و از سر تیترزدن های خوشگل نمی نویسیم. بروید این 19سالی را که از هزاره سوم گذشته بررسی کنید ببینید در کدام سال سینما تا این قدر دچار ترافیک اسامی مهم و معروف و فیلم های شاخص و خوب بوده و در کدام سال داوران جوایز مختلف سینمایی تا این قدر برای توزیع خرس و نخل و ببر و اینهای شان به دردسر افتاده اند. وقتی امسال را مهم ترین سال سینمای جهان در هزاره سوم می نامیم باید انتظار هم داشته باشیم در فصل جوایز سینمایی نیز اتفاق هایی مهم بیفتد. مثلا این طور بشود که مارتین اسکورسیزی دست ستاره هایش آل پاچینو و رابرت دنیرو و جو پشی را بگیرد و از آن سو هم کوئنتین تارانتینو و تاد فیلیپس و سام مندس و لئوناردو دی کاپریو و آنجلینا جولی و مارگو رابی و آنتونیو باندراس و اسکارلت جوهانسون و شارلیز ترون و چند اسم بزرگ خودشان را به سالن دالبی تئاتر برسانند و همگی دست خالی به خانه برگردند و به ناگهان ببینند یک مرد کره ای آن قدر اسکار بگیرد که توی دست هایش جا نشوند و مجبور شود چهار اسکارش را بغل بگیرد و جلوی عکاس ها بایستد. درباره این که چه شد و چه کسانی جوایز را بردند و اینها تا حالا لابد خوانده اید و می دانید. در این گزارش، به پنج نکته در حواشی ماجرا اشاره کرده و تحلیل خودمان را هم انداخته ایم تنگش.

مارگو رابی و قاعده تهران «پرندگان شکاری» فارغ از دغدغه اسکار چه کرد؟

قاعده ای در صنعت سینمای ایران هست مبنی بر این که فیلم هایی که همزمان با برگزاری جشنواره فیلم فجر اکران عمومی خود را تجربه می کنند، نفله می شوند در گیشه. طبیعی است؛ به هر حال همه حواس ها به مهم ترین رویداد سینمایی و فیلم های داغش جلب است و کمتر کسی است که بیرون از این رویداد فیلمی را برای تماشا انتخاب کند. خود ما هم اگر فکر کنیم جزو همین دسته محسوب می شویم که وقت جشنواره، فیلم های خارج از جشنواره را چندان جدی نمی گیریم. این قاعده ظاهرا بر سینمای آمریکا چندان تسلطی ندارد؛ فکرش را بکنید وقتی خانم مارگو رابی که در اسکار امسال با دو فیلم «بمب شل» و «روزی روزگاری در هالیوود» حاضر بود، در حالی دست خالی از این مراسم به خانه بازگشت که همزمان فیلم «پرندگان شکاری»اش که این روزها در سینماهای آمریکا و دیگر نقاط جهان به نمایش درآمده، صدرنشین فروش شد. 

این هفته در فهرست فروش هفتگی فیلم های جهان، «پرندگان شکاری» با بازی مارگو رابی به عنوان تازه ترین فیلم کمپانی دی سی، به صدرنشینی پسران بد در سینماهای جهان، پایان داده و در جایگاه نخست قرار گرفته است. خب  خانم رابی سینما با این که دست خالی از اسکار 92 بازگشته، دست کم می تواند خوشحال باشد که قاعده تهران و فجر بر سینماهای جهان حاکم نیست.

23 میلیون نفر اسکار 92، کم تماشاگرترین اسکار شد

خب تقصیر خودشان است دیگر! وقتی می دانند برگزاری مراسم اسکار تنها ساعاتی پیش از برگزاری اختتامیه جشنواره فیلم فجر می تواند چنین تبعاتی را به دنبال داشته باشد، اما باز هم تغییری در برنامه ریزی شان صورت نمی دهند، تقصیر خودشان است! به هر حال باید پیش بینی می کردند که حواس جهان پرت فجر است و کسی چشمی به تماشای اسکار ندارد. حالا ننگ کم مخاطب ترین دوره اسکار مانده بر دامان نودودومین دوره این مراسم.  

 از شوخی که بگذریم و البته با اطمینان از این که دوستانمان در فجر جز شوخی از این مقدمه دریافت نمی کنند، این را بگوییم که شمار تماشاکنندگان تلویزیونی مراسم اسکار 2020 کمترین آمار مخاطب برای این مراسم در سال های اخیر را داشته و حتی از سال پیش هم کمتر شده است. این در حالی است که مراسم اسکار برای دومین سال متوالی بدون مجری برگزار شد و انتظار می رفت آمار کمی از سال پیش بیشتر شود. آن طور که رسانه ها نوشته اند، در حالی که آمار بینندگان در سال 2018 با 5/26 میلیون بیننده در پایین ترین حد خود قرار داشت، مراسم امسال باز هم کمتر شد و 6/23 میلیون مخاطب در آمریکا این مراسم را تماشا کردند. این به معنی کاهشی 20 درصدی و کاهش شش میلیون نفری تماشاگران مراسم به نسبت سال پیش است. سال پیش این رقم 6/29 میلیون تماشاگر بود.

دست های خالی اسکارلت ناکام ترین های اسکار چه کسانی بودند؟

خیلی ها را می شود به عنوان ناکام در اسکار 2020 فهرست کرد؛ از مارتین اسکورسیزی با فیلم پرستاره و مهمش یعنی «ایرلندی» گرفته تا آدام درایور بازیگر نقش اول مرد فیلم «داستان ازدواج». از آنتونی هاپکینز و جاناتان پرایس در فیلم «دو پاپ» گرفته تا همین مارگو رابی که بحثش رفت. اگر انتظار دارید ما کوئنتین تارانتینوی محبوب مان را هم به این فهرست اضافه کنیم، سخت در اشتباهید؛ نمی توان با توجه به اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد و نیز بهترین طراحی صحنه برای روزی روزگاری هالیوود، تارانتینو را در این سال سخت و شلوغ، ناکام در حساب آورد. اما اسکورسیزی احتمالا انتظار نداشت آکادمی اسکار تاریخ سازی اش را در اهدای اسکار بهترین فیلم برای اولین بار به فیلمی غیرانگلیسی زبان، 92 سال نگه دارد و درست وقتی صورتش بدهد که استاد با فیلمی پرادعا و مهم پا به مراسم گذاشته است. داستان ازدواج هم در این میان فیلمی بود که به نوعی سوخت شد؛ آن قدر فیلم خوب و بازی خوب ریخته بود توی اسکار امسال که این فیلم درخشان با دو بازی درخشان نادیده گرفته شود. برای آنتونی هاپکینز و جاناتان پرایس و فیلم قدرنادیده «دو پاپ»شان هم ما حسابی ناراحتیم که دست خالی از دالبی تیاتر به خانه بازگشتند. اما بگذارید در این میان با توجه به نامزدی اسکارلت جوهانسون در دو بخش بهترین بازیگری نقش اول و مکمل زن و کوتاه ماندن دستش از دریافت هر دو،  جوهانسون را که عنوان پردرآمدترین بازیگر سینمای جهان را هم یدک می کشد به عنوان ناکام ترین چهره اسکار امسال معرفی کنیم. اگر داستان ازدواج را ندیده اید به خاطر او و آدام درایور و بازی های بسیار باورپذیرشان همین امشب بنشینید پای تماشای این فیلم کمیاب. 

از کارلوس کی روش تا بونگ جون هو برنده بلامنازع اسکار 2020 چه کسی بود؟

کره ای ها در یک دهه اخیر در مقابل ما بازنده محض بوده اند به لطف کارلوس کی روش، سرمربی سابق تیم ملی فوتبال ایران، این از فوتبال. حالا چشم بادامی ها که می دیدند در مستطیل سبز نمی توانند خاکمان کنند رفته اند روی پرده نقره ای و یکشبه هر دو اسکار ما زدند نفله کردند. تا حالا چهار به دو جلو هستند؛ چهار اسکار بونگ جون هو در مقابل دو اسکار اصغر فرهادی. مهم تر این که این فیلم به عنوان فیلمی خارجی برای اولین بار در تاریخ اسکار توانست اسکار بخش اصلی را هم بگیرد و آقای کارگردان هم به دومین کارگردانی در تاریخ اسکار بدل شد که فیلمی غیرانگلیسی زبان می سازد و جایزه بهترین کارگردان را دریافت می کند. در میان ستاره های پرزرق و برق و بزرگانی چون مارتین اسکورسیزی و کوئنتین تارانتینو و دیگران، این یک آسیایی چشم بادامی بود که با دریافت چهار جایزه اصلی مهم ترین رویداد سینمایی جهان شد، مرد اول سینما در یکشنبه شب پرسروصدای دالبی تئاتر هالیوود.

سال سخنران ها برد پیت و واکین فنیکس امسال نشان دادند سخنران های خوبی هم هستند

سال عجیبی بود؛ سال سینمایی جهان گذشته را می گوییم؛ بخواهیم نخواهیم با اسکار 2020 پرونده سال 2019 سینمای جهان بسته شد و حالا همه باید بساطشان را برای سال جدید پهن کنند. در این میان، کن، گلدن گلوب، بفتا و چند مراسم سینمایی و حالا اسکار، سال سختی را پشت سر گذاشتند و مانده بودند بین این همه ستاره کدام را از آسمان سینما بچینند و جوایزشان را به دستشان بسپارند. برد پیت برای نقش مکمل مرد و واکین فنیکس برای نقش اول مرد تقریبا همه جوایز سینمایی سال را به خانه بردند اما در این میان، آنها نشان دادند علاوه بر بازیگری، تبحر خاصی هم در سخنوری دارند. هر دوی شان در همه این مراسم طوری سخن گفتند که های لایت رسانه ها شد. 

محتوای حرف های فنیکس بیشتر اعتراضی بود از کم توجهی به رنگین پوست ها در جوایز سینمایی گرفته تا نقش ملت در حفاظت از محیط زیست. او حتی آنقدر تند رفت در این فقره دوم که یک بار هم طی یک تظاهرات محیط زیستی دستگیر شد. برد پیت اما بیشتر سعی کرد با اشاره ها به همکارانش، طلاقش و حتی دونالد ترامپ و جان بولتون دیگران را  بخنداند.

جالب است بدانید سخنرانی های متفاوت برد پیت به چشم ورایتی هم آمده و این رسانه دیروز در این باره گزارشی منتشر کرده و نوشته که یکی از برجستگی های فصل جوایز امسال، برد پیت و سخنرانی های متفاوت و کوتاهی بود که او در دریافت جوایزش ادا کرده است. اکنون معلوم شده که او از حضور دوستانش برای نوشتن این متن های جالب هم بهره گرفته است که از جمله آنها می توان به دیوید فینچر اشاره کرد.

برد پیت در سخنرانی گلدن گلوب خطاب به لئوناردو دی کاپریو که همبازی وی در فیلم روزی روزگاری در هالیوود بود و وی در نقش بدلکارش ظاهر شده بود، ضمن تشکر گفت: اگر من بودم قایق را با تو تقسیم می کردم. (اشاره به فیلم «تایتانیک» که شخصیت جک در آب سرد جانش را از دست می دهد.) در مراسم جوایز انجمن بازیگران وی گفت این جایزه اش را به پروفایل دوستیابی تیندر اضافه می کند و در مراسم بفتا با این که حضور نداشت از مارگو رابی خواست جایزه اش را بگیرد و در متنی که به وی داد تا به جای او بخواند، گفت: هی بریتانیا، شنیده ام تو هم مجرد شدی به کلوپ خوش آمدی. او افزود اسم جایزه اش را هری می گذارد و عجله دارد تا هر چه زودتر او را به آمریکا ببرد. (اشاره به اقامت پرنس هری در کانادا)برد پیت یکشنبه شب در مراسم جوایز اسکار با خبرنگار ورایتی مصاحبه ای کرد و در آن گفت که بیشتر متن های سخنرانی اش را خودش نوشته است اما در عین حال دوستان خیلی بامزه ای هم دارد که به او کمک کردند سخنانش خنده بیشتری داشته باشد. او در پاسخ به این پرسش که دوستان با مزه چه کسانی بودند از کمدین هایی چون جیم جفریس و باب اوشاک نام برد و یک نام دیگر را نیز در کمال تعجب اضافه کرد؛ دیوید فینچر که کارگردان او در فیلم «باشگاه مشت زنی» بوده است. 

برد پیت پس از کسب جایزه اسکار در پشت صحنه درباره سخنرانی های عمومی اش گفت که برای نوشتن آنها وقت می گذارد. او گفت: می دانم با توجه به حرفه ای که انتخاب کرده ام این صحبت شاید متضاد باشد اما من سعی می کنم چیزهایی واقع گرایانه را در آنها جای دهم تا راحت تر شود و نتیجه همین شده که می بینید. این بازیگر 56 ساله تاکید کرده: من قطعا و همیشه می نویسم.

امسال را باید سال سخنرانی های آتشین و بامزه برد پیت و خواکین فنیکس نیز به حساب آورد.