آرشیو چهار‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۸، شماره ۴۸۵۳
استان ها
۱۹

محصول قابل رقابت با مشابه خارجی مشتری ندارد

گلایه حوله باف ها از بازار داخلی

سیما نیک رفتار

دنیای اقتصاد - تبریز  : صنعت نساجی و حوله بافی در شهر تبریز 100 سال قدمت دارد، اما این صنعت در سال های اخیر با افول مواجه شده، این واحدهای تولیدی با ظرفیت های کم به تولید خود ادامه می دهند، موانع پیش رو، باعث شده تولیدکنندگان در زمینه توسعه واحد خود با تردید نگاه کنند، حتی سرمایه گذاران بخش خصوصی تمایلی برای سرمایه گذاری در این بخش ندارند.

طبق چشم انداز صنعت نساجی، باید تا سال 1404 به رتبه سوم خاورمیانه و رتبه 50 دنیا دست پیدا کنیم، اما این رتبه هنوز محقق نشده و نام ایران اکنون حتی بین 50 کشور هم نیست، همچنین هدف صادرات نساجی ایران رسیدن به رقم 3 میلیارد دلار است. از طرفی سرانه مصرف حوله در ایران، یک کیلوگرم در سال است که در مقایسه با کشورهای توسعه یافته 4 کیلوگرم کم است، مصرف کنندگان داخلی ترجیح می دهند از حوله گوشتی استفاده کنند و از حوله های نازک در بازار استقبال نمی کنند. این در حالی است که کیفیت حوله های تولیدی ایران رقابت پذیر است؛ به گونه ای که حوله های داخلی اندکی هم از استاندارد دنیا در زمینه جذب آب، جلوتر هستند؛ تولیدکنندگان ایرانی هرچند سال ها تحریم ها را پشت سر گذاشته اند اما همچنان می توانند با کشورهای پیشرفته رقابت کنند. اما بزرگ ترین مشکل تولید حوله در ایران، نبود متقاضی داخلی است، این در حالی است که این محصولات توان رقابت با تولیدات خارجی را دارند، اما برخی مصرف کنندگان ترجیح می دهند بیشتر هزینه کنند تا محصول خارجی خریداری کنند. آذربایجان شرقی در زمینه حوله جز استان های برتر کشور است و تولید حوله در این استان سابقه طولانی دارد، اکنون کارگاه های سنتی تولید حوله در تبریز تعطیل شده است، تبریز و اسکو در زمینه بافت حوله و پتو سرآمد آذربایجان شرقی هستند.

فعالیت 450 واحد نساجی

رئیس انجمن تخصصی صنایع نساجی آذربایجان شرقی اظهار کرد: صنعت نساجی یکی از صنایع دارای ظرفیت استان است. 450 واحد دارای پروانه بهره برداری در استان فعالیت می کنند که قبل از پایش 850 واحد بود. پروینی با اشاره به اینکه هزار واحد صنفی تولید پوشاک در استان داریم، افزود: اگر تولید فرش دستباف نیز در صنعت ماشینی نساجی استان که سابقه 100 ساله دارد اضافه شود، 30 هزار نفر به صورت مستقیم در این حوزه شاغل می شوند. وی همچنین گفت: 40 درصد صنایع نساجی استان حوله بافی است که همه آنها بخش خصوصی هستند و 98 درصد واحدهای کوچک بوده و تنها 2 درصد واحدهای بزرگ به شمار می روند که بیش از 500 نفر پرسنل دارد. رئیس انجمن تخصصی صنایع نساجی آذربایجان شرقی در ادامه گفت: یکی از برکت های تحریم ها این بود که چون ارزش پول ما در برابر ارزهای خارجی کاهش پیدا کرد، به صادرات شتاب داد و تولیدکننده ها از این فرصت استفاده کردند و امسال بیش از 100 میلیون دلار صادرات غیرنفتی داشتیم.

پروینی در ادامه برخورد سنتی با صنعت، بستر نامناسب فضای کسب و کار و عدم توجه به استفاده از فناوری و تکنولوژی نوین را از دلایل کاهش میزان واحدهای تولیدی نساجی در استان برشمرد. وی افزود: مسوولان استان تلاش می کنند تا واحدهای تعطیل شده بازگشایی شوند اما با توجه به شرایط خاص اقتصاد مملکت، تا زمانی که منابع محدود باشند این مسائل حل شدنی نیست، به عنوان مثال در تهیه مواد  اولیه با چین، ترکیه و هندوستان که اصلی ترین رقبای ما هستند، در رقابت هستیم. رئیس انجمن تخصصی صنایع نساجی استان با مهم ارزیابی کردن استفاده از توان دانشگاه ها در ارتباط با صنعت گفت: نتوانسته ایم در این زمینه به جهش دست پیدا کرده و حتی وضعیت گذشته را حفظ کنیم، اما اگر امکانات ما افزایش پیدا کند می توانیم به قدرت گذشته برگردیم.

پروینی گفت: برای واردات شکر و طیور، ارز 4200 تومانی پرداخت می شود اما برای ورود دستگاه ها و ماشین آلات هیچ گونه حمایتی در نظر گرفته نشده است، در حالی که اینها باعث گسترش صنعت می شود. وی در ادامه زمین، سرمایه و نیروی کار را از عوامل اولیه توسعه صنعت نساجی دانست و تاکید کرد: انجمن با حمایت شهرک های صنعتی، در سه سال گذشته، در چند نمایشگاه بین المللی شرکت کرده است، آلمان، هلند، بلژیک و ترکیه از جمله آنها است. رئیس انجمن تخصصی صنایع نساجی آذربایجان شرقی ادامه داد: در بخش آموزش و مدیریت، با بخش نساجی دانشگاه بناب، همکاری می کنیم که در فناوری و نانو و منسوجات هوشمند به صنعت کمک می کنند اما این کافی نیست و مراکز فنی و حرفه ای در بخش نساجی هم باید راه اندازی شود. وی تجهیز منابع مالی و سودهای بانکی را از دیگر مشکلات واحدهای نساجی دانست و گفت: در بخش توزیع محصولات، فروشگاه های زنجیره ای و اینترنتی باید گسترش پیدا کند، باید بهره وری واحدهای تولیدی افزایش پیدا کرده و تولیدات صادر محور باشد.

نخستین بافت حوله در تبریز

امکانات و ظرفیت های خوبی در استان در زمینه صنعت حوله بافی وجود دارد، اما نیاز است مسوولان نگاه عمیق تری به این صنعت داشته باشند تا شاهد رونق تولید در این عرصه و افزایش میزان اشتغال زایی باشیم. یک فعال و پیشکسوت حوله بافی کشور و آذربایجان شرقی با اشاره به اینکه میزان سرانه مصرف حوله در ایران 180 گرم است، تاکید کرد: این رقم، کمترین میزان مصرف در دنیاست، امروز 40 تن تولید حوله داریم که اگر بتوانیم روی نحوه، میزان و نوع حوله مصرفی جامعه و مردم دنیا تحقیق و مطالعه کنیم، این رقم می تواند به 100 تن برسد. وی تاکید کرد: کالا در کارخانه تولید می شود، اما برند در ذهن مشتری ایجاد می شود، مشتری زیاد به قیمت اهمیت نمی دهد، بلکه کیفیت از نظر او مهم است. وی افزود: باید نحوه برندسازی کالای تولیدی خود را بدانیم، تولیدکنندگان در تبلیغ محصولات خود، صفت محصول را تبلیغ کنند.

یک دانشگاه نساجی در تبریز نداریم

رونق تولید در نساجی به ویژه بافت حوله که ظرفیت بالایی دارد، نیازمند وحدت رویه مسوولان و سیاست گذاران و تولیدکنندگان است. مدیر یکی از واحدهای تولیدی حوله در تبریز گفت: 95 درصد حوله استان آذربایجان شرقی در تبریز تولید می شود اما یک دانشگاه نساجی در این شهر نداریم. وی تاکید کرد: سه هتل در آلمان هنوز حوله های مصرفی خود را از ما دریافت می کنند، روسیه و ارمنستان نیز دیگر خریداران حوله ما هستند. این تولیدکننده حوله در استان، گران شدن مواد اولیه، عدم ثبات بازار، نوسان ارز و تسهیلات پرداختی با سود بالا توسط بانک ها را از مهم ترین مشکلات تولیدکنندگان دانست.

بر اساس این گزارش، حمایت و مصرف کالای باکیفیت داخلی از ضروریات تحقق اقتصاد مقاومتی است، مصرف این کالاها علاوه بر اینکه سبب افزایش اشتغال زایی و ارزش افزوده در کشور می شود، از خروج ارز و واردات جلوگیری می کند؛ مصرف کالای داخلی راهی برای جلوگیری از خروج سرمایه و رونق صنعتی در داخل کشور محسوب می شود. برخی از واحدهای تولیدی داخل کشور به دانش فنی در تولید این محصول دست یافته و محصولات با کیفیتی را تولید می کنند اما هنوز از کالاهای تولید داخل استقبال چندانی نمی شود، در برخی از موارد محصولات خارجی گران تر و بی کیفیت تر از محصولات داخلی هستند، تولیدات داخل در بسیاری از موارد می تواند با محصولات خارجی رقابت کند اما برخی از مصرف کنندگان ترجیح می دهند حتی پول بیشتری هم بپردازند و از محصولات گران خارجی استفاده کنند.