آرشیو چهار‌شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۹۹، شماره ۵۶۶۵
جامعه
۱۸

هنرمندان و ورزشکاران در گفت و گو با ما از مردم خواستند سفرهای غیرضروری را به تعویق بیندازند

وسوسه سفر

مریم خباز لیلا شوقی

یاد 94 روز پیش به خیر. یاد آن آخرین روز بدون کرونا، آن روز که دستمان را هی نمی شستیم، ماسک نمی زدیم، در جیبمان الکل نداشتیم، دوستمان را در آغوش می گرفتیم و می خندیدیم و دست نشسته حتی برای هم لقمه می گرفتیم و اگر صدای عطسه و سرفه ای می آمد به صاحبش چشم غره نمی رفتیم و توی متروی شلوغ از سر و کول هم آویزان می شدیم بی ترس ویروس و وحشت مریضی. یادش به خیر. حالا اما 93 روز بعد از آن همه آزادی قدرندانسته است، امتداد سه ماه با کرونا بودن، سه ماه پیر شدن، خسته شدن، حسرت خوردن و دعا کردن برای پایان کرونا و برگشت زندگی به چرخه عادی اش. خدا می داند ملت ایران در این سه ماه چقدر خسته شد، چقدر فشار روانی تحمل کرد، چقدر در خانه نشست و به در و دیوار زل زد، چقدر شب های عید را سوت و کور گذراند، چقدر نوروزش بی رونق و تنها بود، اصلا این ملت دلش لک زده برای یک مهمانی، برای دور هم نشستن و گل گفتن و گل شنیدن، برای یک پارک رفتن بی دغدغه، بساط پهن کردن و خوش بودن، اصلا برای یک سینما رفتن، یک فیلم دیدن درست و حسابی روی پرده نقره ای. آه که چقدر دلمان تنگ است برای دیدن یک فوتبال زنده، یا آبشار زدن های والیبالیست های قهرمان یا کنده کشی ها و زیرگرفتن های پهلوانان کشتی در قاب تلویزیون. 93 روز است با این دل تنگ و یک مشت ناکامی، همنشین کروناییم و معلوم نیست این عدد به چند برسد خلاص خواهیم شد. اما مرغ بی تاب دلمان نگاهی انداخته به تقویم، به روزهای یکشنبه و دوشنبه هفته بعد که عید فطر است و تعطیل؛ دوتعطیلی که اگر به پنجشنبه و جمعه و شنبه سنجاق شود، بره کشان اهل سفر می شد اگر کرونا نبود. اما کرونا هست، خوب و قلدر هم هست. نگاهی به آمارها بیندازید. دیروز 62 ایرانی از بین ما پرکشیدند، پریروز هم 69 نفر. آمار ابتلای دیروز ایرانیان به ویروس 2111 نفر بود، روز قبلش هم 2294 که روی هم می شوند بیشتر از آمار مبتلایان خیلی از کشورهای جهان. درست است اسفند خوشی نکردیم و فروردین عید نداشتیم، درست است ماه رمضان روزه دار بودیم و حال هر سال را نبردیم و همه اش هم به گردن کروناست ولی فعلا وضع همین است و نمی شود کاری اش کرد. اما می شود باز هم دندان روی جگر گذاشت و تحمل کرد، می شود بی خیال این روزهای قرمز روی تقویم شد و مثل سیزده به در که حماسه ای ملی خلق شد لااقل برای تفریح و خوشگذرانی راه جاده را در پیش نگرفت و سفر را فقط به مورد اورژانسی محدود کرد و اورژانسی ها را هم با رعایت همه موازین بهداشتی به آخر رساند. درست است که نسبت به اسفند و فروردین اوضاع خیلی چیزها - از ماسک و دستکشی که قحطی اش تمام شده تا ژل ضدعفونی که دیگر به همه می رسد و مافیا ندارد- بهتر شده ولی اوضاع آمارها اصلا خوب نیست، چه آمار ابتلاها و چه آمار مرگ ها. اصلا الان وقت سفر نیست که اگر سفری هم اتفاق بیفتد، وقت خوش گذشتن نیست. پس آمارها را بگذاریم جلوی چشممان و روزی چند بار مرور کنیم و یاد خودمان بیندازیم که امروز31 اردیبهشت حال و روزمان چندان با اسفند و فروردین تفاوت نکرده و خطر همان است که بود؛ دیروز 62 نفر جانشان را از دست دادند، فقط یک نفر کمتر از 21 اسفندی که پشت سر گذاشتیم. 12 چهره شناخته شده عالم هنر و ورزش که شما همه شان را دوست دارید نیز همین ها را از شما می خواهند، البته هرکدام با ادبیات خود و از زاویه ای که به ماجرای کرونا نگاه می کند.

هرمز شجاعی‎مهر/ مجری تلویزیون
به خاطر کادر درمان سفر نرویم

از همان روزهای اول شیوع کرونا در کشور، در رسانه ملی و در رسانه‏های نوشتاری کشور اطلاع‏رسانی دقیقی درباره این بیماری صورت گرفت. به خاطر همین، بسیاری از مردم هشدارهای بیماری را جدی گرفتند، پروتکل‎ها را رعایت کردند و در خانه ماندند. نکته مهم در این میان اما، تعطیلات پیش روی عیدفطر است. پیش از این، به خاطر شیوع ویروس کرونا، تعطیلات عید و بسیاری از برنامه‎های روزمره ای که در این ایام به طور معمول انجام می‎شود، تغییر کرد. بیشتر مردم، رعایت کردند و در خانه ماندند و به همین شکل همه گیری کرونا، تا حدودی کنترل شد. اما این بیماری هنوز ریشه‏کن نشده است و احتمال طغیان دوباره آن وجود دارد؛ بنابراین بهتر است که مردم همچنان اصل در خانه ماندن را جدی بگیرند و درست مانند تعطیلات عید، به سفر نروند. از مردم می خواهم که به سختی های کادر درمان کشور در ماه های اخیر توجه داشته باشند و به خاطر کادر درمان، یعنی کسانی که در این ایام شب ها و روزهای متوالی خانواده‏های خود را ندیدند و از بیماران پرستاری کردند، به سفر نروند. با در خانه ماندن، هم خودمان به ویروسی که احتمال ابتلا و آمار مرگ ومیر آن بالاست، مبتلا نمی‎شویم و هم کادر درمان به زحمت نمی‏افتند و می‏توانند روند عادی زندگی خود را پیش بگیرند.

 
حسن رنگرز/ پیشکسوت کشتی
با خانواده در خانه بمانید

شیوع کرونا باعث شد که من و خانواده ام سبک زندگی خود را تغییر دهیم. اگر تا دیروز، کمتر در خانه بودیم، حالا به لطف ویروس میکروسکوپی، بیشتر در خانه می‏مانیم، با هم حرف می‏زنیم و تفریح می کنیم. حالا همه اعضای خانواده در کنار یکدیگر بازی می‏کنیم، غذا درست می‏کنیم و با هم خوش می‏گذرانیم. در روزهایی هم که در تعطیلات نوروزی قرار داشتیم، بازهم به سفر نرفتیم و الان هم برای تعطیلات عید فطر نمی خواهیم سفر کنیم. زیرا حالا زمان آن است که سبک زندگی جدیدی را تجربه کنیم و به همین دلیل، توصیه‏ام به همه مردم آن است که دست به ابتکار بزنند، در خانه بمانند و روزهایشان را طوری برنامه‏ریزی کنند که همه اعضای خانواده با هم خوش بگذرانند. با این ابتکار، اعضای خانواده نه در معرض ابتلا به ویروس قرار می‏گیرند و نه احتمال شیوع بیماری وجود دارد. در خانه ماندن، روابط خانوادگی را گرم‏‎تر هم می‎کند و با شرایط بد اقتصادی امروز، به اقتصاد خانواده هم کمک می‏کند.

 
علیرضا جهانبخش/ بازیکن تیم ملی فوتبال
سفر نرفتن معضل همه دنیاست

درست است که شرایط از روزهای اول کمی بهتر و قابل کنترل تر شده، اما این باعث نمی شود به روال عادی روزهای قبل از کرونا برگردیم؛ اتفاقی که در هیچ کشوری از دنیا هم نیفتاده است و همچنان محدودیت هایی برقرار است. یعنی هنوز همه چیز آن قدر که به نظر می رسد برای سفر کردن عادی نشده و باید خیلی بیشتر از همیشه حواسمان را جمع کنیم و تحت تاثیر شرایط به ظاهر عادی قرار نگیریم. در بسیاری از کشورهای دنیا از جمله انگلستان،محدودیت های رفت وآمد همچنان برقرار است. البته با مرور زمان بعضی از این محدودیت ها کمتر شده، اما بهتر است فقط به این محدودیت ها توجه نکنیم و خودمان برای سلامت و زندگی مان تصمیم بگیریم. بهترین تصمیم هم در چنین شرایطی، متوقف نگهداشتن برنامه سفرهایمان است، چراکه سفر می تواند عامل مهمی برای شیوع بیشتر ویروس کرونا در کشور باشد. امیدوارم این ماجرا تمام شود تا در فرصت بهتری بتوانیم دوباره سفر را تجربه کنیم.

 
احسان حدادی/ قهرمان پرتاب دیسک
حفظ حقوق شهروندی

درست شبیه به پرتاب دیسک می‏ماند. باید حواست را جمع کنی، تمرکز کنی و بعد پرتاب کنی. اما برای موفقیت، باید قبل از پرتاب کردن، کارهای مقدماتی را انجام داد. باید هر روز تمرین کرد، ورزش کرد و ورزیده شد. برای این که به نتیجه برسی و در مسابقات مقامی کسب کنی، باید این کارها را هر روز انجام دهی. این کارها مربوط به رشته ورزشی من است، ولی همه ما برای انجام کارهایمان باید پیش‎ زمینه لازم را داشته باشیم، ازجمله برای مدیریت، ورزش کردن و حتی مهار ویروسی که این روزها همه کشور را فراگرفته است. در این زمینه به جز ضدعفونی کردن مرتب دست ها و سطوح و رعایت پروتکل‎های بهداشتی و فاصله اجتماعی، یکی از مهم ترین اقدامات توجه به حقوق شهروندی است. رعایت حق شهروندی تنها بر عهده مدیران دولتی نیست. مردم هم باید به آن توجه کنند. رعایت این حقوق حکم می‏کند که هم مراقب خود بوده و هم مراقب بقیه شهروندان باشیم و رفتارهای پرخطر انجام ندهیم.

 
بهداد سلیمی/ پیشکسوت وزنه ‏برداری
وقت برای سفر بسیار است

از قدیم گفته‏اند: «زندگی، صد سال اولش سخت است.» حالا این یک شوخی است اما دیر یا زود، بیماری ریشه‏کن می‏شود و همه چیز به حالت اول برمی‏گردد. ما هر چه بیشتر اصول ایمنی و بهداشتی را رعایت کنیم، بیماری زودتر از بین می‏رود.با بیرون نیامدن از خانه، رعایت مسائل بهداشتی و اصول ایمنی می‎توان به ریشه‏کنی بیماری کمک کرد. شاید یکی دو سال زمان ببرد تا این ویروس از بین برود، شاید هم از بین نرود، حالا اما وظیفه داریم به نحوی زندگی کنیم که کمتر باهم تعامل داشته باشیم یا کمتر به سفر برویم. می‏دانم این طور زندگی کردن سخت است، اما به خاطر حفظ جان خود و اعضای خانواده می ارزد که ممنوعیت‏ها را رعایت و سختی ها را تحمل کنیم. یکی از همین سختی‎ها هم سفر نرفتن است. برای حفظ جان خود و مردم و برای این که کادر درمانی کشور که این روزها خیلی به زحمت افتاده‏اند، بهتر است ما هم کمی تلاش کنیم و سختی بکشیم .

 
احمد نجفی/ بازیگر سینما و تلویزیون
خودخواه نباشیم

به مردمی که با وجود تداوم جولان ویروس کرونا در کشورمان همچنان قصد سفر در ایام عید فطر را دارند، می گویم خانم ها، آقایان، خواهش می کنم که چنین کاری انجام ندهید. چون هنوز هم ممکن است که با سفرکردن باعث سرایت این ویروس شوید. ما ملت فهیمی هستیم. چرا بعضی افراد به این مسائل توجه نمی کنند؟ این چه وسوسه ای است در این افراد که حتما باید در این شرایط به مسافرت بروند؟ این احتمال وجود دارد که با سفرکردن باعث مبتلا و حتی کشته شدن افراد دیگر شوید. شاید با این کارهای شما مملکت ما دوباره وارد بحران بهداشتی شود. اصولا چرا بعضی ها چند هفته ای است که بی خیال کرونا شده اند و از تجهیزات پزشکی سفارش شده استفاده نمی کنند؟ مردم، لطفا به این مسائل بی توجهی نکنید، ما همچنان درگیر معضلات ناشی از همه گیری این بیماری هستیم، خواهشا چند ماه دیگر هم جلوی بعضی خواسته های خود بایستید. اگر ما به اصل فاصله گذاری اجتماعی بی توجهی کنیم، کرونا همچنان همراه ما خواهدبود. اگر این رفتارها باعث شود موج دوم کرونا در مهرماه آغاز شود، سال تحصیلی آینده هم مجددا مدارس تعطیل خواهدبود. در این شرایط، هم بچه هایتان بلاتکلیف می مانند و هم زندگی خودتان مختل می شود. بنابراین از افرادی که قصد سفر در تعطیلات عید فطر را دارند خواهش می کنم دست از این کار خود بکشند.

 
سپند امیر سلیمانی/ بازیگر سینما و تلویزیون
سفری با ویژگی های جدید

هیچ کس در جهان نمی داند ماجرای کرونا تا کی ادامه دارد، بنابراین نمی توانیم به مردم بگوییم تا مدت نامعلومی در خانه بنشینید. چیزی که مشخص است، این که در ایران و همه دنیا اوضاع خیلی آرام آرام به حالت عادی خود برمی گردد. البته نباید فراموش کنیم که عادی بودن اوضاع با بی خیالی بسیار تفاوت دارد. به همین دلیل، معتقدم اگر ما می توانیم با رعایت پروتکل های بهداشتی به بانک یا سرکار برویم، پس می توانیم به سفر هم برویم. البته این سفر با سفرهایی که پیش از این رفته بودیم حتما تفاوت های محسوسی دارد. طبیعتا بهتر است که به رستوران نرویم و صرفا از طبیعت و هوای خوب آن لذت ببریم. پس می شود سفر رفت، اما با پروتکل های جدیدی که قطعا شرایط سفر را کمی برایمان سخت تر می کند. بهتر است بنا را بر رعایت احتیاط که شرط عقل است، بگذاریم. آن وقت است که  با سفری روبه رو هستیم که باید در آن محدودیت هایی را رعایت کنیم.

 
جواد نکونام/ مربی فوتبال
همه برای یک هدف

همه ما یک هدف داریم و آن هم این است که  موارد لازم را رعایت کنیم تا این بیماری از کشور ما خارج شود؛ پس باید با در نظر گرفتن شرایط فعلی برای کار و تفریح و زندگی مان، تصمیمات درست و عاقلانه ای بگیریم.طبیعتا این روزهایی که گذراندیم برای هیچ کس آسان نبود، اما فکر می کنم بدتر این است که احساس کنیم قرار است همه مراقبت ها و رعایت کردن های مان در این چند ماه بر باد برود؛ پس نباید با اقداماتی مانند سفر کردن مسبب این اتفاق باشیم. در روزهایی که هرکسی با هر شغل و جایگاهی، فعالیت های عادی زندگی اش دچار اختلال شده بود، حیف است اگر زمانی که در روزهای مدیریت بیماری هستیم، دوباره با تصمیم های احساسی سر جای اول برگردیم و آمار مبتلایان را بالا ببریم و زنجیره بیماری را گسترش بدهیم؛ اتفاقی که هیچ کس دلش نمی خواهد رخ بدهد اما گاهی ناخواسته و با رفتارهایی مانند سفرها و رفت و آمدهای غیرضروری، اتفاق می افتد.

 
سعید عزت اللهی/ بازیکن تیم ملی فوتبال
برمی گردم، اما  با رعایت پروتکل

از وقتی ادامه برگزاری بازی های لیگ برتر بلژیک را لغو کردند، کار من هم در این کشور تمام شد و از آن روز چمدانم را بسته ام و می‏‎خواهم به ایران برگردم.اگر شرایط کاری‎ام طوری بود که در بلژیک بمانم، تن به سفر کردن نمی‏دادم.موضوع اما این است که دیدار با خانواده و دلتنگی دوستان و آشنایان باعث شده به سفر فکر کنم. می‏دانم که ویروس کرونا نه در ایران که در همه جای جهان وجود دارد و همه باید تا جای ممکن پروتکل‏های بهداشتی را رعایت کنند و به سفر نروند. اما اگر کسی مانند من مجبور باشد سفر کند، باید نسبت به رعایت تمام ضوابط بهداشتی از جمله حفظ فاصله‏گذاری، پوشیدن دستکش و ماسک زدن توجه داشته باشد.علاوه بر اینها، استفاده از مواد ضدعفونی‎کننده و گرفتن جلوی دهان و بینی هنگام سرفه یا عطسه هم از جمله کارهایی است که خطر ابتلا و شیوع را به حداقل می‏رساند. کارهای پیش‎پاافتاده‏ای که البته به پاره شدن زنجیره ابتلا کمک می کند. البته من هم بعد از سفر به ایران همه این کارها را انجام خواهم داد، در خانه خواهم ماند و با این که دلم برای دیدن شهرهای زیبای ایران تنگ می شود، به هیچ شهری سفر نخواهم کرد و پروتکل‎ها را همچنان اجرا خواهم کرد.

 
گیتی خامنه/ مجری تلویزیون
وجدانمان چه می گوید؟

مولانا می گوید کهنه ها را دور بریزیم تا عید نور در آید؛ هموطن عید بندگی و دلبردگی مبارک. اگر نیک بنگریم، مهمان نا خوانده این روزهای دنیا، سبک نویی از زندگی را به رخمان کشید که چه دوستش داشته باشیم و چه نه، آن گونه که افتد و دانی حداقل تا مدتی روزمرگی هایمان را رنگ دیگری می زند. اما عید که می آید، برحسب عادت مالوف، می خواهیم ملال مان را به دست دگرگونی طبیعت بسپاریم و دلتنگی مان را به دامن پر گل دشت ها بیاویزیم و به سفر برویم؛ غافل از این که این بار، آسمان و جنگل و دریا، خوش آمدمان نمی گویند اگر شکستن قداست قرنطینه و قدم گذاشتن به فضای بیرون را راه و رسم مان بگیریم. حق کشی نابخشودنی است که خود ما و عزیزان مان و همه آنها که سودایی برای سیر و سیاحت دارند، پا روی دل مان می گذاریم و آن را به وقتی دیگر موکول می کنیم اما باشند کسانی که سلامت مان را به خطر می اندازند. راستش تا دنیا است و تا وجدان ما بیدار، آن را نخواهیم بخشید! واقعیت این است که اگر ما این حریم را پاس نداشته باشیم، آیندگان بی هیچ ملاحظه ای ما را به جرم خودخواهی و زیر پا گذاشتن حق دیگران نکوهش خواهند کرد.