آرشیو چهار‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۹، شماره ۲۲۴۷۱
دانشگاه
۸

آینده دانشگاه‎ های جهان در دوران پسا کرونا

پروفسور بازاریابی دانشگاه نیویورک پیش بینی می کند که بعد از ریشه کن شدن ویروس کرونا دیگر دانشگاه ها به حالت اولیه خود برنخواهند گشت.

 اسکات گالووی به غیر از اینکه در کالج کسب وکار اشترن دانشگاه نیویورک تدریس می کند، نویسنده کتاب «چهار DNA پنهان آمازون، اپل، فیس بوک و گوگل» نیز هست و زمان زیادی را برای فکر کردن در مورد آینده صرف می کند. وی چندی پیش پیش بینی کرد که آمازون، فروشگاه زنجیره ای خرده فروشی و عمده فروشی مواد غذایی هول فودز مارکت را خواهد خرید و این اتفاق دقیقا یک ماه بعد رخ داد. او همچنین یکی از کسانی بود که اعلام کرد وی ورک با پیوستن به بورس خود را به ورطه نابودی خواهد کشید. وی ورک یک شرکت آمریکایی است که فضا های کار مشترک برای استارت آپ های فناوری ارائه می دهد و به کارآفرینان، نویسندگان آزاد و کسب وکار های کوچک و بزرگ خدمات می دهد.

وی هم اکنون پیش بینی دیگری کرده و گفته است که آموزش عالی بعد از کرونا دچار زلزله سهمگینی خواهد شد. به این شکل که موسسات آموزشی برتر بعد از یک افت شدید دوباره قوی تر از قبل به کار خود ادامه خواهند داد و دانشگاه های سطح دوم احتمالا هرگز باز نخواهند شد.

به گفته وی، دانشگاه ها هم اکنون شاهد تغییرات چشمگیر بوده اند. همه گیر شدن ویروس کرونا کالج ها و دانشگاه های جهان را وادار به تدریس از راه دور و لابراتوار ها و کنفرانس های دانشگاهی را به ویدئوچت و به اشتراک گذاری اسناد کرده است. بسیاری از دانشجویان از این وضعیت راضی نیستند و از دانشگاه هایی مثل ایندیانا، پرودو، میشیگان، جورج واشنگتن، بوستون و براون شکایت های زیادی شده و دانشجویان خواستار برگرداندن شهریه هایشان شده اند؛ و این تازه مقدمه ای بر تحولی عظیمی است.

گالووی با اشاره به افزایش شهریه ها و هزینه های دانشجویان و بالا رفتن بدهی آنها گفت: دانشگاه ها زمام امورشان را از دست داده اند و اکنون به برندی تجملی در مقابل کارمندان دولتی تبدیل شده اند. اما مردم کم کم متوجه می شوند که کلاس های درسی که به صورت مجازی شرکت می کنند، ارزش شهریه هنگفت شان را ندارد.

این در حالی است که برخی روسای دانشگاه ها به این موضوع پی برده اند. کریستینا پکسسون، رئیس دانشگاه براون، به تازگی در مقاله ای در نیویورک تایمز نوشت: بیشتر دانشکده ها و دانشگاه ها وابسته به شهریه هستند و بسته ماندن آنها در پاییز آینده به دلیل ادامه شیوع ویروس کرونا، به معنی از دست دادن نیمی از درآمدشان است.

روزنامه بوستون گلوب نیز در مقاله اخیر خود گزارش داده که دانشگاه های پولی با مشکلات جدی مالی روبه رو هستند. براساس تحقیقات انجام شده، حتی قبل از همه گیر شدن ویروس کرونا حدود 13 موسسه آموزش عالی در نیوانگلند با مشکلات مالی دست و پنجه نرم می کردند و در عرض 6 سال گذشته سرنوشت شان در هاله ای از ابهام قرار گرفته اما تعداد این موسسات هم اکنون به 25 مورد رسیده است.

گالووی پیش بینی می کند که امسال سال هولناکی برای مصرف کنندگان نهایی از جمله موسسات آموزشی باشد و به همین دلیل به دانشجویانی که قرار است از پاییز امسال دوره کارشناسی خود را به ویژه در رشته های مربوط به کسب وکار شروع کنند، پیشنهاد کرد که یک سال منتظر بمانند.

در سوی دیگر اما یک استاد دانشگاه به روزنامه تایمز از تجربه تدریس در دوران کرونا می گوید. هایراجوکیشن؛ «سر کیت برنت» مدیر دپارتمان انجمن آکادمی علوم «اشمیت» و معاون سابق دانشگاه شفیلد انگلستان درباره تجربه تدریس در قرنطینه می گوید: این هفته، من مکانیک کوانتومی را به یکی از دانشجویان در قرنطینه در شانگهای آموزش داده ام. این اولین بار نیست که من در مورد علم با کسی در سرزمین دوردست صحبت می کنم و واقعا سخت بود. این موضوع باعث شد که من در مورد همه همکارانم در دانشگاه ها و کالج های سراسر جهان که در تلاش برای راهنمایی دانشجویان خود در این ایام سخت قرنطینه فکر کنم.

این استاد دانشگاه به نقش اینترنت در زمان بحران کرونا و ارتباط کادر درمان با آن اشاره می کند و می گوید: برای کسانی که در بیمارستان ها با کروناویروس مبارزه کردند نیز اینترنت بسیار مهم بود. وجود اینترنت موجب شد تلفن یا تبلت هایی که توسط پرستاران و پزشکان استفاده می شد این اجازه را بدهد که افراد بتوانند با خانواده های خود که در بخش های Covid-19 قرار داشتند ارتباط برقرار کنند. چراکه در نهایت ممکن است از نظر جسمی فاصله داشته باشیم، اما ما به تبادل انسانی نیاز داریم.

نامبرده تاکید می کند: در آموزش هم همین مسئله وجود دارد. ایجاد پیوند بین معلم و دانشجو حرفه من بوده است، بنابراین علیرغم وجود کروناویروس دیدن دانشجویان و ادامه پیدا کردن آموزش واقعا جادویی است. اما یادگیری نحوه معلم موثر بودن در دنیای جدید واقعا می تواند دلهره آور باشد. مسئله فقط فناوری نیست. ما مجبوریم معنای معلم بودن را دوباره کشف کنیم.

وی به این موضوع اشاره می کند که اصول آموزش در دنیای جدید متحول شده و می افزاید: من با استادان زیادی در ارتباط با نیاز به تغییر محتوا و سرعت اطلاعات و ارزیابی صحبت کرده ام. آنها در حال یافتن روشهای جدیدی برای حفظ، سوالات، کنجکاوی و چالش هستند.

این استاد دانشگاه یادآور می شود: دانشجویان ما متعلق به نسلی هستند که دنیای آنلاین برای آنها همیشه یک واقعیت بوده است. دنیای آنلاین مکانی برای ملاقات و ارتباط آنها است. شبکه های اجتماعی، بازی ها، اتاق های گفت وگو و برنامه های پیام رسان، ارتباط سریع با تلفن هوشمند شرایطی ایجاد کرده که آنها هر کدام یک کتابخانه گسترده را در نوک انگشتان خود دارند.

وی می گوید: آنچه معلم باید انجام دهد همان کاری است که همیشه انجام می داده یعنی باید به زندگی دانشجویان ایده بدهد. ما باید دانش استفاده از پلتفرم های جدیدی که استاد و دانشجو را قادر می سازد در این دنیای جدید نوآوری کنند عمیقا بکار بگیریم.

برنت تاکید می کند: البته من هرگز دوست ندارم ببینم که دنیای قدیمی من ناپدید می شود. من به مدت 20 سال در دانشگاه آکسفورد آموزش می دادم اما می توان از دنیای آنلاین بدون ترس استقبال کرد. هفته آینده من راهنمایی گروه جدیدی از دانشمندان از نقاط مختلف دنیا را برعهده می گیرم اما با وجود اینترنت، می توانیم به راحتی کار خود را با هم شروع کنیم.