آرشیو چهار‌شنبه ۲۸ اسفند ۱۳۹۸، شماره ۳۶۷۳
جامعه
۱۳

سال بد رفت و من زنده شدم

پژمان موسوی

  سخت است در روز آخر سال نوشتن؛ در روز آخر سال 98 سخت تر! سالی که سختی و غم کم نداشت، فراق و رفتن کم نداشت، بحران و مصیبت هم. چگونه می توان در روز پایانی این سال نوشت و همچنان چشم انتظار سالی دیگر و روزهای بهتر بود؟ آن هم دقیقا در گیرودار بزرگ ترین بحران این سال ها؛ کرونا... سانتی مانتال نباید بود؛ هیچ کدام از رویدادهای تلخ امسال به این زودی ها فراموشمان نمی شود، نباید هم بشود، وسط بحران هم نباید خوش بینی مطلق را ترویج داد و این همه سختی را روی دوش مردم ندید. سخن اما این است: با روزهای پیش رو چه باید کرد؟ با سالی که چند ساعت دیگر نو می شود چه؟ چگونه می توان در عین واقع بینی، امیدوار به روزهای در راه بود؟ واقعیت را نمی توان تغییر داد؛ این یک اصل اساسی است، اما به قدر خود و به سهم خود که می توان روی واقعیت تاثیر گذاشت؛ اما  می توان که بی تفاوت از کنار واقعیت ها نگذشت؛ می توان مردم را دید، می توان درد و رنج ها را کم کرد، می توان در ویرانی ها سهیم نشد، می توان مطالبه گر بود، می توان آزادی خواه و عدالت طلب بود، می توان کتاب خواند، می توان موسیقی گوش داد، می توان شاد بود، می توان کیفیت زندگی را بالا برد. فکرش را بکنید! اگر تمام این «می توان ها» واقعی می شد، آیا باز هم واقعیات مثل اکنون بود؟ یا هر کس به سهم خود توانسته بود اندکی از واقعیت را تغییر داده و جهان را جای بهتری برای زندگی می کرد. همین دو روز پیش مردی جهان خاکی ما را ترک گفت که یکسره شور و شعور برای تغییر بود؛ «فریبرز رییس دانا» از جمله آنانی بود که در تمام عمر خود کوشید جامعه را اندکی به جامعه آرمانی خود نزدیک کند، جامعه ای که در آن انسان ها سهم بیشتری از آزادی و برابری داشته باشند. اینکه او تا چه حد به هدف خود رسید، موضوع بحث ما نیست، موضوع، تلاش برای رسیدن و کوشش برای تغییر جامعه ای است که فقط نمی توان از آن انتظار داشت، باید برای آن دست به کار هم شد و آستین ها را بالا زد. همین راه هم پیش روی ماست؛ می توان دست روی دست گذاشت و با ناامیدی و تلخی، تنها نداشتن ها را شمرد، می توان هم با امیدواری به «فردا»، قدمی در راه آبادی و آزادی برداشت: در راه یک جامعه بهتر، یک زیست انسانی تر. درست است، همه چیز دست ما نیست، دولت ها و حاکمیت ها اصولا نقش مهم تری در تحقق این امور دارند، اما تلاش ما را هم نباید دست کم گرفت؛ هم موثر است و هم دولت ها را به تلاشی مضاعف و به تغییر رویکردی اساسی وا می دارد. بیخود نبود مرحوم امیرحسین آریانپور همیشه می گفت: «روز ما فرداست، فردا روشن است»...

سال نو و روز نو مبارک