آرشیو پنج‌شنبه ۲۴ بهمن ۱۳۹۸، شماره ۴۵۸۵
جامعه
۱۳
شهری

دست کم در 318 گود کار ساختمانی انجام نمی شود

120 گود پرخطر در تهران

حمیدرضا خالدی

مهرماه سال 93 برای اولین بار با مطرح شدن فرونشست زمینی در خیابان ایران زمین سعادت آباد، موضوع گودهای پرخطر رسانه ای شد. در آن سال به سبب نیمه کاره رها شدن گود عظیمی که قرار بود بابک زنجانی در آن مجتمعی تجاری بسازد، بخش هایی از خیابان های فرعی ایران زمین نشست کرد و حتی دیواره برخی خانه ها ترک برداشت. همین مساله بهانه ای شد برای ورود شورای شهر دوره چهارم به موضوع گودهای پرخطر. از آن زمان تاکنون آمارهای متفاوتی از گودهای پرخطر پایتخت اعلام شده ولی به نظر می رسد ارایه این آمار و گزارش های ناشی از آن نه تنها تاثیری در کاهش تعداد این گودها نداشته که هر سال به همان تعدادی که برایشان تعیین تکلیف می شود، تعداد دیگری هم به جمع شان افزوده می شود!

در آن سال ها دلیل وجود گودهای پرخطر به طولانی شدن پروسه صدور پروانه ربط داده می شد، اما بعد از ریزش چند گود پرخطر، مدیریت شهری تصمیم گرفت جدای از پایش لحظه ای، تعداد زیادی از این گودهای پرخط را پر کند. گودهای تهران با هر روشی که ایجاد شده باشند، در زمانی مشخص باید تعیین تکلیف شوند اما در شرایطی که پروژه به دلیل انواع موانع در روند اجرایی، تخلف یا حتی مشکلات مالی یا هر دلیل دیگری سالیان سال متوقف می ماند، کم کم تبدیل به کابوسی برای شهر و به خصوص همسایگان این گودها می شود. طبق قانون در صورتی که اجرای پروژه از برنامه زمان بندی عقب افتاده باشد و گود برای زمان زیادی رها شده بماند، تا دوره ای امکان مقاوم سازی وجود دارد، ناظر و پیمانکار باید نسبت به شرایط نگران کننده گود تصمیم گیری و در صورت لزوم نسبت به پرکردن گود اقدام کنند. اما اگر به هر دلیلی ایمن سازی از سوی مالک انجام نشد، شهرداری می تواند برای تامین ایمنی مردم به مساله ورود پیدا کند و به حساب و هزینه مالک اقدامات ایمنی را زیر نظر ناظر انجام دهد. با این حال و با وجود تمام تدابیر قانونی اندیشیده شده، باز هم هر سال به تعداد این گودها افزوده می شود.

سال 94، اقبال شاکری، به عنوان یکی از اعضای شورای چهارم که موضوع گودهای پرخطر تهران را پیگیری می کرد در مورد موانع پیش رو برای حل مشکل گودهای پرخطر گفته بود: ماده 55 قانون شهرداری ها، به شهرداری ها اجازه داده تا در هر نقطه ای که احتمال بروز خطر وجود دارد، نسبت به رفع خطر اقدام کنند. ما هم مستند به همین ماده در بودجه سال های 94 و 95 اجازه اقدام در مورد این گودها را به شهرداری تهران دادیم. بر این اساس شهرداری تهران در مورد پرکردن این گودها و موارد دیگر مقاوم سازی با هزینه مالک اقدام می کند و در مواردی که مالک مشخص نیست هم در صورت وجود خطر با هزینه های شهرداری اقدام خواهد کرد.

این عضو شورای شهر تهران با اعلام اینکه در حال حاضر در شهر تهران چهارهزار مورد گودبرداری صورت گرفته که از این میان هزارو 570 گود رها شده اند و بیش از 150 گود در مرحله پرخطر و بحرانی قرار دارند، گفت: در حال حاضر تقریبا همه گودهای پرخطر شهر تهران شناسایی و به طور مستمر بازدید می شوند. شهر تهران امروز به یک کارگاه بزرگ ساختمانی تبدیل شده است. خانه های زیبا و استوار تخریب می شوند تا به جای آنها برج ها بالا بروند. حتی در چند سال اخیر به دلیل تصویب طرح تفصیلی جدید که با هدف کسب حداکثری درآمد از ساخت وساز در شهر تهران تهیه شده است، آپارتمان های نوساز به منظور افزایش طبقات در حال تخریب هستند. از نتایج زیانبار افزایش تراکم های ساختمانی و احداث برج باغ ها در سطح اشغال محدود، افزایش عمق گودبرداری ها در میان بافت های مسکونی شهر است. 4 سال بعد یعنی در مردادماه امسال محمد سالاری، رییس کمیسیون معماری و شهرسازی شورای شهر تهران در آماری جدید، خبر از شناسایی 107 گود پرخطر از سوی کمیسیون معماری و شهرسازی داده و گفته بود: برای ایمن سازی این گودها و همچنین ساخت و ساز در آنها دستوراتی صادر شد.

120 نه 107

اما این آمار باز هم تغییر کرد و دیروز مدیرکل معماری و ساختمان معاونت شهرسازی شهرداری تهران تعداد گودهای پرخطر پایتخت را 120 گود اعلام کرد.

مهدی صالحی در گفت وگو با ایسنا، درباره وضعیت گودهای پایتخت با بیان اینکه بررسی های شهرداری تهران نشان داده است که 318 گود در تهران وجود دارد که عملیات اجرایی در آن انجام نمی شود، اظهار کرد: از این میان 120 گود با خطر بالا شناسایی شده است که به صورت مداوم این گودها پایش و رصد می شود.

او با بیان اینکه گودهای تهران تنوعی از مشکلات دارند و نمی توان یک علت خاص را برای رها شدن آنها عنوان کرد، گفت: این گودها برای اجرای پروژه های ساختمانی ایجاد شده اند؛ اما ممکن است در میان راه مالک با مشکلات حقوقی یا بحران های مالی یا علت های دیگر روبه رو شود به همین دلیل عملیات ساخت وساز در این گودها انجام نمی شود و عمدتا این گودها تنوعی از مشکلات را دارد.

مدیرکل معماری و ساختمان معاونت شهرسازی شهرداری تهران با بیان اینکه ما گود رها شده به این معنا که نظارتی بر آن نمی شود، در تهران نداریم، ادامه داد: علاوه بر شهرداری تهران، سازمان نظام مهندسی و... نیز به صورت مداوم وضعیت گودهایی که عملیات اجرایی در آنها انجام نمی شود را پیگیری می کنند، اما واقعیت این است تا زمانی که این گودها به تراز صفر - صفر نرسند خیال ما راحت نمی شود و باید آنها را به صورت مداوم پایش کنیم.

صالحی در پاسخ به این سوال که چرا برخی از این گودهای پرخطر پر نمی شوند، اظهار کرد: واقعیت این است که پر کردن یک گود راه حل قطعی رفع خطر نیست؛ چراکه شرایط هر گود متفاوت است و باید دستورالعمل های رفع خطر بسته به شرایط هر گود باشد و باید بگویم که حتی پر کردن گود با خاک اگر بدون رعایت شرایط کلی گود باشد، می تواند خطرسازتر شود و البته دقت داشته باشید که رقم های زیادی برای پر کردن گودها باید صرف کرد و شاید پر کردن گودها، از بودجه عمرانی یک سال شهرداری نیز بالاتر برود. او با بیان اینکه تمامی گودهای پایتخت را تحت نظر و پایش داریم، اضافه کرد: بر اساس پایش انجام شده بیشترین گودها در مناطق یک تا پنج، 18 و 22 است.