آرشیو یک‌شنبه ۳ فروردین ۱۳۹۹، شماره ۳۶۷۵
روزنامه فردا
۴
تلنگر

نوروز، بهانه ای برای ترویج روابط انسانی

دکتر سیدحسن موسوی چلک

در فصل بهار حس خوبی به ما دست می دهد؛ چراکه آغار فصل بهار با عیدی همراه است که برای ما ایرانیان، صدای کوبه اش بر در، صدای ترویج مهربانی اجتماعی است و تقویت روابط انسانی و اینکه زندگی با همه فرازونشیبش چیزی جز دوست داشتن و عشق ورزیدن نیست. به قول حضرت حافظ شیرازی:

از صدای سخن عشق ندیدم خوش تر/ یادگاری که در این گنبد دوار بماند

وقتی در دلی عشق باشد تنفر، کینه و خشونت (که امروز یکی از نگرانی های ماست) کمرنگ تر خواهد شد و آن وقت نگاه ما به زندگی تغییر می کند و علاقه مندیم تا به هم بیشتر مهر بورزیم و در این صورت جای بیشتری در قلب انسان های اطرافمان خواهیم داشت و مروج روابطی خواهیم بود که «بوی انسانیت» می دهد و کنارمان افرادی را داریم که بیش از پول، میز، مقام و تجملات و... دغدغه انسانیت دارند. گاهی مواقع فراموش می کنیم که:

تن آدمی شریف است به جان آدمیت/ نه همین لباس زیباست نشان آدمیت

بیاییم ساختن چنین جامعه و محیطی را از خودمان شروع کنیم و منتظر نباشیم تا دیگران این محیط را برای ما بسازند. خودخواهی ها، خودبزرگ بینی ها، نخوت و کبر و غرور از جمله موانع ایجاد این فضای انسانی و دوست داشتنی در روابط مان خواهد بود. به قول شاعر:

در این دنیای بی حاصل چرا مغرور می گردی/ سلیمان گر شوی آخر نصیب مور می گردی

یادمان نمی رود که یکی از کارهایی که همیشه به بهانه عید سعید نوروز انجام می شد، دستگیری از کسانی بود که گرفتاری هایی داشتند. این هم از ویژگی های نوروز بود (البته امروزه کمرنگ تر شده است). از جمله مولفه های مهم در روابط انسانی نیکویی کردن و نوع دوستی است و اینکه نسبت به دیگران بی تفاوت نباشیم تا احساس تنهایی اجتماعی را که امروزه دامنگیر بسیاری از جوامع انسانی شده است، نداشته باشیم و این نشانی از افزایش حس مسئولیت پذیری در قبال اطرافیانمان است که خداوند هم در آیه پنج سوره مبارکه «انسان» به پاداش این رفتار افراد چنین بشارت داده است: «به یقین ابرار و نیکان از جامی می نوشند که با عطر خوشی آمیخته است». در ادبیات غنی فارسی هم به دفعات به این موضوع توجه شده که شعر زیبای سعدی شیرازی از جمله آنهاست:

بنی آدم اعضای یک پیکرند/ که در آفرینش ز یک گوهرند

چو عضوی به درد آورد روزگار/ دگر عضوها را نماند قرار

در واقع می توان گفت روابط انسانی کمک می کند تا حس خوشایند و مثبت زندگی کردن و اعتمادبه نفس در میان مردم در روابط بین فردی ساری و جاری باشد تا فقط به داشته های خوب گذشته مان دلخوش نباشیم و حسرت نخوریم و از بی مهری ها گلایه نداشته باشیم؛ چرا که نیاز همیشگی همه انسان ها در همه جوامع داشتن روابط انسانی سالم است و به قول حافظ شیرازی نگوییم:

شهر یاران بود و خاک مهربانان این دیار/ مهربانی کی سر آمد؟ شهریاران را چه شد؟

نکته دیگری که اینجا می خواهم اشاره کنم این است که هر نوع سبک زندگی ای را که انتخاب می کنیم، نباید ما را از انسان بودن دور کند. موضوعی که معلم شهید دکتر علی شریعتی به خوبی به آن اشاره کرده است. آنجا که می گوید: «فرزندم! تو می توانی هرگونه «بودن» را که بخواهی باشی، انتخاب کنی. اما آزادی انتخاب تو در چارچوب حدود «انسان بودن» محصور است». برای جامعه مددکاری اجتماعی نوروز امسال مصادف با روز جهانی مددکاری اجتماعی با شعار«ترویج اهمیت روابط انسانی» و روز ملی مددکاری اجتماعی با مناسبت ولادت بزرگ مددکار عالم اسلام حضرت علی(ع) با شعار «تاب آوری اجتماعی» است که فرصت را مغتنم می شمرم و فرارسیدن عید نوروز را به جامعه مددکاران اجتماعی ایران که ارتقای کیفیت زندگی و توسعه شاخص های سلامت اجتماعی را دنبال می کنند تا «به زیستن اجتماعی» در جامعه نهادینه شود، صمیمانه شادباش می گویم. بیاییم در آغاز سال 1399 از خداوند رحمان بخواهیم تا: برای همه ما ایرانیان عزیز بهترین ها را رقم زند؛ چراکه شایسته بهترین ها هستیم و در سراسر این گیتی آرامش را به وجود آورد که مردم از این همه فشار و بحران های مختلف خسته شدند.