آرشیو پنج‌شنبه ۱۵ اسفند ۱۳۹۸، شماره ۳۶۶۴
روزنامه فردا
۱۶
سلام به فردا

ای شاخ تر به رقص آ

سامان موحدی راد

محبوب ترین ویدئوهای این روزهای شبکه های اجتماعی در ایران مربوط به پزشکان، پرستاران و کادر درمانی بیمارستان هایی است که در صف اول مبارزه با کرونا قرار دارند. جامعه ایرانی که تا همین چند ماه پیش بدگمانی های کلیشه ای و ادامه داری از جامعه پزشکی در ذهن داشت، یکباره همه خصومت ها را فراموش و آنها را به صف اول قهرمان های این روزهایش اضافه کرد. روزهای سختی که بی شک به قهرمان هایی دلگرم کننده و وظیفه شناس احتیاج دارد تا از میان انبوه تاریکی و اندوه، نور امید هم بر زندگی ها بتابد. یک هفته در قرنطینه بودن برای ایرانی ها کافی بود تا استارت چالش هایی را برای بالابردن روحیه خودشان بزنند. ابتدا با چالش لبخند شروع شد و خیلی زود به ویدئوهای رقص پرستاران و کادر درمانی بیمارستان های کشور رسید. ویدئوهایی که این روزها در میان ایرانی ها بسیار محبوب است و مدام در حال اضافه شدن بر تعدادشان و دست به دست شدن در فضای مجازی است. واکنش ها به این موج تازه شبکه های مجازی اما بسیار جالب است. غالبا این دست اقدامات با واکنش های تندی مواجه و خیلی زود با عوامل آن برخورد می شد. اما شاید این ذات این روزهای تلخ و ناراحت کننده است که موجب شده حتی نگاه آنهایی که اغلب با تندخویی با این مسائل برخورد می کردند هم کمی نرم شده و حداقل واکنشی به این مسئله نداشته باشند. اگرچه کاربرانی در شبکه های اجتماعی ساز مخالف زده اند اما چندان بسامد صدای شان بلند نبود. از سوی دیگر اگرچه اغلب با این امر خیلی ضربتی برخورد می شد اما شکر خدا فعلا خبری از این دست اخبار هم نیست. البته احتمالا پوشیده بودن چهره پرستاران و کادر درمانی هم در این ویدئوها در شناسایی نشدن آنها تاثیر داشته تا موج ویدئوهای مسرت بخش این روزها ادامه داشته باشد. نکته مهم در اینجاست که این روزها پزشکان، پرستاران و کادر درمانی بیمارستان ها در صف اول مبارزه با این بیماری خطرناک قرار دارند. شیفت های کاری شان طولانی تر شده و ساعات کاری بیشتری را باید در مراکز درمانی بگذرانند. فشار کاری شدید، گسترش بیماری و تعداد مراجعات بیشتر و استرس اینکه خودشان بیشتر از هر کس دیگری در معرض بیماری قرار دارند، از جمله مواردی است که روحیه آنها را تهدید می کند. از همین رو بسیاری با دیدن این دست ویدئوها هم خودشان امیدوار می شوند و هم خوشحال اند که پزشکان و پرستاران با آن سطح فشار کاری از روحیه بالایی برخوردارند. شروع این ویدئوها با میکسی از آهنگ معروف و محلی «سلیمه جان» در یکی از بیمارستان های رشت بود و بعد از آن بود که سیل ویدئوهای جذاب انفرادی و چندنفره ای از این موضوع منتشر شد. در یکی از این موارد حتی یک خواننده محلی با گیتارش به بیمارستانی در مازندران، احتمالا بیمارستان امام خمینی (ره) شهر آمل رفت و یک آهنگ مازندرانی معروف را برای بیماران و کادر درمانی اجرا کرد. ویدئویی که طرفداران زیادی پیدا کرد ولی به دلیل اینکه ممکن است موجب گسترش بیماری به دلیل حضور افراد غیرمبتلا در شرایط شیوع بیماری شود دیگر ادامه پیدا نکرد. موضوعی که در زمان انتشار این ویدئوها و وایرال شدنشان همیشه درگیری عمومی در فضای مجازی ایجاد می کند، این است که کمک به زیاد دیده شدن این ویدئوها ممکن است موجب شود تهیه کنندگانشان به خطر بیفتند. چنانکه پیش از این هم دیده بودیم که در شرایط عادی بسیاری از ویدئوهای این چنینی با واکنش سریع و تهیه کنندگانشان با دردسرهایی مواجه شدند. در اینجا هم بسیاری در شبکه های اجتماعی معتقدند زیاد دست به دست کردن این ویدئوها و کمک کردن به همه گیرشدنش ممکن است موجب شود تا در آینده برای پزشکان و پرستاران مشکلاتی پدید بیاید. با این حال همه می دانند که ما این روزها بیشتر از هر زمان دیگری به روحیه دادن به خودمان و اطرافیان مان احتیاج داریم و چه چیزی بهتر از اینکه ببینیم آدم های خط اول مبارزه با این بیماری حال شان خوب است و حال خوب شان را به ما تزریق می کنند. فراموش نکنیم که این بیماری طبق برآوردها به این زودی ها نمی خوابد و احتمالا تا پایان سال با آن درگیر هستیم. برای روزهای سخت پیش رو هم لازم است همه در هر مقامی کمی آستانه صبر و تحمل مان را بالاتر ببریم و با انعطاف بیشتر به همدیگر کمک کنیم تا از این روزهای سخت عبور کنیم. قطعا از این گردنه سخت کرونا هم عبور کرده و سال ها بعد از اسفند سخت 98 ایران یاد می کنیم؛ از روزهایی که بر ما گذشت.